PARS .X. De FaciētibusOrōem Expeditam DIS. .XXXIII.
orationis. Ip̄e ſiquidem eſt inimicus hō ſuꝑſeminās zizaniā ut ſuffocet tritici fructū. Math̓xiii. Inimicus hō hoc fecit. qꝛ in orōne diu̓ſascogitatōes īmittit ꝑ quas hoīes ab orōe retrahit que ſunt īmiſſiones per angl̓os malos. Inuita ſc̄e Iuliane legit̉. ꝙ cū eſſet incarcerata ꝓpter fidē. apparuit ei dyabolus ī forma angelilucis dicēs ꝙ ip̄e eſſet angl̓s lucis ad eam conſolandā miſſus. Cū autem ip̄a timeret & heſitaret. reuelatū eſt ei ī ſecreto ꝙ acciꝑet & ligaret eū. & uerberaret ſua cathena uſquequo indicaret ei qͥs eſſet. Qd̓ cum feciſſet. ei indicauitꝙ erat prīceps demonioꝝ mittēs alios demones ad hoīes ſeducendum & temptandū. Dequo ſi nō facerēt ad uoluntatē ſuam. cū reuertebat̉ uerberabant̉ ab eo. Et inter alia q̄ faciebāt ꝑ ſe & ꝑ alios laborabat qūo orātibus auferret fructū or̄onis īmittendo. & ymagīatio.nes rerū ſeculariū. & q̄ obliti fuiſſent uel facere uel ordīare in domibus ſuis. uel ꝑiculoſe dimiſſa fuiſſent ibi ut eos ſic ab orōibus reuocaret. Itē in uita bt̄i Bn̄dicti legit̉ & habet̉ dyal̓.iiii. ꝙ cum inquodā monaſterio qd̓ ip̄e ꝯſtruxerat eſſet quidā monachꝰ qͥ nō poterat ſtareiū alijs ad orōnem. & ml̓totiens eſſꝫ correptꝰab abbate monaſterii. nec corrigeret ſe. ſed exiret ſemꝑ quaſi ꝓ aliqua re ſeculari facienda.Signatū eſt hoc br̄o Bn̄dicto. qui cū veniſſet& oratū fuiſſet ꝑ biduū. & iſte exiret ſemper.ait beatus Bn̄dictus. Nūquid videtis qͥd extͣhat hūc monachū. dixit ergo Dōtiano abbatiillius monaſterii & mauro ī ſecreto ut orarētut deus hoc ei intimaret. & vidit pꝰ biduanasorōnes maurus abbas ꝙ dictus monachꝰ extrahebat̉ ꝑ ueſtimēti fimbriā a ꝑuulo nigro. eteducebat̉. Cū aūt finita orōne bn̄dictus egrederet̉. & inueīſſet dictū monachū extra. eumuirga ꝑcuſſit. tūc quaſi ſi ad ictū eius fugiſſetdemon. in orōne īmobilis ꝑſtitit uel ꝑmanſitDyabolus facit de hoīe ſic̄ fecit miles de equoq̄ꝫ lucratus ē. De quo refert magiſter Iac̓. ꝙ qͥdam ep̄s hēbat optimū equū. qͣꝫ cū nollet darecuidā fr̄i ſuo militi. q̄ſiuit dictus miles a quodam ſocio ep̄i qͥd dr̄et ſepius ep̄s equitādo illūequū. dixit ei. ꝙ dn̄do horas. deugni adiutorium meū. &cͣ. Cū aūt accepiſſet eū mutuo & ꝑtriduū eū equitās. & tota die deus in adiutoriū meū. &cͣ. dicebat. equū pungēs calcaribusinfra triduū aptauit ita equū ꝙ qnͥcunqꝫ deꝰī adiutoriū &cͣ. dicebat̉ equo tot ſaltus dabatꝙ nō poterat retineri. Cū aūt reddidiſſet eumep̄o cū horas īcipiebat ita ſaltabat ꝙ fere epiſcopū p̄cipitabat. Qd̓ videns miles dixit. Dn̄eiſte equus qͣꝫ nō poteſtis retintre nō eſt uobisutilis. qꝛ p̄cipitabit uos. ſꝫ potius mihi. qꝛ benecōtendam & domabo feritateꝫ eius. Et iō ep̄stanqͣꝫ inquietū & inutilē dedit eum militi. Similis huic equo ē hō inquietus in orōne qͥ admodicā pūcturam dyabolice temptatōnis uelcorꝑalis afflictōnis. uel etiā pulicis. cū alij diuinū adiutoriū inuocant. ip̄i fugiūt dn̄m. &ſic dyabolꝰ lucrat̉ eos. Itē hoc eſt contra illos
qui linguā domare non pn̄t. Iac̓. iij. Om̄is natura heſtiaꝝ domari pt̄ &cͣ. Itē hoc ē ꝯtra illosquos ſermo dei domare non pr̄. Itē facit dyabolus ſic̄ fecit euilmerodach. de quo dicit̉ ī hahylonica hyſtoria. ꝙ mortuo pr̄e timens ne reſurgeret. & regnū ei auferret. de ꝯſilio aliquorū eor pr̄is ī ml̓tas ꝑtes diuiſit et diu̓ſis uulturibꝰ tͣdidit. Dixer̄tqꝫ ꝙ pr̄ n̄ reſurgeret donecdicti vultures in unū cōuenirent. Ita dyabolꝰtimēs ne hō reſurgat. & regnū celoꝝ orandoacquirat. Cor hūanū cū orat hō diuidit. & ꝓiicit quaſi diuerſis malis cogitatōibus & ſollicitūdinibus. Itē in collatōnibus pr̄m. v. li. legit̉. ꝙ cum quidā fr̄diu in heremo vite contēplatīe ſtuduiſſꝫ. & amici ſui carnales lr̄as pluries miſiſſēt ei de terra ſua. accipiēs eaꝝ faſciculū ꝓiecit in ignē. dicens. Ite in ignē cogitatōnes pr̄ie pariter cōcremande. ne me ad ea q̄deſerui reuocetis. & me temptetis. Legit̉ ꝙ qͥdam bonus hō ut poſſet liberius uacare orōni& p̄dicationi. oībus abrenūtiauit. vno aſino r̄tento ꝑ qͣꝫ portaret̉ ꝑ ꝑrochias ad p̄dicandumCū aūt eſſet in aliqua ꝑrochia. aut meditansaut orans. aut p̄dicans. aut celebrās. cū deberꝫcogitare. & attēdere in hiis q̄ faciebat. occurrebat ei cogitatio de aſino ſuo q̄ꝫ foris reliquerat. uel ne ei furaret̉. uel ne a lupo uoraret̉. &hmōi. Vidēs hoc ꝙ uix poſſet reuocare cor ſuum ad hoc. corā oībus licētiauit aſinū ſuum.dicēs ꝙ magis uolebat amittere aſinū ſuū qͣꝫcor ſuū ſil̓ & orōem. pͣs. Cor me. dere. me. &cͣ.Itē magiſter Iac̓. dicebat. ꝙ quidā clericus cōquerebat̉ de hoc ꝙ non poſſet diu cor ſuū retinere in orōne. Cū aūt alius hoc audiēs iactarꝫſe ꝙ bn̄ ibi cor ſuū tenebat. dixit ei alius ꝙ daret ei equū ſuū ſi ita cōtinue teneret ibi cor ſuum ꝙ non cogitaret alibi uſquequo dixiſſetvnū pater nr̄. & ecōtra ſi nō faceret darꝫ ei ip̄eſuum. Cū autem huic cōditioni cōſenſiſſent.& alius iuraret ſe dicturū veritatē. requiſituspoſtea de ea dicēda ꝑ iuramentuꝫ. recognouitꝙ ī fine pr̄ nr̄ incepit gaudere de hoc ꝙ equuꝫlucrabat̉. & cogitare vtrū ſella eēt de pactōne& ita ꝓ modico gaudio amiſit ſellā et equumſuū & alterius. Itē dicebat quidā ꝙ cor humanū erat qͣſi auis uenatica. que cū tenet̉ in manū audito modico ſonitu nitit̉ aduolare. ſꝫ renens eā quibuſdā vīculis que renet ī manu eāreuocat ſuꝑ manū. Et cū trāſit ꝑ locum vbi ēſtrepitus carnes rubeas tenet ei an̄ ocl̓os ad roſtrum ut attenta ibi nō attendat ad ſtrepitū:Sic cor in orōe ut auis aduolare nitit̉ ad ſtrepitū temptationū. Debꝫ aūt hō illud reuocarevīculis timoris et amoris dei. et carnes xp̄i cruentas an̄ ocl̓os eius ponere. & in refectōne earū cor detinere & occupare. ¶ Tertō in orōnerequirit̉ huīlitas ſubiectōnis. pͣs. ſubditꝰ eſtodn̄o & ora eū. Qui em̄ huīlit̓ orat. monet efficatiꝰ. & impetrat facilius. Vn̄ Luc̓. xviii. dicit̉Duo hoīes aſcendebāt ī templū utiorarēt. vnꝰphariſeus & alt̓ publicanus. Publicani orō ſeip̄m huīliter accuſantis dicēdo. deus propiciuꝫ