DE ANIMA ET DAEMONE.conſpiratione penitus indigent. Vt quandoquidē unūquodqꝫ non habet ſufficientiam quod eſt elementum boni. ſaltem ꝑ communionem.mutuam ſuppleat naturæ defectū. Atqꝫ ita debilitatem ſuam diuiſionefactam, cōſpiratione corroboret. Hac utiqꝫ ratione hoīes ſinguli ſeorſūdebiles ī commune ad conſiliū congregantur, diuiſam ita mentem in-uicem cōpulantes, & quaſi e ſcintillis multis lumen unū accendere cō-tendentes, Ipſa quidem multitudo nunquā per ſe ipſum ſibi cōmu-niter conferens comꝑaret. Niſi circa unū aliquid, in ea præualens ſimulordinaretur. hoc enim circa omnem rerum ordinem contemplari li-cet. Multitudinem ſcilicet ubique uni congenitam eſſe, atqꝫ per cogna-tum unum reuocandam ad unitatē ipſam penitus abſolutā. Ipſumdiuinum bonum ideo cunctis ſui inſeruit appetitum, ut per hunc bonanobis impertire ualeret.Mercurius eſt auctor nobis inuentionis & diſciplinæ.Ercurius ut Iouis nuntius paternam animis explicat uoluntatem, atqꝫ ita nobis exhibet diſciplinam, atqꝫ iteꝝ ut inquiſitionis eſt auctor, inuentionem ſuis præſtat alumnis. Iam ueroquando diſciplina a ſuperis uenit in animas, eſt inuentione præſtantiorQuando uero ab æqualibus ceu hominibus cognitricem in nobis po-tentiam ſuſcitantibus eſt inuentione deterior. Inuentio igitur media ē,naturæ aīæ conueniens per ſe mobili. Per hanc enim uis ipſa in nobis ꝑſe uiuens & per ſe oꝑans potiſſimum declaratur. Diſciplina uero utrinqꝫſe habet, atqꝫ ſecundū melius implet animam a cauſis eius ſuperioribusſecundum uero deterius ab eis quæ ſunt extra nos uitalem in nobis uimſuſcitat conditione quadam aliunde mobili. Quod autem etiam aſuperis cognitio quædam rerum naſcatur in nobis, ipſi dii manifeſta ſuipreſentia expoſitionibuſque ſatis ſæpe declarant, oſtendentes animis ordinem uniuerſi atque præcurrentes uelut duces in ipſo itinere ad diui-num atqꝫ faces quaſi phanales inſignum itineris ſuſpendentes.Propter notiones rerum nobis innatas, putamus nos omnia noſſeꝰ.Nnimæ noſtræ premuntur ignorantia duplici, putantes qui-dem ſe plurima noſſe ob ingenitas ſibi rerum ab initio notio-nes, ignorantes aūt propter obliuionē. Qui igitur hac duplicipremitur ignorātia, nihil ultra ꝑquirit, ſicut neqꝫ ſapiēs ipſe querit. Atqꝫī hoc ipſo eſt quodāmodo ſimilis ſapienti. Queadmodū & materia deoꝑdiſſimilē quandā ſimilitudinē. Vt recte quidā tradit. Sicut .n. materiaeſt informis, ſic & deus, & utrunque infinitum eſt penitus, & ignotum