Pars quarta. DeInuidia. Diſt. .I.

forti malleatiōe. ſic̄ incus qͣnto magis malleatur. tāto āplius īdurat̉. Iob. xlix. Cor eiꝰ indurabit̉ qͣſi lapis. & ſtrīget̉. q. malleatoris incus.Et. Exo. vii. Induratū ē cor pharaonis. Quātoenī plus flagellabat̉ a deo. tāto plus indurabatur. ¶ Sciendum aūt ꝙ obduratio uel obſtīatio duo importat. Primum eſt motus uoluntatis humane inherentis malo. et ſic peccatuꝫp̄cedēs ē cā obſtīatōis. Nā ex pctīs qͥbꝰ hō vehemēter īheret. meret̉ obſtīari. Aliud ē ſubtͣctiogratie ex qͣ ſeqͥtur ꝙ mēs hoīs nō illūiatur adrecte uidēdū. nec emollitur ad recte uiuendū& ẜm h̓ deꝰ ē cā excecatōis & obſtīatōis. Ideoi. Coꝝ. ix. Cui uult miſeretur. & quē uult īdurat. Et Exo. iiii. Ego īdurabo cor pharaonis.Deꝰ enī iuſto iudicio gratiā nō īfundit illi inquo īuenit obſtacl̓m impie uoluntatis.Irca ſcd̓m .ſ. de effectibꝰ obduratōis. Sciē¶ Adū ꝙ qͣnto aliqͥd ē duriꝰ. tāto fortius retinet īpreſſionē. Sic̄ patꝫ ī lapidibus & metallisSic qͣnto mēs hoīs ī pctō magis fuit obdurata. tāto īſeꝑabiliꝰ adhe̓t ei pctm̄. Vn̄ Iere. xviiPctm̄ iuda ſcriptū ē ſtilo ferreo ī ungue adamantīo. Adamas ut dr̓ frāgi nō poteſt. nͥ hyrci ſanguīe calido ſuꝑfuſo. Et cor hoīs obdurati uon ſcīditur ad compunctōeꝫ. nͥ xp̄us illudmirabiliter ſuo ꝑfudeit ſanguine p̄cioſo. īmofreq̄nter deū uocātē ad pnīam cōtenit. Ro. ii.An ignoras qm̄ benignitas dei ad pnīam teadducit. ſcd̓m duritiā aūt tuā et cor impenitēstheſaurizas tibi irā ī die ire. et reuelatiōis iuſtiiudicii dei. Et ꝓu̓. xxviii. Qui corripiēteꝫ duraceruice contēnit. repentinꝰ ei ſuꝑueīet īteritusItē qͣnto aliqͥd ē duriꝰ. tāto difficiliꝰ penetrat̉ad noue imp̄ſſionis receptōeꝫ. Ita cor hoīs īdurati difficilius īmutat̉ ꝑ gratiā. īmo reſiſtit ſpiritui ſācto tāgēti. Sic̄ dicit̉. Act. vij. Dura ceruice & ī circūciſi cordibꝰ & auribꝰ uos ſemperſpūiſācto reſtitiſtis. O qͣꝫ freq̄nter & pie tāgitſpūſſanctꝰ corda noſtra. & nos eiꝰ viſitatōes& inſpiratōes contēnimꝰ. Itē qͣnto aliqͥd ē durius. tāto difficilius emollit̉. Sic cor homīs obdurati uix emollit̉ ad pietatē. cū habeat impietateꝫ ī corde. Sic̄ de Nabal dicit̉. ii. Re. xxv. ꝙerat vir durus et peſſimus. Vn̄ nec p̄cibus necbn̄ficiis receptis nec miſerabili ſtatū dauid mōtus eſt ad pietatē. Et de ſtrutione dicitur. Iobxxxjx. Durat̉ ad filios ſuos qͣſi non ſint ſui.Itē hn̄s impietatē in ore. iii. Re. xii. Rn̄dit rexpopulo dura. Et qꝛ ſermo durus ſuſcitat furore. ꝓu̓. xv. ideo diuiſerūt ſe ab eo deceꝫ tribus.& diuiſū eſt regnū. Itē habēs impietateꝫ ī oꝑeſic̄ patet de pharaone & egyptiis. Exo. i. Opp̄ſſerūt eos oꝑibus duris luti et lateris. Et Heſt.xiiii. Dura uos opprimūt ſeruitute. Itē quātoaliqͥd eſt durius. tato eſt ꝓcliuius ad cadendūqꝛ uidelicet ponderoſius ē. & materia magiscōpacta. ideo ſua grauitate deorſū tendit. OrePctm̄ qd̓ ꝑ pnīam non diluit̉. mox ſuo pondere ad aliud trahit. Ideo. ꝓu̓. xxviii. dicitur.Qui mentis eſt dure corruet in malū. Itē quāto aliqͥd eſt durius. tanto uehementius malle

atur. Sic impius induratus. a deo nō ad emēdationē ſꝫ ad cōſumptioneꝫ tundit̉. & duriſſime malleat̉. ꝓu̓. xix. Parata ſunc deriſoribusiudicia. & mallei ꝑcutientes ſtultoꝝ corꝑibusIere. xxx. Plaga inimici percuſſi te caſtigatōecrudeli. ꝓpter multitudineꝫ miqͥtatis. t. durafacta ſūt pctā. t. verba ſūt dn̄i ad impiū ī īferno damnatū. Vn̄ ſequit̉. Quid clamas ad meſuꝑ cōtritōne tue. q. d. Si clamares. fruſtra clamares. qꝛ inſanabilis eſt dolor. t. ꝓpter multitudineꝫ iniquitatis. t. & ꝓpter dura pctā. t. feci hec tibi. Yſa. xxvii. Viſitabit dn̄s in gladioſuo duro & grādi & forti. &cͣ. Et Ecc̓i. iii. Cordurū male habebit in nouiſſimo. Vnde. Ber.ad eugen̄. Nemo duri cordis ſaluteꝫ unqͣꝫ adeptus eſt. niſi forte miſericors deus abſtulit abeo iuxta ꝓphetā cor lapideuꝫ. & dederit ei corcarneū. Quid igit̉ cor durū. ip̄m eſt qd̓ nec cōpunctione ſcindit̉. nec pietate mollit̉. nec mōuet̉ p̄cibus. minis non cedit. flagellis durat̉. īgratū ad beneficia. ad conſilia infidū. ad iudicia ſeuerū. inuerecundū ad turpia. impauidūad pericula inhumanū ad hūana. temerariuꝫad diuina. p̄teritoꝝ obliuiſcens. p̄ſentia nō ordinans. futura non ꝓuidēs. & ut ī breui horribilis mali mala cōplectar. ip̄m eſt qd̓ nec deum timet nec hominē reueretur.DE INVIDIA. ¶ PARS QVARDISTINCTIO. .I.Onſequent̓ conſiderandū ē deſcd̓o uitio capitali. qd̓ ē inuidiaqꝛ ſic̄ ait Gre. xxxi. moꝝ. Prīaſoboles ſuperbie ē inuidia. quedum oppreſſam menteꝫ corrūpit. mox inuidiā gignit. qꝛ dūvani nomīs potentiā appetit. ne illud alius ualeat adipiſci tabeſcit. Circa inuidiam conſideranda ſunt duo. Primo de inuidia ẜm ſe. Secūdo de filiabus eius. ¶ Circa primū cōſiderāda ſunt duo. Primo qͥd ſit inuidia. Scd̓o qͣreſit ſūmoꝑe deteſtanda.Irca primū ſciendū ꝙ inuidia ē triſtitia d̓alienis bonis. ut dicit Dam̄. li. ii. Obiectūaūt triſtitie eſt malū ꝓpriū. Sed qn̄qꝫ contingit bonū alterius app̄hendi ut ꝓpriū malū &ſic d̓ alieno bono poteſt eē triſtitia. Et h̓ cōtingit dupliciter. Vno mō qn̄ triſtat̉ aliqͥs de bonō alterius inqͣntū ſibi īminet ꝑiculuꝫ alicuiꝰnocuniēti. Sic̄ qn̄ triſtatur aliqͥs de exaltatiōeinimici ſui. timens ne ꝑ eum damnū. leſioneꝫuel iniuriā patiat̉. et talis triſtitia non eſt inuidia. ſed magis timoris effectꝰ. Alio modo bonū alterius app̄hendit̉ ut maluꝫ ꝓpriū in quātum eſt diminutiuū ꝓprie glorie. exellētie uelhonoris. & ideo de bonis alioꝝ triſtatur inuidus. precipue de bonis illis ī quibus eſt gloria& in quibus appetūt homīes honorari.Irca ſcd̓m ſciēduꝫ ꝙ pctm̄ inuidie deteſtādum eſt multiplici ratione. Primo qꝛ īuidus pro ꝓfectu deficit. Dicit enī Augꝰ. ꝙ inuidia ē triſtitia felicitatis aliene. Inuidus enīde bono dolet et d̓ malo gaudet. ſic̄ dyabolus