PARS. VII. De AuaritiaAduocatoꝝ. DISIIIII. XIII.

preſignatū. Gen̄. xxv. vbi dicit̉. ꝙ abrahā cuncta q̄ poſſederat dedit yſaac filio ſuo. filiis at̄cōcubinaꝝ largitus eſt munera. qꝛ deꝰ ſummus oīm pr̄iarcha filiis ꝓmiſſionis eterne dathereditatē. beatitudinē que eſt ſtatus oīm bonoꝝ aggregatōne ꝑfectus. mūdanis uero qͥſunt quaſi adulterini filii largit̉ munera tꝑaliū facultatū. pͣs. Quis aſcendet in montē domini &cͣ. Idem. Dn̄e quis habitabit ī tabernaculo tuo. Sequit̉. qui munera ſuꝑ innocentēnō accepit. et. yſa. xxiii. Qui excutit manꝰ ſuas ab omni munere iſte ī excelſis habitabit. etpu̓. xv. Qui odit munera uiuet. uidelicet uitagr̄e in pn̄ti. & uita glorie ī futuro. ¶ Sextoex acceptōne muneꝝ incurrit̉ eterna ciamnatio. Iob. xv. Ignis deuorabit tabernacula eoꝝqui libent̓ munera accipiūt. Ignis inqͣꝫ cupiditatis aīmas cupidoꝝ tꝑaliter īflāmantis. & ignis inferni aīas & corꝑa eternalit̓ cruciātis. Etſicut qui odit munera uiuet. ita qui diligit &accipit munera moriet̉.DE AVARITIA ADVOCATO¶ RVM. DISTIMETIO. XIII.Einde ſpāliter eſt dicendū de auaritiaaduocatoꝝ. circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ aduocatōnis officiū ẜm ſe licitū ē. & bonū ꝓ declaratōe iuris. diſcuſſione cāꝝ. ꝓ defēſione ſimpliciū. ꝯſolatōne & patricinio miſerabiliū ꝑſonaꝝ. hn̄t em̄ aduocati in republica officiū lingue. qꝛ ſicut lingua expͥmit neceſſitates corꝑis. & ꝑ linguā cōceptꝰ nr̄os alijs explicamus. ſic aduocati cās elinguiū .i. ſimpliciūqui iuris apices nō nouer̄t. An̄t in iudicō demere & defendere & iuris on̄dere rationes.¶ Aduocatōis tn̄ officio multi multipliciterabutunt̉. Nam in eis regnat arrogātia faſtuoſa. ꝑtinatia ceruicōſa. cupiditas effrenata. iniquitas effe̓ata ſtrepitus ꝓcelloſus. & exitꝰ doloroſus. ¶ Primo quidē regnat in eis arrogātia faſtuola. ut em̄ nomen acquirāt ac ꝑ hocmulti cōfluant ad eoꝝ pr̄ocinium requirendū. dilatant philateria ſua. & magnificāt finibrias ſuas. ſic̄ de demoſtene dicit̉ ꝙ an̄qͣꝫ uirtus eloquētie eius innotuiſſet imꝑioſioris cultus dicit̉ appetiiſſe nitorē. ſciēs ꝙ purpura cauſidicū uendit. ac poſtqͣꝫ notitiā & famaꝫ aſſecutus eſt eloquētie. toga cōtentus eſt. dicēs ſiuelle a ſe potius a nitore ueſtium aūt cultū exquiſito cōſtare gloriā. quē em̄ ꝓprius attollithonor uilitas. nō depͥmit emēdicatū. Mēdicatum laudis videt̉ eē ſuffragiū qd̓ ab extrinſecis pendet. hō em̄ uirtuoſus & ſapiēs debꝫ dedignari on̄dere ſe ab exterioribꝰ ornamentisueſtiū. pomipa greſſuū & arrogantia uerboꝝſe ſic inanit̓ on̄tare. ¶ Secūdo regnat ī eis ꝑtinatia ceruicoſa. qn̄ uidelicet cepit aliqͥs aliqꝫcām defendere. poſtqͣꝫ aduertit eā non eſſe iuſtam. nō uult deſiſtere ne ſuccūbere uideaturſꝫ ſemꝑ uult uideri uincere. & ad ſenſum ſuuꝫꝑuertit leges & iura, ut uictoriā obtinere dicatur. de ꝑtinatia. Require ſupra. ¶ Tertio regnat in eis cupiditas effrenata. qd̓ ſatis euidē-

ter apparet qn̄ iſtud officiū exercet ꝑſona cuieſt a iure ꝓhibitū. uel qn̄ ſcienter fouet cauſaꝫiniuſtam. uel deſꝑatam. uel qn̄ agit ꝯtra ꝑſonā cōtra quā nō dꝫ. cui potius tenet̉ p̄ſtare patrociniū. uel qn̄ ī tēpore uel loco uel mō qūonō debet. uel qn̄ accipit iniuſtū ſalariū uel immoderatū. qd̓ non cōpetit ꝑſone ſue. aut labori. aūt ſciētie. aut facūdie. aut cōſuetudini regionis. aut ꝑſone cui p̄ſtat patrociniū. Ex cupiditatis ardoe corrupti ſūt. & abhoīabiles factiſunt inſtudiis ſuis. vjx em̄ aliquis inueītur qͥſtudeat in iure ꝓpter inſtitiā exequendaꝫ ueltenendā. niſi ꝓpter lucra. Vix aliquis ſtudetniſi qūo ꝯtra ius dice̓ uel allegare ſciat ꝓ u̓traqꝫ ꝑte ꝯtradconis. Item uix eſt aliqͣ cauſa ita īiuſta & iniqua que nō inueīat ꝓ pecunia defenſorē. Dicit̉ ꝙ cum quidā pauꝑ rogaret aduocatū quēdam ut p̄ſtaret ei pr̄ocinium. Rn̄dit. Cā tua ſum ſiue iuſta ſiue iniuſta ē bonain manu mea. dūmodo tantā ſummaꝫ pecuīeponas in burſa mea. Nō inuenit̉ medicꝰ quiſe offerat ꝓ quacūqꝫ infirmitate curāda. ſed dicit & iudicat aliqͣꝫ infirmitatē incurabilē. de qͣſe nō uellet ꝓ precio intromittere quoquomōExcupiditatis ardore ſe uenales exhibent admodū meretricū & pugilū. qd̓ uiliſſimū ē. Inhoc aūt ſunt meretricibus uiliores. qꝛ meretrices uiliſſimā ſui ꝑtem uenalē exhibent. Aduocati uero nobiliſſimā. i. linguam. augͥ. ex quome p̄cioſo ſanguīe xp̄i redemptū intellexi. nūqͣꝫ me uenalem exhibui. aduocati uendūt qͥcquid hn̄t ſuū uerbū. cōſilium pr̄ocinium & fauorē. ſuos greſſus. ſuos geſtus. ſuū ꝯꝑere. &qd̓ ē mirabiliꝰ ſuū tace̓. qd̓ tn̄ eſt pura pͥuatiovn̄ vendūt qd̓ nihil ē et qd̓ nō ē in reꝝ natu̓aDe demoſtene narrat̉. ꝙ cum quēdam fabularū actorē interrogaſſꝫ quātum mercedis abimꝑatorē accepiſſet. & ille rn̄deret talentū. plꝰinquit demoſtenes accepi ut taceret. ¶ Itē excupiditatis ardore ſunt inſatiabiles munerūacceptores qui multū excecant oculos cordiseoꝝ in p̄iudicium ueritatis. exemplū de aduocato. qui ꝓpter cyphum argenteū ſibi datummutauit iudicium. De cauſa pauꝑis & diuitisRequire ſupͣ. de acceptōne muneꝝ. Itē excupiditatis ardore cās ꝓtrahunt in tempꝰ longiſſimum ut plus lucrent̉. vn̄ multum damnificāt litigantes. & ꝑ ꝓlixitates litiū multa monaſteria magnis dodata redditibꝰ ad īopiamdeducunt̉. qn̄qꝫ etiaꝫ accipiūt ab utraqꝫ ꝑte. i.ab actore & reo qd̓ eſt nequiſſimū. Exemplūde illo qui ab actore bouē. & a reo uaccam accepit. cū autem corā iudice taceret. & ille qͥ dedit bouē diceret. bos loquere. Rn̄dit alius. nōfaciet. qꝛ uacca nō ꝑmittit. ¶ Quarto regnatin eis iniquitas. multi nāqꝫ ſunt aduerſarii ueritatis. impugnatores iuſtitie. iniquitatis falſitatis. & iniuſtitie defenſores. Agūt em̄ iniuſte cās iniuſtas. & deſꝑatiſſimas aſſumendouel ſi inprīcipio credūt cām aliqͣꝫ eſſe iuſtā. inꝓceſſu tn̄ cognoſcētes illā non eē iuſtam nondeſiſtūt uel dimicādo uel ſuadendo illi cuius