Pata. .Stxt ij. .ve.Accidia. .Diſtinctio. .Prima.

de quibuſdā ſanctis mulieribꝰ q̄ tꝑe ꝑſecutionis ſeip̄as occiderūt. qͣꝝ mēoria ī ecc̄a celebrat̉Irca quartū ſcꝫ utrū liceat alicui hoīem occide ſe defendēdo. Dicendū ꝙ uniꝰ actꝰnichil ꝓhibet duos eē effectus. quoꝝ alt̓ ſolūfit in intētione. aliꝰ ue̓o p̄ter intentōem. Mōrales aūt actus recipiūt ſpēm ẜm id qd̓ intendit̉. non aūt ab eo qd̓ eſt p̄ter intentōnem cūſit ꝑ accn̄s. Ex actu ergo ſeip̄m defendētis duplex effectꝰ ſequi pt̄. Vnus quidē cōſeruatioprie uite. aliꝰ aūt occiſio inuadētis. actꝰ aūthmōi ex hoc qd̓ intendit̉ ꝯſeruatio ꝓprie uitenō habet rōnem illiciti. cū hoc ſit naturale cuilibet qd̓ ſe ꝯſeruet in eſſe quātum pt̄. Poteſtaūt aliqͥs actꝰ ex bona intentōe ꝓueīens illictus reddi. ſi nō ſit ꝓportōnatus fini. Et iō ſialiqͥs ad defendēdū ꝓpriā uitā utat̉ in aiori uiolentia qͣꝫ oporteat erit illicitū. ſi nero mode̓are uiolentiā repellat erit licita defenſio. Nā ſecuūdū iura uim ui repellere licet. cū moderamine inculpate tutele. nec ē neceſſariuꝫ ad ſalutē. ut actu hō mode̓ate tutele p̄termittat adeuitandū occiſionē alteriꝰ. qꝛ plus tenetur hōuite ſue ꝓuidere qͣꝫ uite aliene. ſꝫ qꝛ occiderehoīem nō licet niſi publica auctoritate ꝓpterbonū cōe ut ex ſupͣdictis patꝫ. illicitū ē ut hōintendat occide̓ hoīem ut ſeip̄m defendat. niſi ei qui hꝫ publicā auctoritatē qui intendensoccide̓ hoīem ad ſui defenſioneꝫ refert hoc adpublicū bonuꝫ ut patet ī milite pugnāte cōtrahoſtes. & ī mīſtro iudicis pugnāte ꝯtra latrones. quāuis etiā iſti peccēt ſi pͥuata libidīe moueant̉. Vn̄ in eo in quo intēdit aliqͥs occiderehoīem ut ſeip̄m a morte liberet dicit augꝰ. adpublicolā de occidēdis hoībꝰ ne ab eis qͥſquaꝫoccidat̉ nō michi placꝫ ꝯſiliū niſi forte ſit miles aut publica functōne teneat̉ ut nō ꝓ ſe h̓faciat ſꝫ ꝓ alijs accepta legitima ptāte. ſi eiuscōgruat ꝑſone. Id̓ ī. iii. de libero. ar. dicit qūoapud dīnam ꝓuidentiā a peccato liberi ſūt qͥꝓ hiis rebꝰ quas cōtempni oportet hūana cede polluti ſunt. eas aūt res dicit eē ꝯtempnendas quas hoīes poſſūt amitte̓ uelint nolint. d̓uoꝝ nu̓o eſt uita corꝑalis.IIrca quītū ſcꝫ utrū caſual̓r occidēs hoīemDincurrat hoīcidii reatū. Dicendum ꝙ ẜmph̓m in. ii. phic̓. caſus ē cā agens p̄ter intentōnem. et iō ea que caſualia ſūt ſimplicit̓ loquēdo nō ſunt intēta neqꝫ uolūtaria. & qꝛ omnevctm̄ eſt uolūtariū. ẜm augͥ. ꝯn̄ſ eſt ꝙ caſualia inqͣntum hmōi nō ſunt peccata. Cōtingittn̄ id qd̓ nō ē actu & ꝑ ſe uolitū uel intentuꝫ.eſſe ꝑ accn̄s intentū et uolitū. ẜm ꝙ cauſa peracens d̓r remouēs ꝓhibēs. Vn̄ ille qͥ nō remouet ea ex quibꝰ ſequit̉ hoīcidium ſi debeat rimoue̓ erit quodāmō hoīcidium uolūtarium.Hoc aūt cōtingit duplicit̓. Vno mō qn̄ dansoꝑam rebꝰ illicitis quas uitare debebat hoīcidium incurrit. Alio mō qn̄ nō adhibet debitāſollicitudīem. & iō ẜm iura ſi aliqͥs det oꝑamrei licite debitā diligentiā adhibēs & ex h̓ homicidiū ſequat̉ nō incurrit hoīcidii reatū. Si

uero det oꝑam rei illicite. uel etiaꝫ dans oꝑamrei licite nō adhibēs diligentiā debitā nō euadit hoīcidii reatū ſi ex eius oꝑe mors hoīs ſeqͣtur. Vn̄ lamech qui credēs occidere beſtiā occidit hoīem. ſic̄ dicit̉ gen̄. iiii. qꝛ non adhibuit ſufficientē diligentiā reatū hoīcidii n̄ euaſit. It̄ exo. xxi. dicit̉. Si quis ꝑcuſſerit mulierē p̄gnantē & aborſum fecerit & mors eiꝰ fuerit ſubſecuta reddet. aīam ꝑ aīa. Quia uidelicet ille qͥ ꝑcutit mulierē impgnātē dat oꝑamrei illicite & iō ſi ſequat̉ mors uel mulieris uelpueri aīati. hoīcidii crimē incurrit. Itē indecretis. d̓. l. multi canones inducūt̉ in quibꝰ caſualia hoīcidia puniūt̉. qꝛ uidelicet ẜm canonespuniūt̉ illi qui caſualit̓ occidunt. dātes oꝑaꝫrei illicite uel debitā diligentiā nō adhibētes.¶ DE ACCIDIA. PARS SEXTA.¶ DISTINCTIO. PRIMA.Einde dicendū eſt de quartouitio capitali qd̓ ē accidia. Circa qd̓ ꝯſiderāda ſūt quatuorPrimo qͥd ſit accidia et utrūſit peccatū. Secūdo utrū ſitpeccatū mortale. Tertō q̄ mōuere poſſunt ad hoc uitiū fugiendū. Quartode filiabus eius.Arca primū ſciendū ꝙ accidia ẜm dam̄. eſtquedā triſtitia aggͣuans q̄ .ſ. ita deprimitaīm hoīs ut nichil ei agere libeat. et iō accidiaimportat qd̓dam tediū bene oꝑandi. ſic̄ patetꝑ glo. ſuꝑ illud. pͣs. Om̄em eſcam abhoīata ēaīa eoꝝ. accidia inqͥt eſt tedium interni boniHmōi aūt triſtitia ſemꝑ eſt mala qn̄qꝫ quidēẜm ſeip̄am. qn̄qꝫ uero ẜm effectū. Triſtitia qͣdem ẜm ſe mala eſt. q̄ eſt de eo qd̓ eſt apꝑensmalū & uere bonū. Sic̄ ecōtrario delcātio mala eſt que ē de eo qd̓ eſt apparēs bonū & ueremalū. Cū igit̉ ſpūale bonum ſit uere bonumtriſtitia que ē de ſpūali bono eſt ẜm ſe mala.Triſtitia etiā que eſt de uere malo. mala ē ẜmeffectū qn̄ ſic hoīem aggrauat ut eū totalitera bono retͣhat. Vn̄ non uult. apl̓s ꝙ penitenſmaiori triſtitia abſorbeat̉ ſicut hēt̉. ii. coꝝ. vii.Quia igit̉ accidia noīat triſtitiā ſpūalis boni.duplicit̓ mala eſt .ſ. ẜm ſe. & ẜm effectū & ſicpatꝫ ꝙ accidia eſt peccatū qꝛ malū in motibusdicimꝰ eſſe peccatum.Irca ſcd̓m ſcꝫ utrū accidia ſit mortale peccatū. Scienduꝫ ꝙ cū accidia ſit triſtitia deſpūali bōno. ſi ſpūale bonuꝫ accipiat̉ cōiter nōhabebit rōnem ſpecial̓ uitii. qꝛ om̄e uitiū refugit ſpūale bonū uirtutis oppoīte. Sil̓r non pr̄dici qd̓ ſit ſpeāle pctm̄ inqͣntum refugit ſpirituale bonū ꝓut eſt laborioſū et moleſtū corꝑiuel delcātīōis eiꝰ impeditiuū. qꝛ ſic accidia nōdiſtīgueret̉ a uitiis carnalibꝰ quibꝰ hō requirit delcātionem corꝑis & quiete. & iō ſciendūeſt ꝙ ī ſpūalibꝰ bonis eſt quid̓ ordo. nam oīaſpūalia bona que ſunt ī actibꝰ ſingularibꝰ u̓tutū ordīant̉ ad uiū ſpūale bonū diuinū circa qd̓ eſt ſpēalis uirtus q̄ eſt caritas. Vnde ad