DE ANIMA ET DAEMONE.Suſceptura uero ad participationem expergiſcuntur. & illæ rurſum potentiam porrigunt perfectoriam. hæ autem potentiā aptitudinis a na-tura ſuſceperunt. Duplex enim potentia eſt. altera quidem agentis, altera patientis. & illa mater eſt actionis, hæc uero perfectionis eſt ſuſceptaculum, atquio portet tum quod effecturum eſt exuberans in ſe eſſe atqꝫad agendum ita promptū, ut etiā ſi ſuſcepturum ſubſit nullū, ipſum ta-men, ꝑͦ ſe ſit perfectum, atque ultro motu ſit ad dandū, tum etiam quodpaſſurum eſt ad participationem gliſcat, ſeqꝫ ipſum perfectoriæ admo-ueat poteſtati, atque etiā ſi illa non adſit, tamen per aptitudinē ſummāad participationē fuerit ex per rectū. Cum enī duæ ſint cauſæ, aliæ ꝗdem īmobiles & oībus ubique præſentes, aliæ uero mobiles, & aliquan-do præſentes perficiendis, aliquando uero diſtantes, & intelligibila cer-te ſimiliter ubique ad ſint, omnibus que ſemper eodem modo ſua mu-nera largiantur, ſenſibilia uero adeſſe participantibus, uiciſſimque abeſſe poſſint, quemadmodū ſol nunc adeſt, imple̓tque lumine, deinde diſcedit, cum inquā ita ſe res habeant, quando aptitudo quidem ineſt participaturo ad aliquam immobilium cauſarum, tunc & hæc adeſt ſimul& efficientis cauſæ munus abſoluitur. In talibus enim ſola ſubiectorumineptitudo ſolet munera prohibere. Quoniā quæ traditura ſunt & ſemper tradunt, & ſunt ſemper ubique ſimiliter. Quod igitur euaſit aptumfit & cauſæ ſubito particeps. at quando ad aliquā mobilium cauſarum/aliquid fit paratum, ſæpe & ſi hoc expoſitum eſt, quod tamen traditurūfuerat abeſt. Oportet enim hoc & nuper adeſſe quandoquidem locumrequirit ad dandum. Omnino uero quēadmodum diximus neceſſeeſt per omnes bonorum cōmuniones hæc duo præcedere, tum datorisperfectoriam poteſtatem, tum conſumatam aptitudinem ſuſcepturi. atque largitoris perfectionem cum ſuſcipientis præparatione concurere.& una cum eiuſmodi concurſu ipſam efficientē cauſam patienti ſecun-dum eſſentiā ſuꝑferri. Concurſum ꝗn etiam eiuſmodi nō eſſe fortuitūneqꝫ ab inordinatis & rebus non coordinatis obtingere ſolet aliquid or-dinatū quēadmodum quæ caſu in uicē cōfluunt. ſed neceſſum eſt con-ſpirationē talē alicubi quidē per naturā fieri, alicubi uero per ītellectūItem alibi a cauſa quadam dæmonica, alibi potius a diuina, hac ſane cōditiōe Socrates cum Alcibiade opportune concurrit ad idem, huius au-tem opportunt cōgreſſus bonus dæmon cauſa extitit opportunitatē Socrati conueniendi determinans. ipſa nanque opportunitas deſuper adiuinis exordiens uſque ad extrema progreditur, & alia quidem opportug III