PARS .X.DeOratione .DIS. .XXXI.

temptationē induci. Tertia ē reſpectu mali pene. hec ſcꝫ. ſed libe̓a nos a malo. In qͣ ẜm augͥad ꝓbam vbi prius. admonemus nos cogitare nondū nos eſſe in eo bono vbi nullū patiemur malū. De efficacia p̄dicte orōnis loquēsyſid̓. ī li. i. de ſummo bono. c. xxii. dicit. Fideiſymbolū & dn̄ica oratio ꝓ tota lege ꝑuulis eccleſie ad celorum regna ſufficit capeſcēda. Etaugͥ. inencheri. xl. ca. De quotidianis & breuibus leuibuſqꝫ peccatis ſine quibꝰ hec uita n̄ducit̉. quotidiana orō fideliū ſatiſfacit. Eoꝝ eīeſt dicere. pr̄ nr̄. ¶ Ad ſextū ſcꝫ utrū debeamꝰꝓ alijs orare. Dicendū ꝙ ſicut dictuꝫ eſt. illuddebemus orādo petere. qd̓ debemus deſideraeDeſiderare aūt debemus bonū nō ſolum nobis. ſꝫ etiā alijs. Hoc em̄ ꝑtinet ad rōnem dilectōnis quā ꝓximis debemus īpendere. Et id̓ocaritas hec requirit ut ꝓ alijs oremꝰ. Vn̄ Criẜdicit ſuꝑ. Math̓. Pro ſe orare neceſſitas cogitꝓ altero caritas fr̄nitatis hortat̉. Dulcior aūteſt an̄ deum orō. nō quā neceſſitas trāſmittitſꝫ quā caritas fr̄nitatis cōmendat. Ideo dicit̉.Iac. v. Orate ꝓ inuicē ut ſaluemini. Et Cyprianus in li. de orōne dn̄ica dicit. Non dicimuspr̄ meus. ſꝫ pater nr̄. nec da mihi. ſed da nobisqꝛ unitatis magiſter noluit priuatā precē fieri. ut ſcꝫ aliquis ꝓſeip̄o tm̄ p̄cetur. Vnū em̄ ꝓomnibus orare voluit qūo in vno omnes ip̄portauit. Debemus aūt orare & ꝓ peccatoribeut cōuertant̉. & ꝓ iuſtis ut ꝑſeuerent. & ꝓficiant. Orātes tn̄ nō ꝓ om̄ibus pctōribus exaudiunt̉. ſꝫ ꝓ quibuſdā. Exaudiunt̉ em̄ ꝓ p̄deſtinatis. nō aūt pro p̄ſcitis ad mortē. ſicut correctio qua corrigimus fr̄es effectū hꝫ in p̄deſtīatis. nō in reprobatis. ẜm illud ecc̄i. vii. Nemopoteſt corrigere q̄ꝫ deus deſpexerit. Et iō dicitur. i. Io. v. Qui ſcit fr̄em ſuū peccare peccatonō ad mortē petat & dabit̉ ei vitā peccāti peccatū nō ad mortē. Sed ſicut nulli qͣꝫdiu hic viuit ſubtrahenduꝫ eſt correctōnis bn̄ficium eoꝙ nō poſſumus diſtīguere p̄deſtinatos a reprobis. ut aug dicit in li. de correctione & gratia. ita etiā nulli eſt de negandū orōis ſuffragiū. Pro iuſtis eſt etiā orandū triplici rationePrimo quidē qꝛ multoꝝ p̄ces facilius exaudiunt̉. Vn̄ Ro. xv. ſuꝑ illud adiuuetis me ī orōnibus meis. dicit glo. Bn̄ rogat apl̓us mīorespro ſe orare. Multi em̄ mīmi dum cōgregant̉vnanimes fiūt magni. & multoꝝ p̄ces īpoſſibile eſt ꝙ nō impetrēt illud qd̓ impetrabile ēSecūdo ut ex inuitis gr̄a agat̉ deo de bn̄ficiiſque cōfert iuſtis. q̄ etiam in utilitateꝫ multoꝝuergūt. ut ptꝫ ꝑ apl̓m. ii. coꝝ. i. Tertō ut nonſuꝑbiant dum cōſiderant ſe mīoꝝ ſuffragiisindigere. ¶ Ad ſeptimū .ſ. vtꝝ debeamus orare ꝓ limicis. Dicendū ꝙ orare ꝓ alio caritatiseſt. Vn̄ eo mō quo tenemur diligere limicostenemur ꝓ inimicis orare. tenemur aūt inimicos diligere. ut in eis diligamus naturā & culpam. & diligere īimicos in gn̓ali eſt in p̄ceptoin ſpēali aūt non ē in p̄cepto. niſi ẜm preparatōnem animi. ut ſcꝫ homo eēt ꝑatus etiā ſpēali

ter inimicum diligere. & eū iuuare in neceſſitatis articulo. uel ſi ueīam peteret. Sed in ſpāli abſolute inimicos dilgere & eos iuuare ꝑfectionis ē. & ſil̓r neceſſitatis ut actōnibus nr̄is& orōibus quas ꝓ alijs facimus. inimicos nōexcludamus. Ꝙ aūt ꝓ eis ſpāliter oremus. ꝑfectōnis ē non ncc̄itatis. niſi ī aliquo caſu ſpāliImp̄catōnes aūt que fiūt a ſanctis cōtra ſimicos. ſic̄ pͣs. Erubeſcāt & cōturbent̉ omnes inimici mei. &cͣ. & plura alia quadruplicit̓ pn̄t intelligi. Vno mō ẜm ꝙ ꝓph̓e ſolent figura imp̄cantis futura p̄dicere. Vt augͥ dicit in ẜmone dn̄i in monte. Secūdo ꝓut quēdam tꝑaliamala pctōribus qn̄qꝫ a deo ad correctōnem imittunt̉. Tertio qꝛ intelligunt̉ petere nō contra ip̄os hoīes. ſꝫ cōtra regnū peccati. ut ſcꝫ correctione pctā hoīm deſtruant̉. Quarto cōformando uoluntatē ſuā diuine iuſtitie ad dannatōnem ꝑſeuerantiū in pctō. ¶ Ad octauūſcꝫ vtrū ſancti orēt ꝓ nobis in pr̄ia. Dicendūꝙ ſicut Hiero. dicit. Vigilātii error fuit ꝙ dūviuimus mutuo ꝓ nob̓ orare poſſumꝰ. poſtqͣꝫ aūt mortui fuerimus nulliꝰ ſit orō exaudienda. Preſertim cū martyres vltōem ſui ſanguinis obſecrātes impetrare nequeūt. Sꝫ hoceſt om̄ino falſum. qꝛ cū oratio ꝓ alio facta excaritate ꝓueniat ut dictū eſt. qͣꝫto ſancti quiſunt in pr̄ia ſunt ꝑfectōris caritatis. tātoniagis orant ꝓ viatoribus qͥ orōnibus iuuari poſſunt. & qͣꝫto ſunt deo cōiunctiores. tāto eoꝝorōnes ſunt magis efficaces. Habꝫ em̄ hoc diuinus ordo ut ex ſuꝑioꝝ excellētia. inferiorarefundant̉. ſic̄ ex claritate ſolis in aerē. Vnde& de xp̄o dicit̉ Heb̓. viii. Accedēs ꝑſemetip̄mad deū ad interpellandū ꝓ uobis. Et ꝓpt̓ hocHiero. cōtra uigilantiū dicit. Si apl̓i & martires adhuc in corꝑe cōſtituti qn̄ adhuc debēt eſſe ſolliciti impetrāt qd̓ petūt. qͣꝫtomagis poſtcoronas victorias & triūphos. Impetrant em̄ſancti id qd̓ deꝰ vult fieri ꝑ orōes eoꝝ. & hocpetūt qd̓ eſtimāt eoꝝ orōnibus implendū ẜmdei uoluntatē. Vult aūt deus ſctōs orare pronobis. ꝙ ex ſua ſumma ꝓuidētia uult inferiora ꝑ om̄ia ſuꝑiora iuuari. Et iō oportet nō ſolum ſuꝑiores. ſꝫ etiā inferiores ſctōs implorare. Alioquin ſolius dei mīa eſſet imploranda.Cōtingit tn̄ qn̄qꝫ ꝙ imploratio inferioris ſancti efficacior e. uel qꝛ deuotiꝰ implorat̉. uel qꝛdeꝰ vult eoꝝ ſanctitatē declarare. ¶ Ad nonūſcꝫ vtrū orō debeat eē uocalis. Dicendū ꝙ duplex eſt orō ſcꝫ cōmunis & ſingularis. Cōmunis quideꝫ orō eſt que ꝑ mīſtros ecc̄ie īꝑſonatotiꝰ fidelis ppl̓i deo offert̉. Et iō oportꝫ ꝙ talis orō ppl̓i innoteſcat toti ppl̓o. ꝓ quo ꝓfert̉Quod nō poſſet fieri niſi eet vocalis. Et iō ratōnabilit̓ inſtitutū eſt ut mīſtri eccleſie hmōiorōnes etiā alta uoce ꝓnuntiēt. ut ad notitiaꝫoīm poſſint ꝑueīre. Oratio vero ſingl̓aris eſtq̄ offert̉ a ſingulari ꝑſona cuiuſcūqꝫ ſiue ꝓ ſeſiue ꝓ alijs orātis. Et d̓ hmōi orōis neceſſitatenō eſt ꝙ ſit uocalis. Adiungit̉ tamen uox taliorōni triplici rōne. Prīo quidē ad exercitāduꝫ