.pars. quinta. .De.ra. .Diſtinctio .Scd̓a.

quod nō remittas iniuriā. ip̄m dico alium uictorem. qui ſi te uiceris nō es uictor ſꝫ uictꝰad q̄ uerba placatꝰ eſt. ꝓu̓. xvj. Qui dn̄at̉ animo forcior eſt ꝓpugnatore urbiū. Item nō ſolum uincit paciēs mundū. ſeip̄m. ſꝫ etiam aduerſarios hoīes. Sicut ptꝫ ꝑ exemplū ſuprapoſitū de ſacerdote ydoloꝝ. Item uicit etiam demones. In uit̓. pa. Requiſitus a quodā fratreabbas yſaac quare demones ita timerēt eum.rn̄dit. Ex quo factꝰ ſum monachꝰ ſtatī apd̓me decreui ut iracundia mea foras gūtt̉ meūnon ꝓcede̓t. In collocucōibꝰ. pa. xii. li. d̓r. qd̓cum quidā ſenex uite ꝓbatiſſime quēdam ſermonē duꝝ ex ira & p̄ſumpcōne cōtra beatuꝫmachariū ꝓtuliſſet. traditꝰ neqͥſſimo demonihūanas egeſtiones ꝑ os emittebat. qͥ leui uerbo ſancti expulſus ē. Item quidaꝫ frat̉ uidensabbatem achillem ſanguine expuentē requiſiuit ab eo unde h̓ eſſet. qui ait. Sermo erat fratris qͥ me cōtriſtauerat. ſꝫ repugnaui ut nichilei dicerē & petiui a dn̄o ut tolleret̉ a me & factus eſt ſanguis in ore meo. & expui illū et requieui. ſꝫ & ip̄am triſticiā & ſermonē ip̄m oblitus ſum. ¶ Decimūquintū fugat hāc humilis rn̄ſio ꝓu̓. xv. Rn̄ſio mollis frangit iram.Hoc patet ꝑ exempla an̄poſita de ſene inuidouel de ſacerdote ydoloꝝ cōuerſo. Item in uit̓.pa. dum abbas Ioh̓es inter fratres ſederet. &ſinguli eum de ſuis cogitacōibꝰ inquirerēt. atqꝫ ille om̄ibꝰ rn̄ſum daret. qͥdam ſenex inuidia ductus dixit ei. Sic eſt hic ioh̓es quō mulier ine̓trix ornat ſemetip̄am ut ꝯgreget amatores. Rn̄dit ioh̓s. Verum dicis. & h̓ tibi deꝰreuelauit. Et ille iteꝝ. qꝛ uas tuū ueneno plenū eſt. Et ioh̓es. Veruꝫ dicis abba. & ſi hec dicis qꝛ ea q̄ deforis ſunt tm̄ uides. qͥd dr̄es ſi eaq̄ dentus ſunt uideres. tūc plus haberes dicere. & aliꝰ qualis ſum & ego deforis. ſic ſum d̓intus. Dicit̉ quod cū quidā ep̄us iracūdus. q.furioſus cōſueuiſſet loqui. quidā eius clericuscontemꝑauit iram ſuā ꝑ hunc modū. Dn̄e tuſcis qꝛ famuli tui ſumꝰ & uolnntatē tuā ꝑatifacere ſemꝑ ſumus. Effūde ergo iram tua ingentes q̄ te nō nouerūt & in regna q̄ nomentuū nō inuocauerūt. &c̓. ¶ Decimūſextuꝫ ēamor & beneficia ꝓ iniuriis exhibita. VndeMath̓. v. Diligite inimicos ueſtros. & bn̄facite hiis qui oderunt uos. Apl̓s ro. xii. Sil̓r ꝓu̓.xxvj. Si eſurierit mimicus tuꝰ ciba illū. ſi ſitit potū da illi. h̓ faciens cōgeres carbones ignis ſuꝑ caput eiꝰ .ſ. bn̄ficia amoris q̄ eū inflamabūt in amorē tuū ut pugnes ꝑ cōtraria. qꝛcōtraria contrariis īpugnātur uincunt̉ & curantur. vnde ſeqͥtur. Vince in bono malū. Inuitis. P. dicebat abbas poem̄. malicia nūquāexuꝑeris. Sed ſi quis tibi malū intulerit. tu ꝑbonitatē uince maliciā. Item in uit̓. pa. abbasmutiꝰ edificauit cellam ī quodā loco ubi eratquidā frat qui motꝰ inuidia hēbat irā cōtraeū ſepe litigādo qͥ declinās iram iuit ad aliumlocū ſibi edificās habitaculū. Quod audiētesalij adduxerūt ſecū illū fr̄ē ad dictū abbatem

ut illos recōciliarēt. ſꝫ aliquātulū longe dimiſerūt dictū fr̄em & melotas ſuas. cūqꝫ pulſantibꝰ aperuiſſet feneſtrā cellule rogātes ut rediret ad locū priorē & querēti ubi eſſent melote audiēs qd̓ ꝓpe cum illo fr̄e dimiſiſſent easuoluit aꝑire. ſꝫ p̄ gaudio fregit hoſtium cū ſecuri & occurrit cū eis dicto fr̄i & pͥmo pnīamegit ueīam petēs & amplexās eū introduxit īcellā ſuā & ꝑ tres dies eos ſecū refecit. licꝫ nonꝯſueuiſſet ieiuniū ſoluere & rediit cū eis. Iteꝫibidem abbas agathon dicebat nūqͣꝫ dormiuilitē hn̄s. qͣm ſi alquis mecū hūit non dormiuiuſqꝫquo eū michi recōciliaui. Itē interrogatꝰſenex qͥd eſſet maiorē caritatē nemo hꝫ &c̓. rn̄dit. Si quis audit uerbū malū a ꝓximo ſuo etnō rn̄det ſꝫ uincit aīm ſuū. ſic aīam ſuā ponitꝓ amicis ſuis. Item in uita ioh̓is elarii legiturqd̓ cum quidā iniuriā intuliſſet cuidaꝫ nepotiſuo & ip̄e ueīret ad auūculū ſuū flens et ꝯquerens ſedauit eū ſcūs dicēs qd̓ talem uīdictamfaceret de eo qd̓ tota alexādria miraret̉. poſtqͣm aūt dictꝰ nepos fuit ſedatus uocauit dictū nepotē & eū qui iniuriā intulerat corā populo alexādrie q̄rens ab eo quantū debebat eicenſum. qͥ dixit quātitatē. & ego talem uindictam de te facio qd̓ totū cenſū tibi remitto ꝓeo qd̓ intuliſti nepoti meo qͥ degn̓auit a me.et uocato dicto nepote dixit ei. ꝙ nō eſſet nepos ſuus niſi eēt nepos mētis ſicut carnis. utſicut ip̄e illatas iniurias ferret. ¶ Decimūſeptimū remediū qd̓ temꝑat iram ē uirilis mensqn̄ homo cogitat ſe uirū. & qd̓ eſt hō aīal māſuetum natura repellere dꝫ uiriliter ferinas &crudeles uolūtates & eis uirilit̓ dn̄ari. ꝓu̓. xviMelior ē paciens uiro forti. & qͥ dn̄atur aīmoꝓpugnatore urbiū. Luſand̓. ph̓s interrogatꝰcur barbā magnā libent̓ portaret. rn̄dit ut frequent̓ eam tāgens. me uirū meminerī. & uirilit̓ agam. Socrates. Si uirilit̓ agis ꝑſone tibialictoritatē dabis. uiri boni eſt neſcire nel pati iniuriā. pati dicit .i. paciēdo frāgi ab iniuriaItem ſeneca. Si magnanimꝰ fueris nūqͣm iudicabis tibi fieri iniuriā de inimico dicēs. nonnocuit michi licet aīm nocēdi habuit. ſi fueritin tua ptāte uindictā putabis iudicare potuiſſe. ſcito honeſtū eſſe & maius genꝰ uindicteignoſcere. ¶ Decimūoctauū. qd̓ debet ualeread remittendū iram uel odiū eſt efficacia orōnis & maxīe dn̄ice. Qui em̄ uult ut eiꝰ exaudiat̉ orō debet leuare puras manꝰ ī celū ſineira & diſceptacōne .i. thi. 2. ecc̄i. xviii. Remitteꝓxīo nocēti te et tūc dep̄canti tibi ſoluent̉ peccata tua &cͣ. Multa alit̓ nō ſoluūt̉ ſꝫ potius ſoluta replicant̉. Math̓. xviii. Iuſſit dn̄s ſeruumqui nolebat dimitte̓ ꝯſeruo ī carcerē mitti. adh̓ aūt maxīe facit orō dn̄ica. qͣm uidet̉ dicereꝯtra ſe qui nō remittit rancorē. tn̄ hanc pt̄ dicere quilibꝫ in ꝑſona ecc̄e. uel intendēs eā dicere ut deꝰ omne iram a corde ſuo r̄moueat. Inuita ioh̓is eſarii dicit̉ qd̓ cum rogaſſꝫ quēdamprīcipem ut rancorē dimitterꝫ nec poſſet induci ad h̓ cum in ecc̄ia uellet dice̓ oroem dn̄icam