Druckschrift 
De mysteriis Aegyptiorum, Chaldaeorum, Assyriorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IAM BLICHVS.corporiſque diſpenſationem diuidit is principatum eius in partē eiuſ-dem redigit anguſtiſſimam. Quapropter religioſum cultū circa dæmonium ita diuiſū cōſiderare non decet, opinio ipſa in qua fūdatur de-bilitate uacillet. Vnus igitur eſt ſecundū unūquenqꝫ noſtrum dæmonpro prius gubernator. demonē uero cōmunē penit, & eundē cunctoꝝhoīum exiſtimare decet, uidelicet rurſū cōmunē ꝗdem ī ſe ipſo. pro-pria uero cōditiōe unicuiqꝫ copulatū. Ipſa .n. ſecūdū ſpeciē unāquanqꝫdiuiſio materiæq̄ꝫ alteritas ipſā rerum ſecundū ſe incorporeaꝝ cōmitātem identitatemque non ſuſcipit.In uocatio dæmonis.Væris deinde quare cōmuni quadā apud oēs inuocatione ad-uocare dæmonē ſoleamus, quoniā uidelicet deū dominumunū dæmonū agitur inuocatio, qui & a prīcipio ſuū cuiqꝫmonē definiuit, & in ſacrificiis ſecūdū propriā uoluntatē ſuū cuiqꝫſtrat. Semꝑ .n. in ſacraꝝ oꝑationū ordine ſuꝑiora numina īferiora uocantur. Quare & indæmonibus unus ꝗdam dux eoꝝ. qui circa genera-tionē optinet prīcipatū dæmonē ſuū ad unūquēqꝫ demittit. Poſtꝗͣ igi-tur adē unicuiqꝫ ſuus tūc & congruū ſibi cultū pandit nomēqꝫ ſuū modumqꝫ inuocationis ſuæ propriū patefacit, Atqꝫ hic cōueniēs ē ordomonū Alius .n. ordo īuocātibus eſt cognatus. alius ab antiꝗoribus cau-ſis procedit alius cōſpirationē in eis conficit ad idem cōmuniter con-ferentem. Noli igitur diuinas inuocationes humanis ſimiles arbitrari,& ineffabiles effabilibus comparare, & eas quæ omnem terminū oēmqꝫindeterminatum modum ſuperat humanis imperiis mandatiſqꝫ con-ferre, ſiue definita ſint hæc ſiue prorſus indefinita. Quæ enim apud nosſunt cum toto genere cōmune nihil habent. Atque cum his quæ ſecun-dum totum ordinem nos excedunt. Totamque eſſentiam noſtram na-turamque exſuperant. Iam hinc uero maxime errores hominibus ingētes accidunt. Quando ex humana debilitate aliquid de dominationi-bus dæmonicis ratiocinari ſolēt & paruis nihilipendendiſque atqꝫ diuiſis ingentia & magnipendenda, & perfecto perpēdunt.De fœlicitate.Vſpicaris ne forte alia quædam ad beatitudinem præter diui-num cultum, uia lateat, & quæ nam iſta potiſſimum ſit inter-rogas. Sed profecto ſi in diis bonoꝝ omniū eſſēntia ꝑfectioqꝫcōtinetur ac prima pōtas, primūqͣꝫ bonoꝝ illic ē prīcipiū merito ſolinos ſacerdotes, & ſimiliter ſuꝑis ſe dediderīt atqꝫ legitime unionē adillos