PARS .X. De OrōnemIntegrantibus DIS. .XXXIII.

eſto mihi peccatori. fuit diuinitus acceptata.Phari ſei vero ſeip̄m ꝑ iactantiā collaudantis& alios ꝑ ſuꝑbiam temere cōtempnentis. fuitorō reprobata. pͣs. Reſpexit ī orōem huimiliūecc̄i. iiii. Oratio huīliantis ce. pe. &cͣ. Iudit. jx.Humiliū ſemꝑ tibi placuit deprecatō. Humiliſfuit orō abrahe iō placuit deo et petitū obtinuit. Gen̄. xxviii. Loquar ad dn̄m &cͣ. Item oratōHeſt̓. eiuſdem. xiiii. Sil̓iter chananee. Math̓.xv. Sil̓iter filii ꝓdigi dicētis. pat̓ peccaui &cͣ.Luc̄. xv. Dicebat quidā ꝙ veracit̓ docent orare trutāni qui ſe qͣꝫtum pn̄t in habitu & uocehuīliant incuruāt. & proſternūt ſe vulnera &ulcera & pauꝑtaem nuditatem īfirmitates ſuas & defectus ſuos & infortunia ſua eis oſtēdunt a quibꝰ petūt. Sil̓iter & fures damnatiqui an̄ iudicē ſe huīliant. & ꝓmittūt emendālugentes docēt nos orare. ¶ Quarto in orōnerequirit̉ fidelitas intētionis ut oret hō cū ſpe& fiducia impetrādi. Iac̓. i. Poſtulet in fide nihil heſitās. Bern̄. Indignꝰ celeſti bn̄dictionecōuincit̉. qui deū dubio querit affc̄ū. Itē bern̄de diligēdo d̓o. Ad dei bn̄ficia obtinēda et retinēda & obſeruāda neceſſaria ſūt p̄fidia ſedule & longanimis orōnis. In qͣ tanta fit fidesut ſperet oīa. tanta deuotō ut deū cogere videatur. tantus amor ut om̄ia que petit. in orōneſe ſentiat obtinere. tam benigna huīlitas ut īom̄ibus nō ſuā ſꝫ dei p̄optet fieri uoluntatemhabeat cordis puritate. cordis mūditiam. &cͣ.Iac̓. v. Orō fidei curabit infirmū. qꝛ hanc diſcipuli non hūerunt lunaticū curare nō potuer̄tut dicit eis dn̄s. Math̓. xvii. Nō potuiſtis eūcurare ꝓpter incredulitateꝫ ur̄am. Nā & ſi qͥsſuoꝝ cōſcius pctōꝝ & de ꝓpriis meritis diffidens indignū ſe reputet exaudiri. tn̄ de īmenſitate diuīe mīe debet ꝯfidere ſic̄ manaſſes depeccatis ſuis ſemetip̄m accuſans. & dicens. ii.ꝑal̓. xxxiii. Peccaui ſuꝑ nu̓m harene maris.& multiplicate ſunt iniqͥtates mee &cͣ. Sequitur. Peccaui dn̄e peccaui. & iniqͥtateꝫ meā egoagnoſco. peto rogans te dn̄e remitte mihi. qꝛindignū ſaluabis me ẜm magnā mīam tuamSed qͣꝫtumcūqꝫ de peccatis ſuis ſe grauit̓ accuſarꝫ. & de ſeip̄o diffideret. qꝛ tn̄ de dei mīa cōfiſus eſt meruit exaudiri. Sic̄ dicit̉. ꝑal̓. xxxiiiDep̄catus ē dn̄m & obſecrauit intēte. & exaudiuit orōnem eius. reduxitqꝫ eū in ierl̓m ī regnū ſuū. Vn̄. Bern̄. ait. Interdū impediri ſoletorō ex puſillanimitate ſpūs & timore īmoderato. Hoc aūt tunc ſolet fieri cū ſic cogitat hōꝓpriā indignitatem ut nō cōuertat oculos addīnam benignitatē. Et ſicut ꝑiculum ē ſi fuerit orō nimis timida. ſic in cōtraria ꝑte n̄ minus īmo maius ꝑiculum ē ſi fuerit temeraria.nec hoc dico. ut pctōribus auferā orādi fiduciam. ſꝫ uolo eos orare tanqͣꝫ gentē que pctm̄ fecerit nō iuſtitiā. orent ꝓ indulgētia pctōꝝ ſuoꝝ in aīmo contrito & ſpū huīlitatis. & cū diuine cōfidentia hoītatis. Vn̄. i. Io. v. Nec ē fiducia quā hēmus ad deū. qꝛ quecunqꝫ petierimus ẜm uoluntatē eius audiet nos. Debemꝰ

igit̉ cōfidenter ab eo magna petere tāqͣꝫ a domino magno ditiſſimo. potētiſſimo. & largiſſimo ſi uolumus obtinere. qꝛ ad hoc nos īuitat. Io. xvi. Si qͥd petieritiſ &cͣ. Et poſt. Petite& accipietis ut gau. ue. ple. Non vult dare dimidiū regnū. ut Aſſuerꝰ Heſt̓. & Herodes filie ſaltāti. ſꝫ plenū & integrū. dat em̄ deꝰ munera ẜm magnificētiam prīcipalem. Cū auteꝫſit ſummꝰ. ſummū donum decet eū. Legit̉ ingeſtis alexādri. ꝙ cū quidā hyſtrio luſiſſet coram rege Anthygono. & placuiſſe videret̉ eiIudus. petiuit ab eo dictus iocl̓ator vnū equūcū quo ſequeret̉ eū. & ſeruirꝫ ei. Qui illuſit eidices ꝙ ipſe nō erat dignus tāto munere. Cūaūt ille repulſus peteret ſaltī vnū denarium.Rn̄dit anthygonus ꝙ nō decebat honorē regiū dare tam ꝑuū munus. & ſic nihil dedit eineqꝫ magnū neqꝫ ꝑuum munus. Cū aūt ideꝫioculator ueīret ad alexandrū. & luſiſſet corāeo. & ludus ei placeret. dixit ei ꝙ peteret tanqͣꝫ dignus a̓liqua remuneratōne. cū ille timeret cōfundi ſi magnū peteret. petiuit ꝑuulummunus. & cū ſuꝑ hoc eū alexand̓ argueret. excuſauit ſe ꝑ factū anthygoni. Tūc alexāder d̓dit ei vnā ciuitatē dicens. Et ſi tu nō es dignꝰtm̄ munus acciꝑe uel petere. ego aūt ſum dignus dare. & hoc decet magnitudinē meā. Itadeus vult dare munus decens ſuā magnitudinem. Iniuriā facit regi filiꝰ eius qͥ petit ab eocorā tota eius curia ſotulares & panē ad comedendū. & ueſtiū ſuaꝝ reſartōnem cū potiꝰ pr̄uelit ei dare regnū in quo om̄ia neceſſaria habebit. Itē nota pauꝑes petūt hic & accipiēt infuturo regnū. Luc̄. xii. Primū q̄ri. reg. dei &cͣNolite timere puſillus grex. cōpla. pa. m. dareuo. reg. Ecōtra diuites accipiūt hic. & petēt īfuturo. & nihil inueīent. Vt patꝫ Luc̄. xvj. dediuite dn̄te. Pr̄ abraham &cͣ. pͣs. dor. ſūp. ſu.¶ DE ORATIONEM INTFGRAN¶TIBVS.Vedā ſunt orōnemintegrātia q̄ ſunt qͣtuor. Attētionis ſedulitas. Feru̓or deuotōnis. Diſcretōnis ſagacitas. & figor frequētatōnis. ¶ Primū qd̓ adorōnem requirit̉ tanqͣꝫ integrās ip̄am ē ſedulitas attētionis. Orō em̄ eſt qͣſi quoddā familiare colloquiū cū deo. ſic̄ ait yſid̓. Qn̄ oramꝰ cūdeo loqͥmur. qn̄ legimus deus loquit̉ nobiſcūEt ſctūs anſel. ait. Orōnis tꝑe xp̄ianus homocū deo loquit̉. Cōſideret fidelis aīa qͣꝫ ruerenter huīliter & attēte dꝫ loqui cū ſummo prīcipe. qͣꝫ timorate cū ſummo iudice. qͣꝫ familiariter cū amico. qͣꝫdulcit̓ cū ſpōſo dulciſſimo. Tota igit̉ attētione. toto affc̄u & mētis adniſu loquat̉ hō cum deo ſine corruptōne. ſine interruptōne. & ſine mentis euagatōne. Sicut aitapl̓us. i. coꝝ. xiiii. Orabo ſpū. orabo & mente.pſallā ſpū. pſallā & mēte. Nā ſicut dicit ſaluator. Io. iiii. Spūs ē deus & eos qͥ adorant ī ſpiritu & veritate oportꝫ adorare. Non em̄ plusdelectat̉ deus ī orōe uocali ſine attētione mētali. qͣꝫ in garritū auiū uel in grūnitū porcorūOrās pͣs. dicit dn̄o. Intēde voci orationis mee