Oratione .DIS. .XXXI.PARS .X.De

ex ip̄o modo quo eccleſia utit̉ in orando. nama ſancta trinitate petimus ut nr̄i miſereatur.Ab alijs at̄ ſanctis quibuſcūqꝫ petimꝰ ut orētꝓ nobis. Vn̄ ſoli deo cultū religionis impēdimus. a quo ſolo obtinere petimus qd̓ oramusqꝛ in hoc ꝓteſtamur eū bonoꝝ nr̄oꝝ actoremnō aūt eis quos requirimus quaſi mediatores& interpellatores nr̄os apud deū. Quāuis aūtmortui ex ſua naturali cōditione non cognoſcāt ea que in hoc mūdo agunt̉. et ſic nec aīmeſanctoꝝ orōnes nr̄as videāt. audiant. uel cognoſcāt. p̄cipue interiores motꝰ cordis. tn̄ beatis maīfeſtatur ea que decꝫ eos cognoſcere dehiis que circa nos agunt̉. etiā qͣꝫtum ad interiores motꝰ cordis. ſicut dicit Greg̓. xii. moꝝ.Eoꝝ aūt intelligentiā maxime decet ut petitōnes ad eos vel uoce uel corde directas in orando cognoſcāt. Et iō petitōnes quas ad eos dirigimꝰ. deo maīfeſtāte cognoſcūt. ¶ Ad quintum .ſ. utrū in orōne ſit aliquid determīate petendū. Dicendū ꝙ ſicut Valerius maximꝰ refert. ſocrates nihil ultra petendū a diis īmortalibus arbitrabat̉. qͣꝫ ut bona tribuerēt. qꝛ hiidemū ſcirent qͥd vnicuiqꝫ eſſet vtile. nos autēplerūqꝫ id uotis expetere qd̓ non īpetraſſe melius foret. Que quidē ſnīa aliqualit uera ē qͣꝫtum ad illa que pn̄t malū euentū hr̄e. quibusetiā hō poteſt male & bn̄ uti. ſicut diuitie q̄ utibidem dicit̉ multis exitio fuere. & honoresquicūqꝫ. Plures enim peſſūdederunt regnaquoꝝ exitus ſepe miſerabiles cernunt̉. ſplēdida cōuiuia q̄ nonūqͣꝫ funditꝰ domos euertūtSunt tn̄ quedā bona quibꝰ hō male vti nonpōt eſt. que ſcꝫ malū euentū hr̄e non pn̄t. Hecaūt ſunt quibus bt̄ificamur. & quibꝰ bt̄itudinem meremur. Que quidē ſancti orādo abſolute petūt ẜm illud pͣs. Oſtēde faciē tuā. & ſalui eximus. Et iterū. Deduc me in ſemita manciatoꝝ tuorū. Vn̄ dn̄s diſcipulos ſuos docuitdetermīate petere. Math̓. vi. & Luc̄. xi. Et illaq̄ vos determīate docui petere. &cͣ. Determīate petere poſſumus ſcꝫ omnia q̄ in orōne dn̄ica continent̉. Illa aūt oratō dn̄ica eſt om̄ibusalijs orōnibus efficatior. & hoc on̄dit actorisdignitas. Xp̄s em̄ ore ſuo bn̄dicto īmediate illam fecit. & eā diſcipl̓os ſuos docuit. ut habetur. Math̓. vj. Et etiā orōis ſnīoſa breuitas q̄multū cōmendat orōnem uocalē. Vn̄ augͥ. inepſ̓a ad probaꝫ parū ultra mediū. Dicunt̉ fr̄escrebras in egypto hr̄e orōnes. & eas tn̄ breuiſſimas. Hoc etiā oſtēdit petitoꝝ utilitas. quiaom̄ia q̄ deſiderare debemꝰ & petere ī hac orōne petunt̉. Vn̄ ſic̄ dicit augͥ. in epl̓a ad probaꝫultra mediū. Quelibet alia uerba dicamꝰ orādo nihil aliud dicimꝰ qͣꝫ qd̓ in iſta dn̄ica orōepoſitū eſt. ſi recte & cōgruent̓ oramꝰ. & eo ordine poſita ſunt qūo ſunt deſiderāda & petēda. In principio em̄ exhibet̉ reuerentia illi cuiorrigenda ē oratio. cū dicit̉. Pater nr̄ qui esin celis. in quo captat orans beniuolentiā dei.Et qꝛ primo deſiderandꝰ eſt finis et petendꝰqͣꝫ ea que ſunt ad finē. iō primo ponunt̉ peti

tōnes q̄ reſpiciūt finem. Secūdo reſpiciētes eaque ſunt ad finē. ibi. fiat uolūtas tuā. Reſpicientes finē ſunt due. In pͥma que ē ſanctificet̉nomē tuū. petit̉ ut nomē dei ab hoībus habeatur ut ſc̄m. ẜm ꝙ dicit augͥ. ii. li. de ẜmone domini ī mōte. longe ptꝰ prīcipiū & ī epl̓a ad ꝓbam poſt mediū dicit. Cū dicimus ſanctificetur nomen tuū nos admonemus deſiderareut nomē eius qd̓ ſemꝑ ſanctū eſt. etiam apudhoīes ſc̄m hēat̉. hoc ē ꝙ nō cōtemnat̉. qd̓ nōdeo. ſꝫ hoībus ꝓdeſt. In ſecūda q̄ eſt. adueniatregnū tuū. ut dicit augͥ. vbi prius. deſideriumnr̄m ad illud regnū excitamus ut nobis ueniat atqꝫ in eo regnare mereamur. Vn̄ ꝑ primāpetitōnem petimus ut deus ab oībus glorificet̉. ꝑ ſecundā ut ad dei gl̓iam ueīamus. Petitionū reſpicientiū ea que ſunt ad finē. quedāſunt reſpectu boni. quedā reſpectu mali. Reſpectu boni due ſunt. In pͥma petit̉ meritumquo bt̄itudinem mereamur. qd̓ cōſiſtit in obediendo dīnis mādatis. Vn̄ augͥ. lj. ii. de ẜmone dn̄i in mōte longe poſt prīcipium. cū dicit̉fiat volūtas tua. rc̄e intelligit̉. obediat̉ p̄ceptiſtuis. ſicut in celo & in terra. id eſt ſicut ab angelis. ita & ab hoībus. Et in epl̓a ad ꝓbam pꝰmediū. cum dicimꝰ. fiat uolūtas tua &cͣ. nobis ab illo p̄camur ip̄am obedientiaꝫ. ut ſic innobis fiat uolūtas eius. q̄ꝫadmodū fit in celeſtibus ab angl̓is eius. In ſecūda petit̉ illd̓ quotanqͣꝫ inſtrumēto poſſumꝰ nos iuuare ad merendū. & hoc eſt uictus quotidianus ad ſuſtētationē corꝑis neceſſarius. uel uictus aīe id eſteukariſtie ſacramentū. Vn̄ augͥ. ii. li. de ẜmone dn̄i in monte longe poſt prīcipium. Panisquotidianus. aut ꝓ hiis om̄ibus dictus ē. quehuius uite neceſſitatē ſuſtētant. aut ꝓ ſacram̄to corꝑis xp̄i quod quotidie accipimus. Et inepl̓a ad probā poſt mediū eādem ponit ſentētiam. Detitōnū que ſunt reſpectu mali. Vnaeſt reſpectu mali culpe. hec ſcꝫ dimitte nob̓ debita nr̄a ſicut & nos dimittimus debitoribusnr̄is. Vn̄ aug̓. ii. li. de ſermone dn̄i in montebn̄ longe ultra prīcipium. debita nr̄a pctā dicimanifeſtū eſt. Et in epl̓a ad probā ultra medium. ꝑ illud. Sicut & nos dimittimus debitoribus nr̄is. admoneamus qͥd faciamus ut accipere valeamus ſcꝫ remiſſionē pctōꝝ noſtroꝝ.Alia eſt reſpectu mali inclinātis ad culpā. queeſt hec. Et ne nos inducas in temptatōnem.Quod nō ſic intelligendum eſt ut nō ꝑmittatnos temptari. Qn̄qꝫ hō temptatōne ꝓbat̉ adbonū ſuum. De quibꝰ temptatōnibus diciturIac̓ .i. Omne gaudiū exiſtīate fr̄es kariſſimi cūin temptatōnibus uariis incideritis. & etiā humiliat̉ & ad deū recurrere qͣſi cōpellit̉. Quaꝓpter nō remouit dn̄s temptatōnem ab apl̓oqꝫcito apl̓s eam remoueri petiuit. ut habetur. ii.coꝝ. xii. Sed p̄dicta petitō ſic intelligēda eſt.ut nō deſerti dīno adiutorio alicui temptōniuel conſentiamꝰ decepti uel cedamus afflictiẜm ꝙ dicit augͥ. in epſ̓a ad probam pꝰ mediūIn quo patet ꝙ non eſt idem temptari & in