PARS. VII. DeVſura..3DIS. .XI.

cucurrerūt pr̄e dimiſſo ſuper archas de eis cōpugnātes. cuſtodiendis & ſaluādis. de animapr̄is uel corꝑe parū curantes. Cū aūt fuiſſet ſepultus. iunctus ꝑieti eccleſie ꝑrochialis ſanctiiohānis. & facta fuiſſet ibi ꝓminēs ſepulturaiuncta ꝑieti & inſerta. in mane a ꝑiete repulſa& longe depulſa inuenit̉. q. per hoc innueret̉ꝙ nō haberet cōmunionem ī eccleſia. ¶ Qualiter aūt ſepeliēdi ſunt vſurarii notat̉. Iere. xiiOculi tui & cor ad auaritiā & ad ſanguinemfundendū innocentē. & ad calūniam & conſummatōnem mali oꝑis. Et poſt de tali. ꝓpterea h̓ dicit dn̄s. Non plāgent eū & non cōcreꝑabunt eū. ue dn̄e. ue inclite. omnes plangūtſeip̄os. nullus eū uel eius infortuniū ī corꝑe& anima. Sequit̉. Sepultura aſini ſepeliet̉ putrefactus. & ꝓiectus extra portas ierl̓m. ecceſicut aſinus ſic ſepeliet̉. aſino mortuo dn̄s eūexcoriat ſibi pellem retinēs. & cadauer ad foſſata trahere faciens. ubi uernies & corui pugnant de carnibꝰ. canes de oſſibus. Sil̓r vſurarius extra eccleſiā ꝓiiciendꝰ eſt ī foſſatis & locis īmūdis. dn̄i retinēt ſibi pellem tꝑalium. demones pugnāt de aīma corrodenda. uermesde cadauere. Item ma. iacō. Cū quidā benedictus ſacerdos corpus publiciuſurarii qui noluerat reſtituere nollet tradere ecc̄iaſtice ſepulture. inſtantiā & uiolentiā amicoꝝ nō ferensait. Videamꝰ de hoc qͥd uult deus. Ponamuſcorpus eius ſuꝑ aſinū ſuum. & ubicūqꝫ in eccleſia uel alibi eū tulerit. ibi ſepeliat̉. Cū cōcordaſſent huic ſentētie tulit eū aſinus ad furcaſrecto itinere. ubi eū inter latronum cadlaueraſac̓dos dimiſit. Cū dicat̉ de ſanctis. ecc̄i. xliiiiCorꝑa eoꝝ in pace ſepulta ſunt. ip̄i cū eis nonhabet cōſortiū. yſa. xiiii. Quaſi cadauer putridum nō habebis ꝯſortiū. yſa. xiii. Et ſi alij aliqn̄ ī inferno quieſcāt. tu nūqͣꝫ. Vn̄ idem magiſter iac̓. dicebat. ꝙ cū quidā fenerator mortuus eſſet nihil reſtituere uolens. quidaꝫ monachi p̄ce amicoꝝ & precio inducti ſepelierūteū in clauſtro ſuo. & uidebat̉ eis ꝙ ſingul̓ noctibus ſurgeret de ſepulcro ſuo candelabris &boctis nocturnis uerberādo monachos fugabat dicēs. Iſti dei inimici ſalutē quā mihi promittebāt ꝯferre nō poſſunt. & pecuniā meamhabuerūt. Cū hoc ſepe fieret inierunt cōſiliuꝫcum ꝓbo viro & ſapiēte. qui cōſuluit ꝙ ad iuraret̉ ut quieſceret. qui rn̄dit. ꝙ quieſcere nōpoterat. nec eos quieſce̓ dimitteret qͣꝫdiu eumin terra ſancta detinerēt. qm̄ ibi quieſcere nōpoterat qͥ officiū exercuerat qd̓ nec die nec nocte quieſcit. quo eiecto de ſacro loco qͥeſcebantab eius uexatōne. Duodecīa pena. qꝛ ſepe mala morte & ſubita & improuiſa moriunt̉. alijblaſphemādo & dyabolo ſe reddēdo. alij vſumlingue & memorie ꝑdendo. alij etiā qui mortēſuam p̄uident tm̄ habēt facere de alijs diſponēdis que magis fuerūt eis cordi qͣꝫ de reſtitutionibꝰ faciēdis de quibꝰ non curauerūt. Alijtm̄ habent facere de carnis afflictōne & infirmitate quā ſentiūt. ꝙ de ꝑiculo aīe nolunt co-

gitare qd̓ non ſentiūt. Alii etiā ſi uellent nonhabēt teſtituēdi ſpaciū. ſꝫ relinquūt diſpoſitioni alioꝝ qui ſi ip̄i viuētes parū curauerūt ipſiminus curabūt. De mala morte exemplū d̓ illo qui laborās in extremis loquebat̉ aīe ſue dicens. Aīa mea multa bona tibi acquiſiui. qͥd tibi deeſt. mane mecū. & cū magis ac magis urgeret̉ ad mortē fecit ante ſe apportari uaſa aurea & argētea & iocalia p̄cioſa. in quoꝝ delectatus aſpectu dicebat iterū. aīma mea uideshͦ omnia. Si hec tibi nō ſufficiūt adhuc ꝓmitto tibi maiora. ſi mecuꝫ uolueris remanere. qͥmori ſe ſentiēs & deſꝑans ait. aīa mea ex quomihi nō uis acquieſcere. om̄ibus demonibꝰ tecōmendo. quo dicto miſerā aīam exalauit. It̄pyſius uſurarius quidā ad ecc̄iam beate virginis deportatus ī lecto. ꝓ eo ꝙ ī aliquo ſui mebro illo igne qui ſacer dicit̉ affligebat̉. a ſacerdotibuſ & clericis monebat̉ ꝙ uſuras & maleacquiſita reſtitui preciꝑet ut heata virgo ip̄mliberaret ab illo duriſſimo cruciatū. qui cū necblādis ſermonibꝰ. nec nimis. nec uitupiis acqͥeſceret. ac ip̄is uidentibꝰ ignis ille totū corpuscōcremans deuoraret. inflatūqꝫ in nigredinēuerſus eēt. oculiqꝫ de capite ſuo defluerēt. eiectus eſt de ecc̄ia quaſi canis uilis & fetidꝰ. &ſic in ip̄a hora cōſumptus ab ione. ī ſua obſtinatōne ꝑmanens expirauit. Quia em̄ fenerator aīam ſuā dyabolo uenalem exhibet ꝑ uſuras. iō dyabolꝰ eā ī morte tāqͣꝫ ſibi uenditā rapit etiā nolentē. & de corꝑe uiolent̓ auellit. Exemplū de illo quē uidit heremita morienteꝫ. q̄cū diceret. deus adiuua me. rn̄ſum ē ſibi. Nōeſt tibi ſpes neqꝫ ꝑs in deo. & ſic demones cūtridentibꝰ aīam auulſerunt. Ad idem ē exemplū de criſaurio. iiii. dyal̓. xl. ca. qui cū eſſet plenus uitiis in acquirēdis rebꝰ. auaritie facibusinſatiabilit̓ ſucceſus erat. qͥ infirmitate ꝑcuſſuſeadem hora qͣ erat de corꝑe exiturus uidit teterrimos ſpūs uolentes eum raꝑe. quos ubicūqꝫ ſe uerteret uidebat. & dū uocaret filiū maximū noīe qui factus ē monachꝰ. nihil ualebatei. & cū peteret indutias nec exaudiret̉. dumelamaret indutias uſqꝫ mane. in ip̄o clamorede tabernaculo carnis euulſus eſt. Vſurariusnō debet hr̄e indutias quas alijs uēdidit. Quidam aūt alius in gͣui infiriitate poſitꝰ cumadmoneret̉ ꝙ reſtitueret & teſtamentū cōderet. ait ſacerdoti ſuo. Vos eſtis ſacerdos meꝰ.Vos primū lego dyabolo. qui ꝓpter exenniamea q̄ recipiebatis me in peccato fouiſtis. Itēuxorem meā & pueros ꝓ quibus uſuras feci.Pecunia aūt mea ſit dn̄i mei. qui meliꝰ poterit eam defendere. Adhuc aūt aīam meā reddo dyabolo cui diu ſeruiuit. ad illā ſtatim dyabolus accepit. Item de ſubita in orte dicit̉ ī. pͣs.Viri ſanguinū & doloſi nō dimidiabūt diesſuos. hii ſunt uſurarii qui fraudibꝰ & uſurisſugunt ut ſanguiſſuge uictum pauꝑum. ecc̄i.xxxiiii. Panis egentiū uita pau. e. qui defraudat eū homo ſanguīs eſt. Aliqui in ip̄a mēſacomedēdo & bibendo morte ſubita ꝑcutiunt̉.