PARS VIII. De VitioGule. DISTINCTIO. .I.

Sic caro nimis inpinguata ſpūm deiicit & occidit. ut aſinus nimis inpīguatus leproſuꝫ dominū qui p̄ſidet ei. Ecōtra ſancti dei ut dicitGreg̓. carnē domant ſpūm roborant. Galienꝰciboꝝ cōcupiſcētie anime ſunt detrim̄ta. & qͣꝫtōplus uenter implet̉. aīa mīoratur in interioribus uirtutibꝰ & ī exterioribꝰ moribꝰ. Bern̄.Quid dicitis obſeruatores ciboꝝ & neglectores moꝝ. Vpocras & ſeqͣces eiꝰ docuerūt aīasſaluas facere in hoc mūdo. xp̄us & eius diſcipuli eas ꝑdere. qͣꝫ ē duobꝰ magiſtrū ſequi eligitis. At ꝓfecto manifeſtū ſe facit qui ſic diſpūtat. hoc oculis uel capiti. illud ſtomacho ul̓ uētri nocꝫ. Porro unuſquiſqꝫ qd̓ a magiſtro ſuodidicit. illud ꝓfert in mediū. Legit̉ in miracūlis beate uirgis. ꝙ beata uirgo curaꝫ hꝫ eoꝝ qͥnō curant de uentris ingluuie. n quādā religione cū quidā medicus intraſſet. & reſpuerꝫcibos cōmunes dicēs. hoc nocet capiti. hoc oculis. hoc ſtomacho. cū eēt ī refectorio ſemel & cibaria cōmunia faſtidiſſet ut ſolebat. vidit beatā uirginē trāſeunteꝫ ꝑ refectoriū hn̄tem unēpixidē in manu uiia. & in alia cōclear. & cūcōcleari in ore ſinguloꝝ de electuario ſuo ponentē. & ita cibaria dura eis ſapidiſſima reddebant̉. Cū aūt ad eū ueīret. & hac uiſione letificatus os aꝑiret. beata uirgo manū retraxit dicēs. tu tibi tua electuaria habeas. quia demeo nō guſtabis. Sicut uidet̉ delicatis auferre ſapore a cibis delicioſis deus. ita uidet̉ deusꝑ ꝯtrarium excitare & purgare appetitū pauperū ut ſint eis ſapida& delectabilia groſſa cibaria. Ad qd̓ ponit exemplū magiſter. Iac̓. deuitriaco dicens. ꝙ in dyoceſi remenſi fuit quidam p̄latus diues & delicatus & faſtidioſusita deliciis. ꝙ ita amiſerat appetitū ꝙ diuerſisdelitiis non poterat recreari. aut ſuſtentari.ſed quaſi moriebat̉ languēs int̓ delitias. Quideſꝑans de ſalute corꝑis ordineꝫ intrauit. ubiqui in ultos hēbat pilleꝯs cepit ire nudato capite. & uti ꝑce aſꝑis cibis & raris. & appetitumrecuꝑare & auide cōmedere. Qd̓ audiēs archiep̄s remēſis uiſitauit eum. qꝛ familiaris ei ualde fuerat. & fecit ei pitantiā. & comedit ī refectorio cū eo. & intues eum qui prius erat lāguidus p̄ delitiis uidit eū viuidū & ſanū. & comedentē auide plenā ſcutellam de fabis. poſtaliā de oleribꝰ. Qd̓ cū uideret accepit ſcūtellāſuā dicens ẜuitori coram om̄ibꝰ. uade portaei ſcutellā meam. &dicas ei ꝙ mando ſibi ꝙ ſinō ſufficiāt ei ea que intus ſunt. cōedat ſcutelIam & totū. & bn̄dixit deū in mirabilibꝰ ſuisqui eſuriētes replet bonis. & diuites dimitcitinanes. Non ſolū uacuam facit aīam delitiisſpūalibꝰ & internis. uerū etiā celeſtibꝰ & eternis de quibꝰ in. pͣs. dicit̉ ſatiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Vn̄ hic faciā uigiliam. ut in feſtogaudeā. in uigilia abſtīebo. ī feſtiuitate me ſatiabo. Bern̄. totū tempus pn̄tis uite uigilia ēſollennitatis future. nec cāberis uigilie aſꝑitatem. ſi conſideres ſollēnitatis eternitatē & immenſitatē. pͣs. Expectabūt onagri in ſiti ſua.

qui licꝫ uehement̉ ſitiant. nolūt tn̄ bibere aqͣsturbidas. ſed expectant uſquequoqꝫ ꝑueīantad limpidiſſimū fontē. Aque turbide& defluentes ſunt temꝑales delitie. fons limpidiſſimꝰdelitie et̓ni gaudii ꝑmanentes. pͣs. Sitiuit anman mea ad deum fontē uiuū. &cͣ. Dn̄t naturales ꝙ ſalmones de mari in quo nutriunt̉aqͣs dulces ſitientes ꝑ fluuiū aſcēdentes nonquieſcūt nec retrocedūt uſquequoqꝫ uenerītſi poſſunt ad fontē uiuū. Hic inuitati ſumusad cenā ſcꝫ agni ꝓuidi delicatiſſimaꝫ. Qui adcenā delicatiſſima inuitat̉. abſtinet libenter inprādio a groſſis & aſꝑis cibis prādii. ut poſſitpoſtea delicatōribus que ꝑantur incena ſe replere. de quibꝰ nō guſtabūt ꝓpter alias delitias iſtius ꝯtemptores. ut legit̉ Luc̄. xiiii. Impoſſibile eſt em̄ ut dicit Niero. temꝑalibus ſimul& eternis delitiis ꝑfrui. hic uentrē & ibi mentem replere. Seneca. Si uis ī ꝑpetua uoluptate eſſe. nō uoluptatibꝰ adiiciendū eſt. ſꝫ cupiditatibꝰ ſubtrahendū. Cū quidam clauſtralis īquodā monaſterio durā & aſꝑam uitaꝫ gerēscū alijs clauſtralibus attēderet ꝙ officiales ml̓tis frequent̓ delitiis fruerent̉ ī cameris. bonaabbatie ꝯſumētes murmurabat in corde ſuo.Cum aūt quadā die multi cōueīſſent pͥores &abbates eūtes ad capitulū. abbas illiꝰ abbatiefecit eis ml̓ta delicata & diuerſa fercula p̄parari. & datus ē dictus clauſtralis eis ſeruitor. Cūaūt ſederēt ad mēſas cū dictis officialibus. &deportaīſet dictus clauſtralis ferculū primum& groſſius. ait. Accipite hoc & nihil ultra. Qd̓audiētes cōederunt multū de dicto ferculo nōſpantes de alijs. Idem dixit cū apponeret ẜmferculū & tertiū. & ſic de alijs. & tm̄ cōederūtde primis ꝙ nō potuerūt de delicatōribꝰ ultimis aliquid cōmedere. Vn̄ finito cōuiuio cōqueſti ſunt abbati de dicto monacho. qͣꝫ uocauit abbas ſuus uolēs ſcire quare hoc dicerꝫ. &cōpulit eum dr̄e. qui ait. uos dn̄i magni bonaabbatīaꝝ uoluptuoſe expēditis de quibꝰ clauſtrales ieiunāt. & de loco pn̄ie clauſtri facitisuobis ꝑadyſum uoluptatis. & qꝛ ꝑtē hic accipitis. & deteriorē eam facitis. cū nō ſit trāſitusa delitiis ad delitias. qui pn̄tes delitias ꝓ ꝑteaccipitis. nihil delitiaꝝ ultra hāc uitā uos habituros cōfidatis. ẜm qd̓ dicit dn̄s diuiti epuIoni. Recordare fili. quia recepiſti bona ī uitatua. & lazarus ſil̓r mala. nūc uero hic cōſolat̉tu uero cruciaris. Itē in uit̓. pa. cū quidā quereret a quodā patre cur tāta abſtīentia ſe afficeret. ait. Omnes labores uite mee nihil ſunt adꝯꝑationem unius diei laboris futuri aut unius hore refectōnis eterne. ī qua nec oculus uidit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcenditq̄ preꝑauit deus diligentibꝰ ſe. & expectantibus implere ſe. & delc̄ari amore illius refectōnis q̄ exuꝑat omnē ſenſum & deſiderium.¶ Octauo. gula ꝑducit ad tremendū iudiciū& horrendū ſuppliciū. Ad tremendū inqͣꝫ iudiciū. qꝛ tam de exceſſibus gule qͣꝫ de ſumptibus ſuꝑfluis oꝑtebit reddere rōem. nā ꝓ u̓no