PROCLV§.Argumentatio duplex per negationem & affirmationem. illa reſol-uit. iſta componit, & utraque cum ipſa natura animæ congruit.I Alcibiades aſſignare nequit tempus in quo putauerit ſe neſcire illa de quibus nunc cōſultat, certe nec illa quæſciuit aliquādo. nec a præceptoribus didicit unꝗͣ. Quod ſi neque quæſiuitneqꝫ accepit ab aliis, profecto nec didicit nec inuenit, ſi nec didicit, necinuenit, merito neqꝫ nouit, ſi non nouit, non eſt bonus iudex, in quibꝰaſſignare nequit tempus, quādo ſe neſcire putauerit. Vides profectoquemadmodum ſi hoc pacto diſputatio producatur, tum quidem cō-poſitione, tum uero reſolutione procedimus. Affirmatiua quidem cō-poſitione, negatiua uero reſolutione dicentes. Hæc autem ſcilicet cōpoſitio atqꝫ reſolutio prorſus naturæ animæ conuenit, quæ quidem a per-fectioribus ad deteriora ꝑ cōpoſitionē rationū, & appoſitionē alienoꝝquorūdam indumentorū labitur. quouſque indēſum hoc ſolidumqꝫuinculum includatur. Viciſſim uero ad excelſa reſurgit, per reſolutio-nē, expulſionemqꝫ eorū, quæ ab ipſa eius natura diſſentiūt, donec eua-dens nuda ut ſacra tradūt eloquia, ſpeciebus oīno ſeparatis a materia cōiungatur. Quamobrem argumentatio per affirmatiua procedens, a perfectioribus ad īperfectiora deſcēdit. Procedēs uero ꝑ negatiua uiciſſim.Ipſum bonum ꝗͣuis eſſentiam intellectualem ſuperemineat ſolum-tamen ad infimum uſque ſe porrigit.Pſum bonum tanꝗͣ ſuper naturam intellectualem in ſe conſi-ſtens. ſi dictū fas eſt, uſque ad poſtrema deſcendit, illuſtrās oīa& conſeruans, exornansq, & interim ad ſe conuertens. Primoquidem ipſis uere exiſtentibus adeſt. Secūdo diuinis animis. Tertio numinibus humano generi præſidentibus. Quarto noſtris animis atquedeinceps animalibus & plantis, omnibusqꝫ corporibus: Ipſi deniqꝫ in-formi materiæ infimæ rerum feci, ipſum profecto bonum clam ineffabiliterqꝫ ante omnem ordinē, proprium munus exhibet omnibus. hæcaūt illud ubique participāt, aliter atqꝫ aliter ſuo quælibet ordine. & quatenus unaquæque naturaliter apta ſunt, bonum inde reportant. hæc odem debilius efficacius illa. hæc uniformius. Illa magis conditione partibili. hæc inſuper ſempiterne, mutabiliter illa. res nanque diuinioresquemadmodum indiuiduam habent eſſentiam, ſic & bonum indiui-ſum poſſident & unitum. Quæ uero a principiis longius diſceſſerunt̉,in diſtantia quadam, & diuiſione iam poſita bonum proprium com-parant. Quapropter talia cœtu quodam ad idem contendente mutuaqꝫcōſpiratiōeꝰ