NP. I. dai
IAM BLICHVSorum ſententiam. pro ſignis efficiendis. Setentiam dico ab initio præ-ſignatam, atque decretam ſic aues ſæpe ſe ipſas præcipitant, uel allidūtuel aliter ſe necant dum ad ſignificandum conferunt, quod non ſpon-te faciunt, ſed tractæ diuinitus. ¶ Flammæ quædam ſtellarū inſtar fa-ctæ diuinitus. aliquando pro ſignis futurorū in aere facillimæ fiunt adnutum deorū cœleſtiū accenſo illic aere ſummo, qui ductu. formatūqꝫfacillimus eſt præſertim a diis, atqꝫ in ignem. deſcendūt interim in hūcaerē corporū cœleſtiū influxus quidā, conducentes ad creandas, mouendaſque ſtellas eiuſmodi ſimiles cœleſtibus lucæ, uirtute motu. ¶ Mun-danum animal eſt adeo ſecū unitum, ut membra eius cōpatiantur inuicem, commoueanturqꝫ, etiam quæ remota inter ſe uidentur, quaſi ſintproxima, tanꝗͣ eiuſdem animalis membra. Atqꝫ hæc unio, & compaſſioconfert diis ad exhibenda ſigna hominibus primo per cœlum, ſubin-de per aerem. ¶ Dii non īmediate, ſed per media inſtrumēta .ſ. dæmo-nes, aīas naturas & oīa hinc dependētia faciūt hominibus ſigna exordiētes ſecundum principium unū. Et inde diffundentes deinceps motio-nem ab ipſis deſcendētem, quocunqꝫ uolunt ipſi. Ideoqꝫ ſine habitudine & cohordinatione eorum ad generabilia, regunt eiuſmodi ſingula-& ſicut in opificio, & prouidentia, ita in exhibendis ſignis non deflectitur eorum intellectus ad noſtra, ſed dum ille in ſe permanet, ſigna oīauaticiniumque conuertit ad ſe. eaque animaduertit a ſe ipſo procedere¶ Vates omnes confitentur, per deos uel dæmones uaticinium nanciſci-quia nequeāt futura uidere, niſi qui ſint cauſæ & domini futurorū. Perquos & alij uideant. ¶ Porphyrius admiratur quod dii adeo inſeruiāthoībꝰ, ut uates aliꝗ ēt ꝑ farinā uaticinētur. Reſpōdet Iāblichꝰ deos nōobſeqo id præſtare ſuo, ſed exceſſu pōtatis & bonitatis. & cā oīa ī ſe cōtinēte, dū in ſeipſis manēt abſqꝫ cōuerſione ad ſubdita, eis pro gradu præparatiōis dona & ſigna largiri. ſicut ſol diaphanis, oculiſqꝫ lumē. Atqꝫhoc calorē. Quia uidemꝰ hoīes ſubiecta curare cōuerſiōe quadā ad oꝑa& diſtractiōe ad diuerſa, & diſtrahi a ſeipſis & laborare, ideo ſimiliter ſuſpicamur prouidere deos. ꝗ cōtra, quatenꝰ ad ſe cōuertūtur, unāqꝫ ſui formā, quæ ē īferiorū cauſa, eatenus agūt, mouent regūt oīa, nō diſtracti ꝑdiuerſa, ſed ab uno prīcipio nutuqͣꝫ ſimplici uibrātes cūcta, ſucceſſiōe qͣdā inde pēdentia, neqꝫ ipſi ad ſubiecta flectūtur. ſed ſtatu & pleniſſimeſua reddūt ſibi cūcta ſimilia. ¶ Deus diuerſos ſuppeditat uaticinii mo-dos. nō ꝗdē diſtractus ipſe, ſed indiuiduo nutu formaqꝫ ſimplici ſuggerit oēs & diuerſis tꝑibꝰ ſuggerit diuerſos, nō ipſe ꝑ tēꝑa uarius ſed æternoeodēqꝫ mētis & uolūtatis ictū oēs īſpirat ꝗͣuis hi tꝑibus uariis explicen-tur, neqꝫ