DEMISTERIIS.plurimum uita quæ communis eſt cum corpore præter ꝗͣ, ſi quando penitus ſeparamur ab eo, propterea ꝙ uel intelligamus, uel puris rationi-bus cogitemus, ſed indormiendo penitus ſolui poſſumus uelut a uin-culis adhibitis animo. atqꝫ uita a generatione ſeparata tunc uti. Quādo quodammō dormientibus animus a corpore ſoluitur, tunc illa ui-tæ ſpecies ſecundum ſeipſam permanens ſeparabilis, ſeparataqꝫ, ſiue in-tellectualis ſiue etiam ſit diuina, protinus expergiſcitur in nobis agitqꝫquemadmodū ſua fert natura, Quoniā, uero & intellectus entiā contēplatur & anima generabiſium rationes in ſe complectitur merito ſecundum cauſam comprehendentem futura in præcedentibus ſui rationi-bus ordinata prænoſcit. Dictum eſt de præſagiis animæ redeūtis in ſein ſtatu ſimili ſomno. In ſe inꝗͣ ideſt in rationes ſeminales, & intellectuales ſed hactenus ſub forma quadam propria præſenti uitæ, ideſt ſub for-ma particularis actionis huius & uitæ, ſed ſi mox explicet uniuerſam rationum cogitationūqꝫ formam, ſecundum ꝗͣ uixit aliquando, tunc re-portabit præſagia pertinentia magis ad uniuerſalem mundanarum re-rum conditionē, ſub qua & particularia paſſim conſpicere poterit. Sirurſum per formam uniuerſalem eiuſmodi ſuam ipſis deorum menti-bus copuletur, uidebit inſuper quæ ad mundum ſpectant ſuperiorem,&quæ ad hunc, item per illa tanꝗͣ præcipuas cauſas intelliget abſoluti-us. in quo ſtatu non ſolum cogitatio erit perfecta, ſed imaginatio quo-que habebit imaginamenta ſincera de rebus corporeis atque diuinis.Quoniam uero ſunt in anima rationes generabilium penes potētiameius, tum effectiuam, tum etiam cognitiuam, atque hæ rationes dependent a rationibus quæ ſunt in diis. Ideo anima his coniuncta, rationesin ſe ſuſcitat in actum. Saltem cognitionis ampliſſimum, & ſub diui-næ prouidentiæ modo per quem & per quas reputat præterita futuraqꝫ& tꝑalia oīa, eorūqꝫ actiōes & paſſiōes, paſſionūqꝫ remedia & curationesmorboꝝ uitiorūqꝫ aī, & ſtatuta legū & artes generi hoīum neceſſarias ſicin Aeſculapii tēplo accipiūtur ſōnia, ꝗ bꝰ morbi curātur ipſaqꝫ ars medēdi ſōniis ē cōparata diuinis. Exercitꝰ alexādri morbi mox de ꝑiturus euaſit diſcrimē remediis adhibitis ī ſōno a Dioyſio deo. Liſander rex aphutim urbē obſederat & ī ſōno iuſſus ab Amone ſoluit obſidionē. Multaquotidie ſimilia fiūt ſupra orationem rationemque humanam.De inſpiratione diuina quæ fit inuigilia.p Orphyrius duas diuinas afflatiōes tetigit unā quæ coīter dicitur īſōno fieri, alterā quæ ī uigilia ubi afflati & ꝑciti p̄ſagiūt, ita uigilā