Para. .q. IIi. I De..Ira. .Diſtinctio. .tercia.
fecit eū uocari ad ſe rogans ut eā ſecum dr̄et.cum aūt dixiſſet uſqꝫ ibi. dmitte nobis debianoſtra. ait ſcūs. uide ne quid ultra audeasaicere. Tūc adu̓tens dictꝰ prīceps uim uerborū ꝓſtratꝰ et ꝯpunctꝰ ueīam petiit. & iniuriāremiſit. ¶ Decimūnonū eſt ꝯſideracō immēſe vietatis Math̓. v. Diligite inimicos ur̄os &hn̄facite hiis qui oderūt uos. De hac materiaſaris habet̉ ſupͣ ¶ Viceſimū eſt ſacra mēſa ſacri altaris & eukariſtia ſacra q̄ eſt eibꝰ caroꝝ.qͣꝫ cibum non poſſunt ꝑticipare niſi qui ſuntin mutua caritate. cantico. v. Comedite amici & bibite & inebriamini kariſſimi. Math̓.y. Si offers munus tuum ad altare &c̓. Et pꝰVade prius recōciliari fratri tuo. h̓. Nunqꝫcontingat michi accedere turbato corde advr̄is ſacrificiū nec tāgere ſacrificiū v̓ qd̓ xp̄usſibi mundū recōciliauti.¶ Di. ii.Irca ſextū ꝯſiderandū eſt de filiabꝰire. Eius autem filie ſunt Indignamor. Litigiū. Contumelia. Maledicō. Mentis tu mor. Impaciētia. Clactō. Blaſpheīa. Rixa. Crudelitaſ. Seuicia. Bellū. Homicidiū. Ira nāqꝫ poteſt cōſiderari triplicit̓. Vno mō ꝓut ſolū ꝯſiſtit in corde. & ſicex ira naſcunt̉ duo uicia. Vnū quid̓ ex parteeiꝰ ꝯtra qͣꝫ iraſcit̉. quē reputat īdignū ut taleqͥd ſibi p̄ſumpſerit face̓. et ſic ē indignacō. Aliud aūt eſt uiciū ex ꝑte ip̄ius qͥ iraſcit̉. inqͣꝫtumſcꝫ excogitat diuerſas uias uindc̄e. & ſic ē tumor mētis. Alio mō ꝯſiderat̉ ira ẜm qd̓ eſt inore. & ſic ex ip̄a oritur multiplex inordīacio.Vna quidē ex ꝓnitate contradicēdi ꝑſone loquēti. et ſic ē lis uel litigiū. Alia eſt ẜm qd̓ hōex ꝯfuſa locucōne iram ſuā & ꝯmocōem animi ſui demōſtrat. & ſic ē clamor. Alia ē mordīacio ẜm qd̓ homo ꝓrumpit in uerba iniurioſa. Et ſi ſint uerba ꝯtͣ deū. ſic ē blaſpheīa. Saūt ꝯtra ꝓxīm. aūt ꝓferunt̉ imꝓperādo malum & ſic ē ꝯtunielia. Aut imp̄cando malū. &ſic ē maledc̄io. Tercio mō ꝯſiderari pt̄ ira ẜmqd̓ ꝑuenit uel ꝓcedit uſqꝫ in factū. & ſic ex ipſa oriunt̉ ultīa uicia ſupͣdicta. quoꝝ dr̄ia patebit de ſingulis ꝓſequēdo.Rima ergo filia ire ē indignacō de quaſciendū ē quod. b̓. eam conuinerat int̓gradꝰ ſuꝑpie in libro de. xii. gͣdibꝰ huīlitatis. g̓g. uero. xxxi. moꝝ. poīt eam int̓ filiasire. nam ex inordīato amore ꝓprie excellentieꝓueīt ꝙ hō impacient̉ & dure fert ſi aliꝰ contra ſua excellentiā ul̓ reuerentiā audeat attēptare. iō. b̓. poīt eā inter gradus ſuꝑhie. Quiauero talis indignacō ex cordis ꝯmocōe procedit expropīquiori & īmediacōri cā. iō. g̓g̓. rōnabiliter eam poīt inter filias ireDe indignacōne ſufficiat qd̓ dictum eſt ſupͣcum de gradibꝰ ſuꝑbie ageretur.Ecūda filia ire ē tumor mētis. Sciendūeſt aūt qd̓ tumor mētis pt̄ ꝯſiderari duplicit̓. Vno mō ẜm qd̓ homo magnuꝫſe reputās dicit̉ hr̄e magnū & inflatū ſpiritūſic̄ dicit Augꝰ. exponēs illud Beati pauꝑes ſpi
ritu. Pauyes inquit ſpū dicunt̉ huīles nō habentes inflātem ſpm̄. &cͣ. Vn̄ deūt̓. iii. Tumētes ſuꝑbia aſcēdiſtis in montē &c̓. Et heſt̓. xviTantū arrogātie ſue tumore ſublatꝰ ē .ſ. amāut nos regno pͥuare uideret̉. Alio mō ꝯſideratur tumor ẜm qd̓ homo turbatꝰ iram ſuā rumīat in corde ſuo & uias diuerſas excogitat.quibꝰ ſe uīdicare poſſit & talibꝰ cogitacōibusaīm ſuū replet ẜm illud Iob. xv. Nūquid ſapiēs replebit ardore ſtomachū ſuū. Vn̄ Iud̓.viii. Requieuit ſpūs eoꝝ quo tumebāt cōtraeum ſcꝫ gedeonem.Frcia filia ire ē impacīa. qn̄ ſcꝫ hō uirtutē pacīe ſancte ꝑdens nichil tolerarept̄. & impacīam ī corde ꝯcipiens nō pr̄eam interiꝰ occultare. Hoc impacie uiciū multa nobis on̄dunt eē uitandū. Primo qꝛ ꝑ impacīam fatuitas hoīs foras erupit. ut qui prius eē fapiēs putabat̉. ex on̄ſis ſignis impacīefatuꝰ demōſtret̉. Vn̄. g̓g̓. Qualis quiſqꝫ apd̓ſe lateat. illata ꝯtumelia ꝓbat. Iō dicit̉ ꝓuerxiiii. Qui p̄paciēs eſt exaltat ſtulticiā ſua. Secūdo ꝑ impacīam nō ſolū in ſigna uel uerba.uerū etiā in oꝑa fatuitatis ꝓrumpit. Sic̄ ait ſapiēs ꝓu̓. xiiii. Impaciēs oꝑabit̉ ſtulticiā. Turbatꝰ em̄ per impacīam multa facit que nullomō faceret ſerenatꝰ. Tercō ꝑ impaciam dāpnificat̉ ſpūaliter qꝛ tāta bona ꝑdit ꝑ impacīaꝫquāta mereri potuit ꝑ pacīam. De quibꝰ reqͥre ml̓ta ſupͣ. de pacīa. Iō dicit̉ ꝓu̓. xix. Qui impaciēs eſt luſtīebit dampnū. Quarto ꝑ impacientiā hō dampnat̉ eternalit̓ & etiā interduꝫaffligit̉ tꝑalit̓ & punit̉. Sic̄ dicit̉. Iudith. viii.Illi qͥ temptacōnes nō ſuſceperūt eum timoredn̄i & impacīam ſuā & improꝑiū murmuracōnis ſue ꝯtra dn̄m ꝓtulerūt extermīati ſuntab extermīatore & a ſerpētibꝰ ꝑierunt.Varta filia ire ē clamor qn̄ ſcꝫ ex aīo ꝑturbato ꝓrūpit hō in uocē ꝯfuſaꝫ et clamoſam. Sic̄ ait. g̓g̓. v. moꝝ. Ire ſue ſtimul̓ accenſum cor palpitat corpꝰ tremit lingua ſe p̄pedit. facies igneſcit. exaſꝑant̉ oculi &neqͣqͣm recognoſcūt uoti. ore quidē clamoreꝫformat ſꝫ ſenſꝰ quid loquat̉ ignorat. Ideo dicit apl̓s eph̓. iiii. Om̄is clamor tollat̉ a uobis.Plitigiū ꝯſiſtit in uerb̓ ẜm qd̓ aliqͥs u̓bisVinta filia ire ē litigiū ſciend̓ ē aūt ꝙalteriꝰ ꝯtradicit. Vn̄ ph̓s. iiii. eth̓. dicitqd̓ illi qui ꝯtrariant̉ ad oīa cauſa eiꝰ qd̓ ē contriſtare. neqꝫ q̄ꝫcumqꝫ curantes diſcoli & litigioſi uocant̉. Et ꝓu̓. xxvi. dicit̉. Vir iracūdusincendit litem.Exta filia ire ē ſeīacio diſcordie. de quadicit̉ ꝓu̓. vi. Sex ſūt q̄ odit dn̄s. & ſeptimū deteſtat̉ aīa eiꝰ. Oculos ſublimesXc̓. Sequit̉ et eū qui ſeīat int̓ fr̄es diſcordias.liſtū ſeptīo loco poīt tanqͣm magis exoſū deoiiter ceteros pcc̄ores. Nec mirū. qꝛ tales tunicam xp̄i incōſutilē nitunt̉ diuide̓ qͣm dn̄s īdiuiſam uoluit remane̓. Per hāc tunicā ſignificat̉ caritas in qͣ & ꝑ qͣm unitas ecc̄e ꝯſeruaturAd qͣm hortat̉ apl̓s eph̓. iiii. Solliciti ſeruars