DE ANIMA ET DAEMONE.taſqͥ: ad illam trahens īfirmiorē ab ipſa entiū cōtemplatiōe ad imaginationem caducis familiarem, ſic in amatoria eleuatiōe turba populariumamatorum impedimentum eſt ſimulans amatorem uerum, & animamiunioris a bonis cœleſtibus in terrena & tenebroſa detorquens. Similiterin ſanctiſſimis quibuſque expiationibus atqꝫ ſacris, ante ꝗͣ ipſe deus ad-ſit palam occurrunt dæmonum quorundam īpetus terrenorum, aſ-pectus noui quoque eos qui expiantur perficiunturque deturbantes&a ſinceris bonis ad materiā deflectentes. Quāobrē dii iubent, ne priusin illos aſpicias, ꝗͣ ſacroꝝ ptāte præſtrinxeris oculos. ſic .n. aiunt diuinaeloquia. Nō expedit tibi illos aſpicere priuſꝗͣ corpus expiaueris, atqꝫ ſa-craueris. Quoniā illi mulcētes aīas a ſacrificiis ubiqꝫ deflectūt. Sicutigitur in ſacris tum primū apparet diuinū quando totū hoc dæmoniūtrahēs aīas ī materiā expulerimus. Sic & diuinus amator poſt repulſampopularium amatoꝝ occurrit amato. Item ſicut bonus cuiuſqꝫ dæ-mon unūquēqꝫ cuſtodit apueritia actioneſqꝫ oēs eius explorat & uerba& ante parentes prouidet, & poſt parentes adeſt tanꝗͣ totius uitæ guber-nator aſſiduus, atqꝫ poſt obitū dux eſt nobis ad iudices, eodem modo adalcibiadem ſe Socrates habet. deniqꝫ ſicut bonus dæmō nobis plurimūoccultus adeſt elam nobis prouidens & ſilentio conſules, & ineffabiliternos emendans, Ita Socrates Alcibiadi.Intellectus in nobis ſemper agit illuminando, nequetamen ſemper animaduertimus.Ntellectus ipſe quidem circa nos ſemper agit ſem perqꝫ præbetintelligentiæ lumen. Atque etiam priuſquam in conditionēlabamur irrationalem, Et quando in paſſionibus uitam degimus & paſſionibus quandoque ſedatis non ſemper animaduertimus.ſed quando a ꝗͣplurimo generationis tumultu purgati ſumus atquetranquille uiuimus. Tunc enim intellectus nobis effulget, tunc quaſinobiſcū loꝗtur, tunc ſuānobis cōmunicat uocē antea ſilentio præſens.De bono dæmōe & de terrenis materialibusqꝫ dæmonibus. Itēquō unuſquisqꝫ noſtrum conſideretur dupliciter .ſ. &ut ſimpliciter anima, & ut aīa utens corpore.Ocrates quidem ad alcibiadem ſe habet ut bonꝰ dæmon. ama-tores cæteri, ut materiales terrenique dæmones. Qui propellēdi ſunt ut animus bono dæmoni ſit magis expoſitus. Con-ſiderare poteſt dupliciter alcibiadem, & ut ſimpliciter animam & utanimam utentem corpore. Non enim idem eſt utrūqꝫ quemadmodū necf iii