Symonia DISTIIII. XIIII.PARS. VII.De

uel paſſione. ſꝫ in interiori affectu. Dicit̉ autēſymonia a ſymone mago qͥ ad hoc uoluit emēre ſpūalem ptātem. ut eā poſtea uēderet. dicit̉em̄. i. q. iii. ꝙ ſymon magus donū ſpūſſanctiemere uoluit. ut ex uēditione ſignoꝝ q̄ ꝑ eumfierēt multiplicatā pecuīam lucraret̉. & ſic illiqui ſpūalia uendunt. cōformant̉ ſymoni mago in intētioue. in actu uero illi qui emere uolūt. Illi aūt qui emūt uel uendūt in actu imitant̉ gyezi diſcipulū helyſei. de quo legit̉. iiii.Reg̓. v. ꝙ accepit pecuīam a leproſo mūdato.Vnde ueditores ſpūalium poſſunt dici nō ſolū ſymoniaci. ſꝫ etiā gyezite. ¶ Item nota ꝙ licet dicāt aliqui ꝙ papa uēdendo ſpūalia nō inde cōmittit ſymoniā. dicendū tn̄ ꝙ vere papapt̄ cōmittere uitiū ſymonie ſicut & quilibꝫ aliꝰhō. peccatū em̄ in aliqua ꝑſona ē grauius qͣꝫto maiorē obtinet locū. qͣꝫuis eī res ecc̄ie ſinteius ut prīcipalis diſpenſatoris. non tn̄ ſunt.eius ut dn̄i et poſſeſſoris. et ideo ſi reciperet ꝓaliqua re ſpūali pecuniā de redditibꝰ alicuiusecc̄ie. nō careret uitio ſymoīe. et alit̓ etiaꝫ poſſꝫſymoīaꝫ cōmittere recipiēdo pecuīaꝫ ab aliquolayco non de bonis ecc̄e ſed layci.Apecuniaꝫ acciꝑe. dicendū ꝙ ſacͣmenta noAIrca ſecūdum .ſ. utrum ꝓ ſacͣmentis liceatue legis ſunt maxime ſpūalia in quātum ſūtſpūalis gratie cauſa. que p̄cio eſtimari nō pot̄et eius rōni repūgnat ꝙ non gratuito deturDiſpēſant̉ aūt ſac̓menta ꝑ ecc̄e mīſtros quosoportet a ppl̓o ſuſtētari ẜm illd̓. i. coꝝ. ix. Neſcitis qui in ſacramētis oꝑant̉. que de ſacramēto ſunt edunt. & qui altari deſeruiūt. de altario ꝑticipant̉ Sic ergo dicendū ꝙ acciꝑe pecuniam ꝓ ſpūali ſacramentoꝝ gr̄a. eſt crimē ſymonie. qd̓ nulla ꝯſuetudīe pōt excuſari. qꝛ cōſuetudo nō p̄iudicat iuri naturali. nec diuīo.ꝑ pecuniā aūt intelligit̉ omne illud cuius p̄cium poteſt pecunia eſtiari. ut dicit ph̓s in. iiii.eth̓. Acciꝑe aūt aliqua ad ſuſtentatōnem eoꝝqui ſacramēta mīſtrant ẜm ordinatōnem eccleſie & ꝯſuetudines approbatas nō eſt ſymonia. neqꝫ peccatū. Nō em̄ accipit̉ tanqͣꝫ preciūmercedis. ſꝫ tanqͣꝫ ſtipendiū neceſſitatis. vndeſuꝑ illud .i. thy. v. Qui bn̄ p̄ſunt p̄ſbiteri &cͣ.dicit glo. augͥ. Accipiāt ſuſtentatōnem a ppl̓omercedē diſpenſatōnis a dn̄o. Quid ergo ſi ſacerdos aliquē ueīentem ad baptiſmū nollet ſine pecuīa baptizare. dicendū ꝙ in caſu ncc̄itatis poteſt quilibꝫ baptizare. & qꝛ nullo mō eſtpeccandū. ꝓ eodem ē hn̄dum ſi ſacerdos abſqꝫ p̄cio baptizare nō uelit. ac ſi nō eſſet qͥ haptiſaret. vn̄ ille qui gerit curā pueri in tali caſu licite poſſet eū baptizare. uel a quocūqꝫ alio facere baptizari. poſſet tn̄ licite aquā bn̄dictama ſacerdote emere q̄ eſt pure elementū corꝑaleSi aūt eſſet adultus qui baptiſmū deſideraret& immineret mortis ꝑiculū. nec ſacerdos uellet eū ſine p̄cio baptizare. deberet ſi poſſet ꝑ alium baptizari. Ꝙ ſi nō poſſet ad aliū hr̄e recurſum. nullo mō deberet preciū ꝓ baptiſmo dare. ſꝫ potius abſqꝫ baptiſmo decedere. Supple-

tur em̄ ei ex baptiſmo flaminis qd̓ ex ſacramēto deeſt. Item ſacerdos accipiēs pecuniā ꝓ miſſa dn̄da. accipit eam. q. ſtipendiū ſue ſuſtētatōnis. nō pro actu eukariſtie miſſe dn̄de. hocem̄ eēt ſymoniacū. Item ab eo qui abſoluit̉ abexcōicatione accipit̉ & exigit̉ pecuīa. nō quaſipreciū abſolutōis. qꝛ hoc eſſet ſymoniacū. ſꝫ qͣſi pena culpe p̄cedentis ꝓ qua fuit excōmunicatus. Item apud quoſdā eſt cōſuetudo ꝙ incōſecrationibꝰ ep̄oꝝ. bn̄dictionibꝰ abbatu. &ordinibꝰ clericoꝝ ꝓ criſmate & oleo ſancto &alijs hmōi aliqͥd det̉. Sꝫ dn̄dum ꝙ ꝯſuetudonō p̄iudicat naturali iuri uel diuīo quo ſymonia ꝓhibet̉. & iō ſi aliqua ex ꝯſuetudīe exigātur quaſi p̄cium rei ſpūalis cū intentōne uendendi uel emēdi. ē manifeſte ſymonia. & precipue ſi ab inuito exigant̉. Si uero accipiant̉ qͣſi quedā ſtipendia ꝑ ꝯſuetudīem approbatamnō eſt ſymonia. ſi tn̄ deſit intentio emēdi ueluendēdi ſꝫ intentio referat̉ ad ſolā cōſuetudīsobſeruantiā. & p̄cipue qn̄ aliquis uoluntarieſoluit. In hiis tn̄ omnibꝰ ſollicite cauendū eſtqd̓ hꝫ ſpeciē ſymonie uel cupiditatis. ẜm illudapl̓i. Theſẜ. vlt̓. Ab omni ſpecie mala abſtīeteuos. Item qͥd ſi aliquis malitioſe impediat alium ab ep̄atu obtinēdo. uel ab aliqua alia dignitate. nunqͥd licet unicuiqꝫ uexatōnem ſuaꝫredimere. dicendū ꝙ an̄qͣꝫ alicui acquirat̉ iusin ep̄atū. uel quacūqꝫ dignitate uel p̄benda ꝑelectōnem uel ꝓuiſionem ſeu collatōnem ſymoniacū eēt aduerſantiū obſtacula redimereSic em̄ ꝑ pecuniā paret ſibi uiam ad rem ſpūalem obtinendā. Sed poſtqͣꝫ alicui ius acquiſitū eſt. licet ꝓ pecuīa iniuſta impedimēta remouere. Item qn̄qꝫ dat̉ pecuīa ꝓ mr̄imonio. & tamen mr̄imuniū eſt qd̓dam ſacramentū ecc̄iedicūt quidā ꝙ ꝓ mr̄imunio licet pecuīam dare. qꝛ in eo nō ꝯfert̉ gratia. Sed hoc nō eſt uſqͣqꝫ verū. & ideo dicendū eſt ꝙ mr̄imoniū nōſolū eſt ſacramentū. ſꝫ etiā nature officiū. & iōdare pecuniā ꝓ mr̄imonio inquantū eſt nature officiū licitū eſt. inquantū uero ecc̄ie ſacramentū. illicitū. & iō ſꝫm iura ꝓhibet̉ ne ꝓ bn̄dictione nuptiaꝝ aliquid exigat̉.Irca tertiū ſcꝫ utrū licitū ſit dare & acciꝑepecuīam ꝓ ſpūalibꝰ actibꝰ. dicendum ꝙſic̄ ſacramēta dicunt̉ ſpūalia qꝛ ſpūalem cōferunt gr̄am. ita etiā quedā alia dicunt̉ ſpūaliaqꝛ ex ſpūali ꝓcedūt gr̄a. & ad eam diſponuntq̄ tn̄ ꝑ miniſteriū hoīm exhibent̉. ꝙ oportet appl̓o ſuſtētari cui ſpūalia admīſtrant. ẜm illd̓.i. coꝝ. ix. Quis militat ſuis ſtipendiis unqͣꝫ.Quis paſcit gregē. & de lacte gregis nō manducat. Et iō uendere qd̓ ſpūale eſt in hmōi actibus aut emere ſymoniacū eſt. ſed accipe aūtdare aliqͥd ad ſuſtentatōnem mīſtrantiū ſpiritualia ẜm ordīationem ecc̄ie & ꝯſuetudinemapprobatā licitū eſt. & ꝙ ab inuitis nō exigatur ꝑ ſubtractōnem ſpūalium q̄ ſunt exhibēda. hec em̄ haberēt qͣꝫdam uenditōnis ſpeciemgratis aūt ſpūalibꝰ exhibitis licite poſſunt ſtatute& ꝯſuete oblatōes aut quicūqꝫ alij ꝓuentꝰ