Aduocatoꝝ. DISTIIII. XIII.PARS. VII. De Auaritia

defenſor eſſe debꝫ ꝙ ꝑtem querele accipiat. &ꝑtem dlimittat aduerſario cuius totā nouit eſſe debere. In hoc em̄ ꝯſulunt alienū acciꝑe. uelab utroqꝫ litigātiū accipiēdo. ut qui iuſtā cauſam hꝫ deſiſtat. uel alio mō ledat̉. Itē circa modum ꝓcedendi ī cauſa falſas allegtōnes ꝓponendo leges & iura imꝑtinētia uel puerſe exonēdo uel falſa inſtrumēta uel falſos teſtesꝓducēdo uel mēdacia fallacit̓ aſſerēdo uel dilatōnes friuolas malitōſe querēdo. vn̄ linguaeoꝝ eſt arcus. doloſus gladius. & ſagitta. pͣs.gladiꝰ ī labiis eoꝝ. Idem. lingua eoꝝ gladiꝰacutꝰ. Iere. ix. extenderūt linguā ſuam quaſiarcuꝫ mendacii. & nō ueritatis. ibidē. ſagittavulnerans. lingua eoꝝ dolum locuta eſt. pͣs.quid gloriaris inmalicia &cͣ. tota die iniuſticiam cogi. lī. t. ſicut no. acu. fe. doluꝫ. dilexiſtimalig̓. ſuꝑ be. iniquitatē mag̓. qͣꝫ loqui eqͥ. Dilexiſti om̄ia uerba p̄ci. l. do. Bern̄. i. li. ad eugeniū hii ſunt qui docuerūt linguas ſuas loquimendaciū. diſerti aduerſus iuſtitiaꝫ. eruditi ꝓfalſitate ſapiētis ſunt ut faciāt mala. eloquentes ut impugnēt. Verū hii ſunt qui inſtruunta quibꝰ fuerāt inſtruēdi. aſtruūt non ꝯꝑta. ſꝫſua. ſtruūt de ꝓprio calūnas innocentie. deſtruūt ſimplicitatē ueritatis. obſtruūt iudiciiuias. Sydoniꝰ. Hii ſunt qͥ emūt lites. uēduntpacē & īterceſſiones. iudicāda dictāt. dictataꝯuellūt. attrahūt litigātes. ꝓtrahūt audiētes.trahūt adductoſ. r̄trahūt trāſigētes. retractāttrāſactiones. docuerūt linguas ſuas loqͥ grandia cū oꝑent̉ exigua. largiſſimi ꝓmiſſores. ꝑciſſimi adulatores. mordaciſſimi detractoresſimpliciſſimi ſil̓atores. & maligniſſimi ꝓditores. Dicebat magiſter Iac̄. de uitriaco. ꝙ quidam aduocatꝰ magnus qui dicebat̉ obtinerefere in omni cā. cū intraſſet ordīem & ibi fuiſſet ꝓfeſſus. ceperūt eū mittere pro cauſis ſuisagēdis. & cū ip̄e ſuccūberet fere in om̄ibus rep̄henſus. in capitulo rn̄dit. in ſeculo obtinebā.qꝛ ſi ueritas mihi nō ſuffragabat̉. ꝑ mēdaciaobtinebā. uel qualitercūqꝫ. hic aūt ẜm ordīeꝫnō eſt mihi licitū mentiri aut deciꝑe ſcienter.qꝛ ueni huc nō ad ꝑdendum aīam meā. Quoaudito. in pace eū dimiſerunt. nec ip̄m poſteaemiſerūt ad cās ut uerū diceret. Itē Idem cōtra quoſdā qͥ credunt ꝙ ſit eis licitū mētiri ꝓfaciēda utilitate domꝰ ſue. dicebat. ꝙ cū quidam miles ſtrenuꝰ intraſſet eundē ordīem miſerūt eum ad nūdinas ꝓ aſinis & aſinabꝰ uēdendis. & cū quererēt emētes ſi eſſent aīaliabona. rn̄debant creditis ꝙ ad tantā inopiamuenerit domus nr̄a ꝙ de melioribꝰ uelit ſe expedire. & cū quererēt quare hr̄ent ita caudasdepilatas dixit ꝙ ut aīalia debilia ſepe cadūtſub onere. & cū erigunt̉ ꝑ caudas depilanturEt cūquidam ꝯuerſus qui ſecum erat ſuꝑ hoceū argueret. Rn̄dit. Cū ego plures aſinos &aſines ꝓ ſaluāda aīa mea dimiſerim. creditisp̄pter aſinos ur̄os uelin eā ꝑdere. abſit.¶ Quīto abuſum huius officii uitare ſuadetdamnoꝝ immēſitas. & damnoꝝ uidelicet q̄ ī-

currunt. & damnoꝝ q̄ inferūt. Damna incurrūt maxīa. qꝛ ſi quis ꝑ malitiā. negligentiamuel ignorantiā aduocati cām ſuā amittat. aduocatus tenet̉ ei reddere oīa damna ſua. Itemſi ꝓpter ꝑtinaciā ſuam ille ꝯtra quē agit cāmſuam amittit. aduocatus tenet̉ ei reſtitue̓. qn̄ꝫꝓcentū ſolidis quos habuit. centuꝫ uel milſemarchas. Ite inuitandꝰ eſt abuſus huius ꝓpt̓damna q̄ inferūt deo. ecc̄ie. & mēbris eiꝰ. deoquidē. qꝛ qn̄qꝫ deum effugāt de ecc̄ia uel impediūt. ecc̄ie qn̄ ſcꝫ ꝓcurant ammotōnem boni prelati. uel qn̄ impediūt ꝓmotōem eiꝰ. Iteꝫydolum abhoīatōnis ꝯſtituunt ī ecc̄ia qn̄ procurāt ꝓmotionē mali prelati. vn̄ aduocatꝰ aliqn̄ plꝰ nocꝫ uni ep̄o uel abbati qͣꝫ poſſent oēslatrones uel p̄dones uniꝰ terre. auferendo eiep̄atum ſuū. uel abbatiā. Vel magis nocet aliquādo mutus aduocatꝰ ecc̄ie deiqꝫ poſſēt cētū demones qꝛ cū eo faciēte ſubdit̉ archiep̄atus unus uel ep̄atus uel abbatia ſeruo dyaboliq̄ꝫ ꝓcurat uel facit ibi ep̄m uel abbatē ꝑ qd̓ ſb̓dunt̉ dn̄io dyaboli. Item nocet ad modū heretici qui dicit̉ lupus in ouili ecc̄ie. qꝛ ut ille eſtfalſariꝰ fidei. aduocatus ē falſarius iuſtitie. ille facit errare in fide. aduocatꝰ in oꝑe. dū ſuadet iudici agere qd̓ non eſt agendū. & qd̓ ſcituel credit nō eſſe agendū. qd̓ non facit hereticus. Vn̄ in hoc deterior ē heretico qꝛ ꝑ eos quiſunt corruptores & hoſtes iuſtitie ueritatis &equitatis implet̉ illud qd̓ dicit̉. yſa. lix. Conu̓ſum eſt retrorſum iudiciū. & iuſtitia lōge ſtetit. corruit in plateis ueritas. & equitas nonpotuit ingredi. Cōuertit̉ retrorſuꝫ iudiciū qn̄interponit̉ a ppl̓o vbi iuſtitie ſnīa erat ferēdaTūc iuſtitia lōge ſtat q̄ erat ꝓpinqua. cū oportet ut ꝓ iuſtitia eat̉ romā. ubi nec habet̉. ſꝫ ſolū iudices corā quibꝰ litigat̉. Corruit ueritas īplateis cū crimē manifeſtū uel ueꝝ ꝑ aduocatu cōtegit̉ uel defendit̉ uel uera boītas reprobat̉ uel falſitas obſtruit̉. Equitas nō pt̄ ingredi cū inquiſitō ul̓ correptio faciēda impedit̉ ꝑaduocatos. pͣs. Tota die iniuſtitiaꝫ cogita. ſic̄nouacula acuta facit dolū qn̄ iugulat iuſtitiāquam deberet defendere ſic̄ ꝓfitet̉. ¶ Sextodiſſuadet hoc officiū mētalis moleſtia ſunt eīin cōtinua inquietudīe mētis. i. in cōtinua ſollicitudīe. īſtudēdo qūo uincāt & obtineāt neuincant̉. qūo apꝑeant ne ꝯfundant̉ ī litigādoaudiēdo lites & diffiniēdo. Item ī cōtinuo clamore ſtrepitu & tuml̓tu cāꝝ. Aug̓. ī li. de oꝑemonachoꝝ. deū inuoco teſtē ꝙ mallem ꝑſingulos dies maībꝰ aliqͥd oꝑari. qͣꝫ tuml̓tuoſascauſaꝝ ꝓlixitates pati. Itē Ambroꝰ. li. de officio ecc̄ie. diſpendio litis carere nō mediocre lucrū eſt. Item. Bern̄. ad Eugeniū papā. vbi lexdn̄i deberet audiri ī ſacro palatio leges perſtrepūt ſeculares. mirū ſi plerūqꝫ dicere nō cogaris. Narrauerūt mnihi iniqͥ fabulatōnes. ſꝫ nonut lex tua. Idem an̄. quo te trahe̓ hn̄t iſte maledicte occupatōnes ſcꝫ extra te ī regionē longinqͣꝫ. ſi tn̄ te totū eis dederis. nichil tui tibi relinquēs ad duritiaꝫ cordis. paulatim enim ex