PARS. VII. DeSymonia DISTIII. XIIII.

exigi a uolentibꝰ & ualentibꝰ ſoluere. auctoritate ſuꝑioris interueīente. Vnde ſicut dicitFliero. ſuꝑ. Math̓. Munera quedā ſponte exhibebant bonis ꝓph̓is ad ſuſtentatōem ip̄oꝝ.nō quaſi ad emendū ꝓph̓ie uſum. qͣꝫ tn̄ pſeudo ꝓph̓e retorquebant ad queſtū. Sil̓r illi quidāt pauꝑibus elemoſinas ut orōnum ſuffragia ab ip̄is impetrēt. nō eo tenore dant quaſiintendētes orones emere. ſꝫ ꝑ gratuitā bn̄ficientiā pauꝑum aīos ꝓuocant. ad hoc ꝙ ꝓ eisgratis ex caritate orent. Predicantibꝰ etiamtēporalia debent̉ ad ſuſtentātiam p̄dicantiuꝫnō autē ad emendū p̄dicatōis uerbū. Vn̄ ſuꝑillud .i. thy. v. Qui bene p̄ſunt p̄ſb̓iteri &cͣ. dicit glo. ncc̄itatis eſt acciꝑe vn̄ uiuit̉. caritatis ēp̄bere. nō tn̄ uenale eſt euāgelium ut ꝓ hiis p̄dicet̉. Si em̄ ſic uendunt magnā rem uilipendūt p̄cio. ſꝫ quaſi ſuſtētatōnis ſtipendiū. & eoetiā tenore in ꝓceſſionibꝰ faciēdis ī aliquo funere alique elemoſine recipiunt̉. Si aūt hmōipacto interueīente fiant. aut etiā cū intentione emptōnis uel uenditōnis ſymoniacū eſſet.Vn̄ illicita eēt ordīatio ſi ī aliqua eccleſia ſtatueret̉ ꝙ nō fieret ꝓceſſio in funere alicuiusniſi ſolueret certā pecunie qͣꝫtitatem. qꝛ ꝑ tale ſtatutū p̄cluderet̉ uia gratis officiū pietatisaliquibus impēdendi. Magis autē eſſet licitaordīatio ſi ſtatueret̉ ꝙ omnibꝰ certā elemoſinam dantibꝰ ꝙ talis honor exhibet̉; qꝛ ꝑ hocnon p̄cluderet̉ uia alijs exhibendi. & p̄tereaprima ordīatio habet ſpēm exactōnis. ſecunda uero hꝫ ſpēm gratuite recōpenſatōnis. Iteꝫille cui cōmittit̉ ſpūalis ptās ex officio obligatur ad uſum ptātis ſibi cōmiſſe ī ſpūalium diſpenſatōne & etiā ſuſtentatōne. ſtatuta ſtipendia hꝫ ex redditibꝰ ecc̄iaſticis. & iō ſi aliquidacciꝑet ꝓ u̓ſu ſpūalis ptātis. nō intelligeret̉ locare oꝑas ſuas quas ex debito ſuſcepti officiidebet impēdere. ſꝫ intelligeret̉ uēdere ip̄m ſpiritualis gr̄e uſum. & ꝓpter hoc nō licet ꝓ quacūqꝫ diſpenſatōne aliqͥd acciꝑe. nec et̄ ꝑ hoc ꝙſuas uices cōmirtāt. nec etiā ꝑ hoc ꝙ ſuos ſubditos corrigant. uel a corrigēdo deſiſtant. licꝫtn̄ eis acciꝑe ꝓcuratōnes qn̄ ſubditos uiſitāt.nō quaſi p̄cium correctōnis. ſꝫ quaſi ſtipendium debitū. ille aūt qui hꝫ ſcientiaꝫ nō ſuſcipitcū hoc officiū ex quo obliget̉ alijs uſum ſcientie impendere. & iō licite poteſt preciū ſue doctrine uel ꝯſilii acciꝑe. non quaſi ueritatē. autſcīam uendēs. ſꝫ quaſi oꝑas ſuas locās. Si aūtex officō ad hoc teneret̉ intelligeret̉ ip̄am uēdere ueritatē. un̄ grauit̓ peccaret. Sicut patꝫ inillis qͥ inſtituūt̉ ī aliquibꝰ ecc̄iis ad docendumclericos ecc̄ie. & alios pauꝑes ꝓ quo ab eccleſiabn̄ficium recipiunt. a quibꝰ non licet eis aliqͥdacciꝑe. nec ad hoc ꝙ doceāt. nec ad hoc ꝙ aliqͣfeſta faciāt uel p̄termittant. Item ꝓpter igreſſum monaſterū nō licet aliqͥd exigere. uel acciꝑs quaſi p̄cium. licet tn̄ ſi monaſterium ſit tenue ꝙ nō ſufficiat ad tot ꝑſonas nutriendasqͣꝫtum quidem ad ingreſſum monaſterii exhifere aliquid ꝓuictu ꝑſone que ī monaſterio1

fuerit recipienda. ſi ad hoc monaſterii nō ſufficiant opes. Sil̓r etiā licitū eſt ſi ꝓpter deuotionē quā aliquis ad monaſteriuꝫ on̄dit largaselemoſinas faciēdo facilius in monaſterio recipiat̉. ſic̄ etiam licitū eſt ecōuerſo aliqͣꝫ ꝓuocare ad deuotōnem monaſterii ꝑ temꝑalia bn̄ficia. ut ex hoc inclinet̉ ad monaſterii ingreſſuꝫIIrca quartū ſcꝫ utrū licitū ſit uendere ueleniere ſpūalibꝰ annexa: dicendū ꝙ aliqͥdpoteſt eē ſpūalibus annexū duplicit̓. Vno mōſicut ex ſpūalibus dependēs. ſicut habere bn̄ficia eccleſiaſtica dicit̉ ſpūalibus ānexum. qꝛnō cōpetit niſi habēti officiū clericale. Vndehmōi nullo mō poſſunt eē ſine ſpūalibus. &ꝓpter hoc ea nullo mō uendere licet. qꝛ eis uēditis intelligit̉ etiā ſpūalia uenditōni ſubiici.Quedā aūt ſunt ſpūalibus ānexa inqͣꝫtum adſpūalia ordinant̉. ſicut ius pr̄onatus. qd̓ ordīatur ad p̄ſentandū clericos ad eccleſiaſtica bn̄ficia. & uaſa ſacra. que ordīant̉ ad ſacramētorū u̓ſum. vn̄ hmōi nō p̄ſupponunt ſpūalia. ſꝫmagis ea ordīe temporis p̄cedunt. & ideo aliquo mō uendi poſſunt. nō aūt inqͣꝫtum ſuntſpūalibus ānexa. Vn̄ qꝛ uaſa ſacra ſunt ſpūalibus ānexa ſicut fini. iō eoꝝ cōſecratio uendinō poteſt. tn̄ ꝓ neceſſitate eccleſie & pauꝑummateria eoꝝ uendi pt̄. dūmodo p̄miſſa orōneprius ꝯfringāt̉. qꝛ poſt cōfractionem nō intelligunt̉ eſſe uaſa ſacra. ſꝫ puruꝫ metallū. Vn̄ ſiex eadem materia ſil̓ia uaſa reintegrarent̉ incligerent etiam ꝯſecrari. Item ius ſepulture. &ius pr̄onatus. & ius primogeniture ẜm antiquos. qꝛ pͥmogeniti an̄ legem ſacerdotis officio fungebant̉. & ius accipiendi decīas ſpūalibus ānexa vident̉. & ideo uēdi uel emi nō debent qͣꝫtum ad illud qd̓ ſpūale eſt. Abrahā aūtemēdo ſpeluncā duplicem ī ſepulturā. ſicut dicit̉. Gen̄. xxii. nō peccauit. qꝛ nō habet̉ ꝙ illaſpelūca duplex eſſet terra ꝯſecrata ad ſepeliendum. & iō licebat abrahe terrā illam emere aduſum ſepulture ut ibi īſtitueret ſepulchꝝ ſicutetiā nūc licerꝫ emere aliquē agrū ꝯmunem adinſtituendū cymiteriū uel etiā eccleſiam. quiatn̄ apud gētiles loca ſepulture deputata religioſa putabāt̉. ſi ephron ꝓ iure ſepulture preciūintendit acciꝑe. peccauit uendēs. licet abrahaꝫnō peccauerit emens. qꝛ nō intendebat emereniſi cōmunem terrā. licet etiā nūc terram ubiquondā fuit eccleſia uēdere aut emere in caſuneceſſitatis. ſicut de materia uaſoꝝ ſacroꝝ dictum eſt. uel excuſat̉ abrahā. qꝛ ī hoc redemitſuam uexatōem. qͣꝫuis ephron gratis ei ſepulturam offerret. ꝑpendit tn̄ abraham ꝙ gratisacciꝑe ſine eius offenſa nō poſſet. Ius aūt primogeīture debebat̉ Iacob ex diuīa electione.ẜm illuid. Mal̓ i. Iacob dilexi. eſau at̄ odio habui. & ideo eſau peccauit pͥmogenitauēdens.Iacob aūt non peccauit emendo. qꝛ intelligit̉ſuam uexatōnem redemiſſe. Ius autē pr̄onanatus ꝑ ſe uendi nō poteſt. nec infeodum dari. ſꝫ tranſit cū uilla que uendit̉ uel concediturIus aūt ſpūale accipiēdi decimas nō cōceditur113