DE MISTERIIS.De libero arbitrio & quomodo ſoluamur a fato.Oſt hæc ait Porphyrius plures ægyptiꝘ ipſum quoqꝫ arbitri-um noſtrum motui ſtellaꝝ ſuppoſuiſſe. Reſpōdet Iamblichᵗex mercurialibus ſententiis hunc īmodum duas hō aīas hēt utmercurilales litteræ docēt. una quidē eſt ab ītelligibili primo, atqꝫ ipſi-us opificis potentiæ particeps. Altera uero ex circuitu cœleſtium nobisīdita. In quā, & aīa ſpeculatrix diuinoꝝ irrepit. Anima igitur a mūdisin nos deſcendēs mundoꝝ quoqꝫ circuitus ſequitur. Quæ uero ab ītelligibili ueniēs ītelligibiliter adeſt geneficū circuitum ſuꝑeminet. atqꝫ ꝑ eā&a fato ſoluimur & ad intelligibi les deos aſcēdimus. Et religionē habemus ad æterna tendentē. nō igitur putandū eſt de quo tu dubitabas oīa-inſolubilibus neceſſitatis uinculis, qd̓ fatū nomināt, colligari. habet. n.aīa principiū in ſe propriū, quo ad intelligibile ſeſe conferat, & diſcedatquidē ab his quæ gignuntur. ad ipſū uero ens accedat, atqꝫ diuinū Neqꝫrurſus diis applicuimus fatum, quos tanꝗͣ ſoluentes a fato in templis ſa-criſqꝫ, & ſtatuis ueneramur. Ipſi quidem dii fatum ſoluunt. Naturæ ue-ro ab eis ultimæ deſcendētes, atqꝫ generationi corporiqꝫ mundi iam implicitæ fatum peragunt. Merito igitur omnem diis ſanctimoniam ad-hibemus, ut ipſi quidem ſoli ꝑintellectualē perſuaſionē dominātes ne-ceſſitati mala nobis a fato imminentia ſoluant. Non enī totū in natura fati ligatum eſt. ſed eſt, & aliud principium aīæ, & natura & generatiōepræſtantius. per qd & diis poſſumus copulari, & mundanum ordinē ſuperare. atqꝫ ſempiternā uitā ſuꝑcœleſtiumqꝫ deorum actionem parti-cipare. per hoc igitur nos ipſos a fato eximere poſſumus. Quando enīpræſtantiora eorum quæ nobis in ſunt agunt & ad præſtātiora ſui ipſi-us anima reuocatur. tunc ab illis, quæ eam in generatione deuinciuntpenitus ſegregatur a deterioribusqꝫ deſcēdit. Atque alterā pro altera uitācōmutat. ſeqꝫ ipſam in alium, interſerit ordinem dum priorē oīno deſe-rit ordinem. Quid ergo Nunquid poſſibile eſt ꝑ deos circuncurentes afato ſe ipſum ſoluere. Atque eoſdem interim exiſtimare duces auctoresque fatorum uinculisque inſolubilibus uitas penitus alligantes. forteuero nihil prohibet ita fieri. Cum enim dii eſſentias potentiaſque mul-tas in ſe complectantur, quid nam prohibet illis ineſſe, & alias nobis in-æſtimabiles differentias, atque contrarietates. Iam uero, & hoc licet di-cere. in uno quoque deorum etiam apparentium ineſſe intelligibilia.quædam eſſentiæ principia. per quæ animabus a generatione mundorum fuga contingat, atque libertas. Siquis autem duos deorū ordines