PARS .X.DeOratione .DIS. .XXXI.

eſſe oratō ad hoc ꝙ ſit deo grata. Decīoſextode effectu orōnis. Decimoſeptīo de ſpēbus &diuiſionibus orōnis. ¶ Ad primū ſcꝫ vtꝝ oratio ſit actus uolūtatis nel rōnis. dicendum ꝙẜm yſid̓. Oratō dicit̉ quaſi oris ratio. ratio uero practica eſt. nō ſolū app̄henſiua. ſꝫ etiā cauſatiua. Eſt aūt aliqͥd alterius cā duplicit̓. Vnoquidē modo ꝑfecte neceſſitatē inducendo. Ethoc cōtingit qn̄ effectꝰ totalit̓ ſubdit̉ poteſtati cāe. Alio uero mō imꝑfecte ſolū diſponēdoqn̄ ſcꝫ effectus totalit̓ non ſubdit̉ ptāti cauſe.Sic ergo & rō duplicit̓ ē cauſa aliquoꝝ. Vnoquidē modo ſicut neceſſitatē imponēs. & hocmō ad rōnem ꝑtinet imꝑare. nō ſolū inferioribus potētiis & mēbris corꝑis. ſꝫ etiaꝫ hoībusſubiectis. qd̓ quidē fit imꝑando. Alio mō ſic̄inducēs. & quodāmodo diſponēs. & hoc mōratio petit aliqͥd fieri ab hiis qui nō ſubiiciuntur ſiue ſint equales. ſiue ſuꝑiores. Vtrūqꝫ at̄hoꝝ .ſ. & petere & dep̄cari & imꝑare ordīationē qͣꝫdam importāt. ꝓut .ſ. homo diſponit aliquid ꝑ aliud eſſe faciendū. Vn̄ ꝑtinet ad rationem cuius ē ordīare. Propter qd̓ dicit ph̓s in pͥmo eth̓. ꝙ ad optīa deprecat̉ rō. Sic aūt nūcloqͥmur de orōne ꝓut ſignat qͣꝫdam dep̄cationis petitōem. Scd̓m ꝙ augͥ. dicit ī libro de uerbis dn̄i. orō quedā petitio eſt. Et dam̄. dicit intertio libro ꝙ oratio eſt petitio decentiū a deoSic igit̉ ptꝫ ꝙ oratio de qua nūc loquimur eſtactus rōnis practice. uolūtate mouēte. tendētis in finē caritatis qui ē deo vniri. Tēdit aūtoratio ī deū quaſi a uoluntate caritatis motaduplicit̓. Vno quidē modo ex ꝑte eius qd̓ pecit̉. qꝛ hoc p̄cipue ē in orōne petenduꝫ. ut deovniamur. ẜm illud pͣs. Vnā petii a dn̄o. hancrequirā ut inhabitē in domo dn̄i om̄ibus diebus vite mee. Alio mō ex ꝑte ip̄ius petētis q̄ꝫoportet accedere ad eū a quo petit. uel loco ſic̄ad hoīem. uel mēte ſicut ad deū. Vn̄ dicit augͥibidē ꝙ qn̄ orōnibus inuocamus deū reuelatamēte aſſumus ip̄i. & ẜm hoc etiā Dam̄. dicitꝙ orō eſt aſcenſus intellectus in deū. ¶ Ad ſecundū ſcꝫ utrū oratio ſit actꝰ latrie uel religionis. dicendū ꝙ ad religionē ꝓprie ꝑtinet reuerentiā & honorē deo exhibere. Et iō omniailla ꝑ que deo reuerētia exhibet̉. ꝑtinent ad religionē. Per orōem aūt homo deo reuerentiāexhibet inqͣꝫtum ſcꝫ ei ſe ſubiicit. & profitet̉ ſeorando eo indigere ſic̄ actore bonoꝝ ſuorumVn̄ manifeſtū eſt ꝙ orō eſt ꝓprie religionisactꝰ. vn̄. pͣs. Dirigat orō mea ſic̄ incenſū &cͣ.Ibi dicit glo. In hmōi figurā in ueteri lege incenſum iubebat̉ offerri in odoreꝫ ſuauē dn̄o.Offerre aūt dn̄o incenſum materiale ad eiꝰ reuerentiā ē actus religionis. Et nota ꝙ oratioeſt actus pnīe cū ſit ꝑs ſatiſfactōnis. & ē actꝰreligionis ut dictū eſt. Sed alia & alia ratōneqꝛ inqͣꝫtum hō deū orat ut ei ſatiſfaciat de peccato. actus ē pnīe. Inqͣꝫtum vero orat deū utei reuerentiā exhibeat in recoonitōnem ſummi dn̄ii actus ē religionis. ¶ Ad tertiū ſcilicetutrū cōueniens ſit orare deū. Dicendū ꝙ cir-

ca orōem fuit triplex error antiquoꝝ. Quidāem̄ poſuerūt ꝙ res humane non regant̉ diuina ꝓuidentia. Ex quo ſequit̉ ꝙ vanū ſit orare. & om̄ino deū colere. Et de hiis dicit̉ Mal̓.tertio. Dixiſtis vanus eſt qui ſeruit deo. Secūda autem opinio fuit ponentiū om̄ia in ſe &in rebus hūanis ex neceſſitate cōtingere. ſiueex īmutabilitate diuine ꝓuidentie. ſiue ex neceſſitate ſtellaꝝ. ſiue ex cōnexione cauſaꝝ. Etẜm hoc etiā excludit̉ orōis vtilitas. Tertia fuit opinio ponentiū quidē res hūanas ꝓuidentia dīua regi. & ꝙ res non ꝓueniunt ex neceſſitate. ſꝫ dicebant ſil̓r diſpoſitionē diuine ꝓuidentie variabilē eſſe. & ꝙ orōibus & alijs quead diuinū cultū ꝑtinent diſpoſitio dīne prouidentie īmutat̉. Nec aūt oīa improbata ſūt. Etiō oportꝫ ſic inducere orōnis utilitatē. ut neqꝫrebus hūanis diuine ꝓuidentie ſubiectis neceſſitatē īponamus. neqꝫ etiā dīnam diſpoſitionē mutabilē eſtīemus. Ad huius ergo euidētiam cōſiderandum ē ꝙ ex diuina ꝓuidentianō ſolum diſponit̉ qui effectus fiant. ſꝫ etiamex quibus cauſis & quo ordīe ꝓueīant. Interalias aūt cauſas ſunt etiā quorūdam cāe actꝰhūani vn̄ oportet hoīes agere aliqͣ. non ut ꝑſuos actus diuinam diſpoſitōnem immūtēt.ſꝫ ut ꝑ actus ſuos impleāt quoſdā effectꝰ ẜmordīem a deo diſpoſitū. & idē etiā eſt in naturalibus cāis. Et ſil̓e etiā eſt de orōne. Non em̄ꝓpter hoc oramus ut diuinā diſpoſitionē immutemus. ſꝫ ut id impetremus qd̓ deus diſpoſuerit ꝑ orōnes ſanctoꝝ eē īplendum. ut ſcilicet hoīes poſtulādo mereant̉ acciꝑe qd̓ eis oīpotens deus an̄ ſecula diſpoſuerit donare. utdicit Greg. in pͥmo dyal̓. Non ē ergo neceſſarium nos deo p̄ces porrigere. ut ei nr̄as indigētias uel deſideria maīfeſtemus. qꝛ ip̄e ſcit omnia an̄qͣꝫ petamus. ſicut dicit̉ MMath̓. vi. Scit eīpater vr̄. qꝛ hiis oībus indigetis. ſed ut noſip̄icōſideremus in hiis ad diuinū eſſe auxiliū recurrendū. Deus em̄ ex ſumma liberalitate ſuadat multa nobis n̄ rogatus. Sꝫ ꝙ aliqua vultp̄ſtare nobis petentibꝰ. hoc ē ꝓpter nr̄am utilitatem. ut fiduciā qͣꝫdam accipiamus recurrēdi ad deū. & ut recognoſcamꝰ eū eſſe bonorūnr̄oꝝ actorē. Vn̄ Criẜ. dicit Cōſidera quantaē tibi cōceſſa felicitas. qͣꝫta gl̓ia attributa. orōibus fabulari cū deo. cū xp̄o miſcere colloquiaoptare qd̓ velis. qd̓ deſideras poſtulare. ¶ Adquartū ſcꝫ utrū ſolus deus debeat orari. dicendū ꝙ orō porrigit̉ alicui duplicit̓. Vno modoquaſi ꝑ ip̄m īplenda. Alio mō ſic̄ ꝑ ip̄m impetrāda. Primo quidē mō ſoli deo orōnem porrigimus. qꝛ omnes orōnes nr̄e ordīari debentad gr̄am & gl̓iam cōſequēdam. que ſolus deꝰdat. ẜm illd̓ pͣs. gr̄am & gl̓iam dabit dn̄s. Secūdo mō oroem porrigimus ſanctis angelis& hoībus. nō ut ꝑ eos deus petitōnes nr̄as cognoſcat. ſꝫ ut eoꝝ p̄cibus & meritis orōes noſtre ſortiāt̉ effectū. Et iō dicit̉ Apoc̄. vii. ꝙ aſcendit fumus aromatū. ideſt orones ſanctoꝝde manū angeli corā dn̄o. Et hoc etiam patet