PARS. VII. De. AcceptioneMunerum. DISIIIIC. XII.

ſi quis habet opus accipiat. & nemo pecuniaꝫillā tetigit. multi aūt nec eā aſpexerūt. Tuncait p̄ſbiter. accepit deus oblatōem tuā. tolle pecuniā tuam. &da eam pauꝑibꝰ. De hac materia habet̉ ſupͣ de timore mūdano ꝑ totū. Sꝫ ſiuiros ſanctos miramur munera recuſaſſe. lōge ampliꝰ eſt mirandū ꝙ gentiles antiqͥ ea recuſaſſe legunt̉. Sic̄ īgeſtis romanoꝝ dicit̉. ꝙtyneas miſſꝰ romā a pyrrho cū donis ingentibus ad pacē & amicitiā cōfirmādam. neminēinueīt cuius domꝰ muneribꝰ aꝑiret̉. qꝛ quando munera deferebāt omnes clauſerūt oſtīa.ne cum muneribꝰ introirēt. Ita legit̉ de ml̓cisqui munera reſpuūt ne maculā ponerēt ī gloria ſua. iudicātes indignū. ꝙ acceptōe munera ꝑderent uel minuerēt ſue libertatis & uirtutis honorē. ¶ Quarto ex acceptōne munerū ſubuertit̉ executio equitatis. Iſtud clare pꝫin curiis. ubi p̄cipue regnat hoc uitiū. nā ſinemuneribꝰ uix poteſt hō. intrare. uix cū aliquoloqͥ. uel acceſſum aūt audientiā obtinere. Inꝓbitas curialium eouſqꝫ inſſotuit. ut de teſtimonio ꝯſciētie. de odore opinionis. de ſinceritate cauſe. de torrēte eloquētie niſi p̄cio int̓ueniēte quis fruſtra cōfidat. Multi curialiū ſūtſicut canes qui cibo obiecto māſueſcūt. acresem̄ ſunt in prīcipio. duri& aſꝑi an̄qͣꝫ uideantmunera. quibꝰ uiſis. māſueſcunt. nec pt̄ ꝓmiſſio aures mulcere. niſi uiderint donū p̄ſens.Orpheꝰ dicit̉ leones & tygrides leniſſe cythae̓ſuo ſono. Sed apud curiales nihil efficies. niſi plūbea corda eoꝝ malleo aureo ul̓ argenteoemolliris. Vdra dicit̉ eſſe quidaꝫ ſerpes ml̓tahn̄s capita. cuius cū unum abſcīdit̉. ꝓ abſciſoalia creſcunt. ſic̄ dicit̉ Hiero. Sic eſt de curialibus qn̄ vni ſatiſfactū eſt. & unius uoracitaseſt aliqͣꝫtulum mitigata. tūc alij acriꝰ petunt.Tales ſubu̓tunt iuſtitiam. &ꝑuertunt iudicia& euacuant pietatem. Impoſſibile ē em̄ ſeruare iuſtitiā & ſequi pecuniā. Vn̄ in libro reguꝫdicit̉ de filiis ſamuelis. declinauerūt pꝰ auaritiam. acceꝑūtqꝫ munera. & iudiciū ꝑuerterūtHeu qͣzamarū eſt uidere ꝙ curia que debꝫ &ſolet eſſe recurſus pauꝑum refugiū afflictoꝝlocus iudicii libra iuſtitie. nūc ſit pauꝑum ſpōliatio. afflictoꝝ deſꝑatio. ſubueruo iudicii. locus iniurie & oīm bonoꝝ deſolatio. vn̄ dominus ꝑ ꝓph̓am cōquerit̉ dicens. Qūo facta eſtmētrix ciuitaꝫ fidelis plena iudicii. iuſtitia habitauit in ea. nūc aūt homicide. Sequit̉. prīcipes tui infideles ſocii furū. om̄es diligūt munera. Sequūtur retributōnes. pupillo non iudicāt. & cauſa uidue nō ingredit̉ ad eos. Nota qd̓ dicit̉. ciuitas meretrix. qꝛ uenalis expoītur. Vendunt̉ em̄ in ea. iuſtitia. audiētia. tempus .i. tarda uel feſtina expeditio. locus. īmo īgreſſis ad locū. pr̄ocinium: teſtimoniuꝫ. cōſiliū. fauor & ſilentiū. Sequit̉. Prīcipes tui infideles. nec mirū. nō em̄. poteſt fidelis eē dominō tꝑali qui infidelis ē & dn̄o creatori. nec ſolum ſunt infideles ſubditis. ſꝫ etiam dn̄o ſuoqꝛ nec fidelit̓ diligūt. nec fidelit̓ cōſulunt. nec

fideliter eius bona uel iura cuſtodiūt. nam uemodicū lucrū acquirāt ſibi. uel alicui ſuorumuel alij danti ſibi munera. in multo ſuū daninificare dn̄m non uerent̉. Sequit̉. Socii fuꝝNam ſeneſcallos. balliuos. p̄poſitos. iudicescollectores. & alios hmōi ſciūt & ꝑmittunt eſſe fures & raptores. eoſqꝫ tales inſtituūt ſcienter. fouent eos infurtis & defendūt ut furtiseoꝝ ꝑticipent. ¶ Exemplū cuiuſdā regis collaterales quidā quoꝝ fidelitati ſe totū & regnūcōmiſerat. & de infimo ſtatu ꝓuexerat ultramodū & merita ꝑſonaꝝ. inſatīabili cupiditate cecati. cui terminū ponere neſciētes in om̄ibus officiis inſtituebat cōplices ſuos etiā infamies. fures. uſurarios & rap̄tores. Omnes iſtitam maiores qͣꝫ mediocres qͣꝫ mīores a populo pecuīas extorquētes mutuo ſe fouebāt. minores mediocribꝰ. mediocres māioribꝰ. & maiores illis collateralibꝰ regis dabāt munera. &hec erat cathena dyaboli qͣ ſibi erāt inuicē colligati. Vn̄ ſi qn̄ꝫ ꝯtra unū eoꝝ clamor īſonuit alij ip̄m ꝓtinus defendebāt. ne ſi facta eiꝰmala detegi cōtigiſſet. ip̄oꝝ ꝑ cōſequens iniqͥtas apparerꝫ. ac ꝑ hūc modū innu̓abilia malafiebant. & ppꝰ non audebat ꝯqueri. Vl̓ ſi uellent cōqueri. non audiebant̉. repellebant̉. confundebant̉. & tam corpoꝝ qͣꝫ reꝝ ꝑiculum incurrebāt. Cū aūt rex ad clamorē & īportunaꝫinſtantiā plurimoꝝ uiros bonos & infidelitace ꝓbatos inqͥſitores miſiſſet īꝑtem aliqͣꝫ regͣni ſui. ut ſuper factis balliui. p̄poſitoꝝ. & aliorum officialiū regis inquirerēt. multaqꝫ nephāda facinora reꝑirent in eis. ꝓpter que ſupplicioꝝ & mortis iudiciū erat eis. ceperūt mīores accuſare inediocres. & illi ſuꝑiores. adeo utuſqꝫ ad illos collatrales regis ꝑueīret h̓ noxa.ꝙ ī hiis eſſent cōſentanei uel actores. Quo audito. collaterales illi ꝓcurauerūt apd̓ regē inqͥſitores ab hmōi inquiſitōne deſiſtere. & a iuſtitie exſecutōne ceſſare. Quāobrē malefactores illi ī officiis priſtinis dimiſſi ſecuriores effecti. deteriora prioribꝰ cōmiſerunt in deſolationem ppl̓i. deſtructōem terre. & p̄iudiciuꝫ eqͥtatis. Sic faciebāt de inqueſtis om̄ibꝰ. ip̄os ul̓aliquē ſuoꝝ tangentibꝰ cū illas recepiſſent ul̓regi delata eēnt ſopiebāt om̄ia. ita ut nec executio iuſtitie. nec uerbū ande fieret. ac ſi nihilinde pertus fuiſſet quā ꝓpter illi quicqͥd uolebant in diuerſis regni ꝑtibꝰ faciebāt. Fiebātaūt hec omnia uirtute muneꝝ q̄ illi larga manū p̄ſtabant. Dixit qn̄qꝫ unus eoꝝ. quare nōraperē ſecure aūt furarer. cū quatuor ul̓ qn̄qꝫmilia libraꝝ ſic habuero. ſi accuſatus dederomagiſtris meis mille. iuſtus ero. & melior detota terra. & totū mihi reſiduū remanebit inpace. Ideo tales merito dei maledictōnem incurrūt. deut̓. xxvii. Maledictus qͥ accipit munera ut ꝑcutiat aīam innocētis. &. yſa. v. ve qͥiuſtificatis impiū ꝓ muneribꝰ. & iuſtitiā iuſtiaufertis ab eo. ¶ Quīto de acceptōne muneꝝamittit̉ diuīa retributio. nā ꝓpt̓ tꝑalia iuſte ꝑdūt et̓na xp̄i munera. Et hoc bn̄ fuit figuralit̓