IAMBLICHVSrum propriis uiſionibus. ſed in precibus etiam leuioribus. quæ eiuſmodi ſenſum habent, atque per talem ſymbolicam myſticamque culturāad deos ſupplicandos accedunt.De nominibus diuinis.Orphyrius quærit cur ſacerdotes utātur nominibus, quibuſdam nihil ſignificantibus. Iamblichus reſpondet omnia eiuſ-modi nomina ſignificare aliquid apud deos quamuis in qui-buſdam ſignificato nobis ſint ignota, eſſe tamen nota quædam, quorūinterpretationem diuinitus accepimus. omnino uero modum in eis ſignificandi ineffabilem eſſe. Neque ſecundum imaginationes humanasſed ſecundum intellectum, qui in nobis eſt diuinus, uel potius ſimpliciore præſtātioreqꝫ modo ſecūdū ītellectū diis unitū. Auferēdū igitur a diuinis noībus oēs excogitationes & ratiōales diſcurſus atqꝫ aſſimulatiōesnaturales uocis ipſius congenitas, ad res poſitas in natura, & quem admodum caracter ſymbolicus diuinæ ſimilitudinis in ſe intellectualis eſt, atque diuinus ita hūc ipſum in omnibus ſupponere accipereqꝫ debemꝰ.quod autem hic nobis ſit, hoc ipſum in eo eſt maxime uenerādum. præſtantius enim eſt, quam ut in noſtram notitiam diuidatur. iam uero inquibus diuinorum nominibus reſolutionem ſuam diuinitus acceperimus in his totam habemus eſſentiæ potentiæq & ordinis diuini notitiāipſo nomine comprehenſam, atqꝫ etiam myſticam & ineffabilem ſimulque totam deorum imaginē in anima cuſtodiamus animamqꝫ per hæcad deos attollimus eleuatamque illis pro uiribus copulamus. Proin-de quæritur cur nam inter nomina diuinorum barbara cæteris anteponimus, quia uidelicet ſacrarum gentium uelut ægyptiorum aſſiriorūqꝫtotū dii ſermonē approbauerūt tanꝗͣ ſacris maxīe cōgruentē, propterea& cōes dictiones modosqꝫ loquēdi arbitramur cognatæ ad deos dictiōi,oratiōiqꝫ adhibēdū p̄ſertī ꝗa antiꝗor primusqꝫ extitit. modus iſte loquēdi. atꝗ & quoniā prīa noīa diuinitus acceꝑunt dū ea cū propria linguamiſcerent tanꝗͣ cum familiari, conſentaneaq̄ꝫ illis uoce contemperan-tes ita nobis ſeruanda perpetuo tradiderunt. Noſqꝫ ita ipſam traditiōisregulam rite deinceps conſeruare debemus. Siquid enim aliud diis conuenit ſempiternum ipſum & immutabile diis eſt præcæteris cognatiſſimum. Inter hæc Porphyrius ait illum qui uocem audit nominum diuinorum ad ſignificata reſpicere, ideoqꝫ ſufficere notionem ipſam ean-dem ubique manentem, qualiſcunque ſit dictio. Reſpondet Iambli-chus hunc in modum, nō eſt autem id tale, quale tu putas, ſi enim nomina ex ho