IAMBLI CHVScipue præbens ueritatem, qua opusē uaticinio & ī primis eſſentiā, cāmꝰqꝫ eoꝝ quæ fiūt optinēs ī ſe ipſa. a ꝗbꝰ neceſſario procedit, ꝑpetua præſagii conſecutio. Porphyrius ait, quādo dormimꝰ aliquādo præſenti-re futura abſqꝫ ulla præſentis ſtatꝰ animaduerſione. ēt ſi ī extaſin mini-me concitemur. Voſens arbitror nō tā externo īfluxū. tūc diuinitus in-fluēte ꝗͣ ex ipſa natura aīæ. mētiſqꝫ præſagire Iamblichus ait ſōnia quæhumanis proueniūt cauſis ſiue per naturā noſtrā, ſiue ꝑ affectꝰ & cogitationes, & actus raro ad modū & obſcure nimiū, & ſæpius caſu quodā attīgere uerū.De ſomniis.Omnia quādoqꝫ īcitātur ī nobis ab ī natis ītelligētiis rōnibuſue uel ab imagīatiōibꝰ curiſqꝫ diurnis, quæ aliquādo uerum-aſſecūtur plurimū uero fallūtur atqꝫ hæc humāis prīcipiis oriuntur dormiētibuſqꝫ cōtīgūt uigiliæ nihil habētibꝰ. Somnia ueromiſſa diuinitus nō ita cōtigūt, ſed ueniunt uel īter uigiliā atqꝫ ſomnumuel īter ſomnum atqꝫ uigiliā, uel ī ipſa uigilia. Tūc breues audiūtur uo-ces: ꝗd agēdū ſit admonentes: et aliquādo ſpūs ꝗ̄dā nō corpulentus nōtractabilis, ſe iacentibꝰ circūfundit. Qui tamē nō ꝑſpicitur: ſed alio quodam ſenſu & animaduerſiōe quæ in cōſenſu ꝑcipitur īpetu quodā īgrediēs. & ſe undiqꝫ circūfundēs abſqꝫ cōtactu, atqꝫ mirifice paſſiōes animicorporiſqꝫ expellit. aliquādo uero lumē ſincerū ꝗetumqꝫ fulgēt. ſb̓ quouiſus clauditur aīa patēs. Sed alij ſenſus īterī ꝑuigiles ſūt perſentiuntqꝫquomodo dii in ſumine ſe oſtendunt, & quæ illi locuntur aguntque cōtinuata animaduerſione percipiunt. perfectius uero id totum diſcerni-tur, quando uiſus quoque perſpicit, atque ītellectus corroboratus quæfiūt aſſequitur, & qui ſpectant ſimiliter commouentur. Tanta tamqꝫdifferentia quaſia diximus, non ſunt humana. contingunt uero quan-do ſomnus noſter eſt grauedo quædam capitis, uel inclinatio: & occu-patio uiſus, uel medium quiddam inter uigiliam atque ſomnum, uelexcitatio ſubita uel ipſa uigilia. Quæ omnia diuina ſunt ad deos ſuſci-piendos idonea diuinituſque mictunt. at qui talia quædam præcedūtquaſi apparitionis diuinæ partes. Somnia humanis cauſis procedē-tia defectus patiuntur duos. Nam & in ipſo ſomno omnino dormiē-tibus accidunt, & nos tunc non diſtincte uel plene animaduertimꝰ autquæ occurrunt, aut ſtatum ibi noſtrum. Quando uero diuinitusmictuntur ſomnia, neque reuera dormimus, & aſſequimur. animad-uertimuſqꝫ clarius ꝗͣ cōnſueuerimus uigilātes. Ideoqꝫ ī eiuſmodi ſōniismaxīe pōitur uaticiniū. Aīa duplicē habet uitā, unā ꝗdē ſimul cū corpore alteram uero ab oī corꝑe ſeparabilem. quando uigilamus utimur