PARS .X.DeOratione .DIS. .XXXI.

auſteritatem abſtinētie. quā cum non inueīſſet. uidens ille cōtemplatiuus nutritus in palatio regis ꝑ reuelatōnem ꝙ alius in corde ſcādalizaretur. queſiuit ab eo de qua viuendi cōſuetudīe uenerat ad heremū. & cū ille dixiſſetei ꝙ de uita pauꝑrima & aſſuetiſſima multisduritiis & ieiuniis. ita ꝙ ꝓpter abſtinentiā ruſticanā erat ei quaſi inſenſibile ieiuniū. retulitei alius de quibus delitiis uenerat ad heremū& qūo ꝓpter infirmitatē ſuā bibebat uinum.Aliꝰ hoc audiēs receſſit bene edificatus. Itemquidaꝫ epiſcopus bonꝰ vir quādo ieiuniū nōmoleſtabat euꝫ. illos qui bis comedebāt in domō faciebat an̄ ſe comedere. ut appetitū comedendi ꝓuocarent. & ꝑ hoc vincēdo illum magis mereret̉. Item nō debent eſſe ieiunia auaroꝝ qui ad hoc ieiunāt ut burſas impleāt. uelqꝛ formidoloſi cū abundent multū timent neres eis deficiant & nihil pauꝑibus erogāt. Sicieiunant buffones. quia ut dicunt naturales.Buſto egrediēs decauerna videns terrā vndiqꝫ. qꝛ viſus eius ultra ſe extēdit. credit ꝙ nondebeat ei ſufficere. Vn̄ incluſus ī cauerna ſatis ieiunat. & terrā quā comedit cū pede ponderat & menſurat. Itē ſil̓is eſt auarus ieiunāscani ſedenti ſuꝑ fenū dnī ſui. qui nō cōmeditde feno. nec ꝑmittit animalia famelica ut cōmedant aliquid de eo. & poſtea comedunt illud alia animalia eo īuito nec guſtāte. Sic diuites tenaces nō ſuſtinēt ꝙ pauꝑes guſtēt debonis eorū. & accidit ꝙ ip̄i aliqn̄ de eis nihilguſtant. ſꝫ relinquūt alienis diuitias ſuas. Itēnon debēt eſſe porcoꝝ. qui qn̄ nimis ſunt impinguati. p̄ pinguedīe comedere nō poſſunt.et pabula aſſueta faſtidiūt. ſicut eſt de multisqui ieiunāt ideo qꝛ eſcas faſtidiūt. & cum quibus acumībus ſapoꝝ poſſunt ꝓuocant apperitū. It̄ nō debēt eē lupoꝝ qͥ aliqn̄ ieiunāt uſqꝫad ueſꝑam. poſtea qd̓ rapiūt nō comedunt ſꝫdeuorat. ſic multi ad modū lupoꝝ cū ieiunauerūt. & debēt comedere. nō comedūt. ſed deuorāt ut lupi cū nimia ingluuie et ardore. Vn̄cū duo in ſimul comederet. & alius comederetcū nimia ingluuie & alter moderate. dixit ei ille qui temꝑate cōedebat. quaſi inuitādo pluries ꝙ comederet. qui cū rn̄deret ꝙ bn̄ comedebat. dixit ei alter ꝙ nō. ſꝫ male cū ip̄e omniauoraret ad modū lupi. Item nō debent eē onagroꝝ qui licet ieiunet ab alijs eſcis. paſcūt̉ uēto. Sic ieiūabat ille phariſeꝰ de qūo Luc̄. xviijIeiuno. bis in ſabbato. Vēto em̄ vane gloriepaſcebat̉. Iere. ii. Onager ī deſiderio aīe ſue. attraxit uentū amoris ſui. Oſee. xij. paſcit uentum. Item onagroꝝ more ieiunāt qui ad hoccomedere differūt ut ſplendidius habeāt. pͣs.Expec. ona. inſi .ſ. Quoꝝ natura ē abſtinere īſiti uſquequo inueīant aquas limpidiores. Itēnon dꝫ eſſe ieiuniū incarceratoꝝ qui ieiunāt īuiti. Itē nō debet eſſe tumidoꝝ ſeu inflatoꝝ qͥp̄ iracūdia & tumore indignationis dimittūtcomedere. ut faciūt vnicornes. qͥ ut indignatione non capiunt̉ tm̄ ieiunāt ꝙ moriunt̉. Itē

non triſtiū ſeu deſꝑatoꝝ ut qui p̄ triſtitia tribulatōnis & deſꝑationis ieiunāt. pͣs. omnē eſcam ab ho. ē. a. e. & ap. uſqꝫ ad por. m. Iteꝫ nōdebent eſſe ieiunia raptoꝝ ut leonis aūt lupi.aut alioꝝ aīalium que viuūt de rapina. q̄ poſtqͣꝫ diu ieiunauerūt. rapiunt quod auide deuorant. Crudeliores leonibꝰ & lupis ſunt qͥ nūqͣꝫ aīal ſue ſpēi comedunt. Seneca. Leoni leonon nocꝫ. hō aūt comedit alium hoīem. diuespauꝑem. fortis debilē. Ecc̄i. xiii. Venatō leoniſ&cͣ. Et poſt. Paſcua diuitū ſunt pauꝑes. Quedam bona mulier ueīt ad monachū qͣꝫdam album factū ep̄m cuius domū ſpoliauerant ẜuieius. pecudibus eius paucis de quibus ip̄a &pueri ſui & familia viuebāt. Dn̄e ait ſi comeditis carnes. cū autem īprobitati eius rn̄diſſetꝙ nō. ait ip̄a. Verū eſt forte ꝙ nō comeditiscarnes mortuoꝝ pecoꝝ. ſꝫ viuoꝝ hoīm. & ī qͣdrageſima. & in ſextis feriis. qꝛ carnibus meis & puerorū meorum ſaturamini. Item nondebēt eſſe potatoꝝ. qui an̄ comeſtionem & pꝰbibūt & aſſidue. ſicut allec & bibio que aīalialicet paꝝ comeciāt uel nihil. tota die tn̄ potātItē non debēt eſſe detractoꝝ ſiue blaſphemorum. qui in diebꝰ ieiunioꝝ ſaturant̉ carnibuſhūanis ut dicit Greg̓. Iob. xix. Carnibus meisſaturamini. Glo. Qui aliene uite detractōe paſcit̉. in diebus veneris carnibus hūanis reficit̉Item non fatuoꝝ ut freneticoꝝ qui cibo p̄termiſſo mordent manus medici. Sic blaſphemiqui carneꝫ xp̄i lacerant ſunt ad modum illiusbeſtie que dicit̉ lyena. que cū ieiunauerit uſqꝫad noctem ī nocte exhumat cadauera mortuoꝝ. & dilacerat & uorat ea. Ideo ẜm aliā trāſlationē hereditas mea facta eſt ſpelūca lyene.Itē nō debēt eē fatuoꝝ q̓ dicunt̉ lunatici. qͥ cōpleta luna ſiue in plenilunio inſaniūt. hoc faciunt qui in abundātia rerum mutabiliū letātes ieiunāt ꝓ choreis & alijs inſaniis agēdisſapientie. xiiii. Dū letant̉ inſaniūt. Itē nō debent eē luſoꝝ. qui ad hoc ludūt ad taxillos ul̓ad aleas. ut tempus leuius trāſeāt. & ieiuniūnon ſentiāt. uel eoꝝ qui ſic hmōi intendunt.ꝙ comedere cōtemnunt ul̓ obliuiſcunt̉ uacantes ludis alee. uel alijs uanis.¶ DF ORATIOIIE. ¶ DIS. XXXI.Einde conſiderandū eſt de tertia ꝑteſatiſfactōnis ſcꝫ de orōne. De qua cōſiderāda ſunt decē et ſeptem. ¶ Prīovtrū orō ſit actus uolūtatis. Secūdo utrū ſitactus latrie. Tertio utrū cōueniens ſit orare.Quarto utrū ſolus deus ſit orandus. Quītoutrū in orōne ſit aliquid determīate petendūSexto utrū debeamus ꝓ alijs orare. Septimoutrū debeamus orare ꝓ inimicis. Octauo utꝝſancti orent ꝓ nobis in pr̄ia. Nono utrū orōdebeat eē uocalis. Decīo utrū oratio debeat eēattenta. Vndecimo utrū debet eſſe diuturna.Duodecīo utrū oratio ſit meritoria. Decīotertio utrū orō peccatoris ſit efficax ad impetrādum qd̓ petit̉. Decimoquarto de hiis q̄ moue̓nos debent ad orandū. Decīquinto qualis dꝫ