PARS. VII. De. AcceptioneMunerum. DISTIIIC. XII.

ſunt qui ſcienter & gaudenter accipiūt. vndenō corꝑalis oculus quē habemꝰ cōmunem cūbrutis. ſꝫ ſpūalis quo uidendū eſt debeat excecari. ¶ Aduocatus quidā cām cuiuſdam pauꝑis aſſumēs in iudicio defēdendā ꝯtra quēdamilitē illū iniuſte uexantē. excogitauit & ſcripſit rōnes ꝓ cauſa pauꝑis que ſibi ualde ualideuidebunt̉. Vidēs aūt miles iniuſtā cauſam habēs. & ciebilē aduocatū ſe eſſe in ꝑiculo cōfuſionis. rogauit p̄dictum aduocatū ut ꝓ ip̄o ſtare uellet. Quo tm̄ facinus abhorrēte. & oblatāa milite pecuniā recuſante. miles cyphū argenteū clam dimiſit in eius camera. illo peītus ignorāte. quē inuentū inſpiciēs. eiuſqꝫ p̄cio & pulchritudīe allectus. ī magͣ fuit altricatōne poſitus utrū retineret uel remitteret illū cyphum.Interim cū diligent̓ inquirēs an aliquas rationes ꝓ cauſa militis inueniret. plures leges &rōnes ꝓ milite inueīt. qͣꝫ prius ꝓ pauꝑe inueīſſet. q̄ etiā efficaces ualde & quaſi irrefragabiles uidebant̉. Quo uiſo rediēs ad cor ſuum. etaduertens ſe cupiditate cecatū. atqꝫ in ſe eē ſb̓uerſum iudiciū rōis. donū et dantē execransdonū cū feſtīatione remiſit. ¶ Secūdo ex acceptōne muneꝝ ꝑuertit̉ affectio boītas. multi nāqꝫ poſt accepta munera laudāt illos quosprius uituꝑare ſolebant. ſuſtinēt et excuſantillos uero quos prius amabant et iudicabantamādos. ꝑſecunt̉ et nequit̉ aduerſant̉. Sic iucias amore pecuīe dn̄m ſuū uendidit. et oſculotradidit. Cuſtodes dn̄ici ſepulchri muneribuscorrupti occultauerūt. et falſitatē in teſtimoīodixerūt. Dalila muneribꝰ allecta ꝓdidit. &tradidit phyliſteis ſampſonē. Iud̓. xviii. ¶ Itēin hyſtoria karoli magni que aſcribit̉ turpīolegit̉ ꝙ guenelon vnus de prīcipibus francorū corruptus muneribꝰ marſini belligādi regum ſarracenoꝝ qui regnabāt cōtra ceſareosportus uēdidit ꝓ. xx. ſummariis oneratis auro & argēco & pallijs ſericis om̄es pares fraucoꝝ cū exercitu xp̄ianoꝝ. qui tn̄ ad ultimū deꝓditōne cōuictus ꝓdidit nō ſolum aīam ſedetiā oēm terrenā ſb̓am & uitā diſtractꝰ per qͣtuor climata cū quatuor equis. ¶ Tertio exacceptōne muneꝝ amittit̉ cōditio libertatis q̄maxīa & nobiliſſima res eſt. ꝑ munera nāqꝫobligat̉ accipiēs. Iuxta illd̓ munera ſumpta ligant̉ adeo ſcꝫ ꝙ in ſeruitutē redigit̉ ꝯferētis.ut ei ẜuire. reuerentiā exhibere. equalia ul̓ maiora cōferre. laborare. negociari. ul̓ apud magnos intercedere teneat̉. & ſeip̄m nō audeat rcuſare. amittit̉ etiā libertas loquēdi. ueritatemdicēdi. teſtificādi ꝯtra illū. corripiēdi uel liberearguēdi. ꝓpter qd̓ dicit̉ ecc̄i. xxx. exēnia & dona excecāt oculos iudicū. & quaſi mutꝰ ī oreauertit eoꝝ correptōnes. uultͣ qn̄ a latronibuſꝓiicit̉ in os canis aufert ei latratū. ꝓpter hec& alia multi ne libertatē amitterēt ne ſe ẜuosefficerēt. munera recuſabāt. ſic̄ abrahā reuerſꝰa cede quatuor regū recuſauit munera que ſibi obtulit rex ſodome. licet optime meruiſſet.Gen̄. xiiii. Sic ſamuel. j. Reg̓. xii. loquimini in

quit de me coram dn̄o. & corā xp̄o eius. utrūbouē cuiuſqͣꝫ. aut aſinū tulerī. Si q̄ꝫpiam calūniatus ſum& opp̄ſſi aliquē. ſi de manu cuiuſqͣꝫ munus accepi. Sic helyſeꝰ poſtqͣꝫ mūdauerat naamā a lepͣ eiꝰ munera recuſauit & gyeziqꝛ accepit maledicēdo lep̄ damnauit. iiii. Reg.v. Refert beatus Bern̄. i. ad eugeniū. ꝙ martinus p̄ſb̓iter cardīalis legatōe functus ī dacia tam pauꝑ inde rediit ꝙ equis & expenſispene deficientibꝰ. cū ꝑueniſſet florentia ep̄usloci dedit ei equū quo ueheret̉ uſqꝫ romā. Secutus aūt eū ep̄s. erat em̄ ei cauſa cū aduerſario. & agendi erat dies. cepit requirere ſuffragiū amicoꝝ. Cūqꝫ ſollicitarent̉ ꝑ ſingulos. admartinū uentū eſt. in quo fiducia maior eratqui nō poſſet eē immemor recentis beneficii.Cui martinus. decepiſti me inquit. neſciebaꝫem̄ tibi īminere negociū. tolle equū tuū. ecce īſtabulo eſt. & eadē hora illi reddidit equū ſuūNōne res alteriꝰ ſeculi uidet̉ eſſe. rediſſe legatū de terra auri ſine auro. trāſiſſe ꝑ terrā argēti & argentū neſcire. donū inſuꝑ qd̓ poterateſſe ſuſpectū ilico repetiſſe. ¶ Idē ibidē. Ganfredus carnotēſis ep̄s legatōnem in ꝑtibus acquitanie ꝑ plures annos ſuis ſumptibꝰ adminiſtrās. piſcē qui uulgo ſturgio noīat̉ a quodam ſibi p̄ ſbytero pn̄tatum reciꝑe recuſauit.niſi prius inquiſito p̄cio & ſoluto. Item eideꝫdn̄a quedā ex deuotōne duas pulchras ꝑapſides ligneas cū manut̓gio pn̄tauit. quas diu ītuens hō cōſcientie ſcrupuloſe laudauit eas. ſꝫnō acquieuit acciꝑe. qn̄ argenteas accepiſſꝫ qͥligneas recuſauit. Nō fuerūt qui dr̄e poſſentde legato. ditauimꝰ abraham. ip̄e uero cum ſamuele ꝯtionabit̉ ad omnes. Loquimini d̓ mecoram dn̄o & xp̄o eius &cͣ. ¶ Ad hoc idem exempla ml̓ta ponunt̉. In uit̓. pa. Venerūt quidā grecoꝝ ut darēt elemoſinā ī ciuitate oſtracine. & cū yconomi ecc̄ie on̄derent eis int̓ magnas egentes quēdam leproſum. cū uellent eidare noluit acciꝑe. dicēs. Ecce de modicis palmis facio plectas de quibꝰ uiuo. Et poſt oſtēdūt cellā cuiuſdam uidue pauꝑrime. ad quāpulſantes aꝑuit filia quaſi nuda cui uolebantdare ueſtes & nūmos. & ille nolebat accipereniſi mat̓ ſua ueīret. et preciꝑet ei. que erat cādidatrix telaꝝ. que cū ueīſſet noluit acciꝑe. dicens. Ecce uos uultis auferre a me ꝓcuratorēmeū deum qui inueīt nobis hoc opꝰ qd̓ faciamus & habeamꝰ inde uictū nr̄m de oꝑe manuū nr̄aꝝ. ¶ Itē alius cuidā pauꝑi ſeni& leproſo obtulit pecunias. dicēs. habe hoc ad expenſas tuas qꝛ pauꝑ es& infirmꝰ. & ſenuiſti. Quirn̄dit. Ecce. xl. ānos habeo. ī infirmitate meanihil indigui. dn̄o tribuēte & paſcēte me. & tuueīſti auferre nutritorē meū. & nō acquieuitaliquid acciꝑe. ¶ Item ibidē de uerbis pr̄m tytulo de uolūtaria pauꝑtate. vir quidā magnꝰuenit in ſcyti portas ſecum auꝝ & rogabat p̄ſbyterū heremi ut fratribꝰ erogaret illud. Quirn̄dit eos opus nō habere. Ad cuius inſtantiāpoſuit ſolidos in pera. ad portam ecc̄ie dicens