pars. .quinta. .De..ira. .Diſtinctio .Scd̓a.

ſis ſollicitꝰ qm̄ noſip̄i & uolumꝰ & poſſūnos uindicare. ad qd̓ uerbū ille frat̓ cōpunctꝰacidit ad pedes eiꝰ ꝓmittēs ſe de cetero nō uīIicare. Legit̉ li. i. triꝑptite hyſt̓. qd̓ in cōcilio niceno cōſtantinꝰ magnus accuſacōnes factasn q̄rimoniis nō admiſit. ſꝫ cartas eoꝝ cōgregans in igneꝫ ꝓiecit. monēs ep̄os & uiros eccieſiaſticos qd̓ adinuicē recōciliarent̉ dicēs. ſilas iniurias iīdicaremus iā locū diuina iudicia nō haberēt. ¶ Sextū eſt cōſideracio miſeri ſtatꝰ & ꝑiculi in quo ſumꝰ dāpnati capitaii ſuīa. & in mari ꝑiculoſiſſimo & tēpeſtuoſiſſimo ubi nauigamꝰ in naui ꝑforata et fractaet uitro fragiliorē in tꝑe tēpeſtatis & pyrate īminēte ꝑiculo feſtināt om̄s iniurias remittereLupꝰ uidens ſe captū ꝑ eſcam & in pedicamcecidiſſe deponit feritatē nec tangit ouem. ſicnos capti & detēti a pedica miſerie qͣꝫ dn̄s aggregauit ſuꝑ nos debemꝰ māſueſcere. pͣs. Cōuerſus ſum in erūpna mea &c̓. ¶ Septimumveccata ꝓpria .ſ. cum cōſideramꝰ qd̓ plus forſitan offendimꝰ alios uel deuꝫ qͣꝫ alius nos &qd̓ peccata nr̄a ſunt gͣuiora qͣm ꝓximi. & neceſſariū eſt qd̓ deus remittat ea nobis. qͥ aliternō dimittit niſi dimittamꝰ alijs. ecc̄i. xxviii.Remitte ꝓximo tuo nocēti te & tūc dep̄cantitibi peccata ſoluent̉. &c̓. MIta ad hoc. Math̓.vj. ſi dimiſeritis &c̓. Si aūt nō dimiſeritis hominibꝰ. nec pat̓ ueſter celeſtis dimittet uobisQd̓ patꝫ ꝑ ſeruū a quo rex repetiuit dimiſſuꝫdcbitū. Hoc bene cogitabat ioh̓es elariꝰ. in cūius uita legit̉. qd̓ cū p̄cepiſſet dari cuidā el̓amet ille uituꝑaret eum qꝛ nō dederat ei quantūuolebat. qͥdam deſeruis ſuis ait. Dn̄e nonneaudis quo iſte te blaſphēauit. cōpeſcuit ſe necuoluit ſe uīdicare dicēs. Nō uis ut deꝰ dimittat michi peccata mea qui tota die blaſphemodeū meum. & blaſphemāti ſe aperuit pecuīeſacculū ut acciꝑet ampliꝰ. Item debemꝰ conſiderare qd̓ mala q̄ nobis eueīunt ꝓpt̓ peccatanoſtra nob̓ īfligunt̉ & ille qͥ infert iudex deieſt de nr̄is maleficiis. Sicut dicebat dauid deſemey ut ſinerēt eum ſibi maledicere ſciēs qd̓hoc eueīebat ei ꝓpt̓ peccata ſua. et paciētia īiuriaꝝ miſericordia dei ꝓuocat. Augꝰ. Vnuſqͥſqꝫ talem indulgētiam accepturꝰ ē a deo qualēip̄e dedit ꝓxīo. glo. ſupͣ premiſſum uerbū ecc̄i.xxvij. Indignū eſt illi deū eſſe ꝓpiciū qͥ crudelis eſt ad ꝓximū ſuū. ibi glo. Eruſtra ꝓ ſeipſoquis orat. qͥ fratri ſuo debitā caritatem negatini. Reg̓. iiii. de oleo multiplicato inſier ſoluitdebitū ſuū. ampliata & multiplicata mīa ē remittere & orare ꝓ inferentibꝰ iniuriā. Gregꝰ.Quid eſt qd̓ moyſes & helyas in poſtulaconealiis p̄ferunt̉. niſi qd̓ iſti tm̄ in ſerie ueteris teſtamēti ꝓ inimicis oraſſe leguntur. Moyſes applo lapidibꝰ impetit̉. & ꝓ lapidantibꝰ p̄cat̉.aſter ex prīcipatū eicit̉ & ait. abſit a me ut ceſſem orare ꝓ uobis. Item in uit̓. pa. cū iniuriaeſſet illata cuidam fratri ait. Pone in cogitacione tua qꝛ frat̓ tuꝰ nō poteſt iniuriari tibi. ſꝫpeccata tua & ſemper debes dicere qd̓ peccata

tua hec tibi fecerūt. ¶ Octauū ē qꝛ qͥ tibi fecieiniuriā iam forte penitet. & magis forte torq̄tur qꝛ fecit. quā tū cui facta ē iniuria. ul̓ ſi nōpenitet cito peītebit ut paulus de nece ſteph̓i.luc̓. xvi. Si penitentiā egerit frat̓ tuus dimitte illi &c̓. ¶ Nonū remediū eſt ꝯſiderare mala q̄ ira facit. mala .ſ. q̄ infert & bona q̄ aufertde quibꝰ ſatis ſupͣ dictū eſt. ¶ Decimū eſt cōſiderae̓ qd̓ mendicū facit ira hoīem. qꝛ ira aufert ei ſapiētiam. ſeip̄m. deū. & ꝓxīm. ꝓuer.xviiii. Qui impaciēs ē ſuſtīebit dampnū .ſ. ꝙeſt in amiſſione p̄dictoꝝ. ¶ Vndecimū ē coſiderare qͣm ſtultū ſit iraſci qd̓ ſupͣ on̄ſum ē.non em̄ eſt iracūdus ſolū ſtultꝰ ſꝫ mnſanus qꝛin odium alteriꝰ ſe ſuo gladio impetit uīdicateum de ſeip̄o & ad ſil̓itudinem lunatici ſepeꝓicit in ignē. ſepe in aquā. Math̓. xxvii. Graue ſaxū & honoroſa harena ſed ira ſtulti utraqꝫ grauior. Om̄ia em̄ fere grauamīa q̄ infertunꝰ alteri ex ira ꝓcedunt. ¶ Duodecimū eſtcōſiderare ꝙ iniquꝰ eſt iracūdus qd̓ patet inſex. qꝛ cōtra aduerſariū ſuū ī caula ſua uulteſſe actor & iudex. Scd̓m eſt quod uult ſe uīdicare pendente ꝑemptoria indicii. Terciū eſtqꝛ ip̄e ſeip̄m qui plus deliquit aīam ſuā occidendo qͣm alius impunitum uult relīquere.Quartū qꝛ non reddit iniuriāti pacientiā qͣꝫdebet ei ut aliꝰ ſibi innocentiā. Quīto qꝛ cumiuſticia ex iudicō debeat ꝓcedere ex iniquitare uult eam elicere. Sexto qꝛ deo iniuſte iudiciū ſuum auferre uult. ¶ Tredecimuꝫ eſt qꝛnon ꝓſeqͥ iniuriā illatam ſignū eſt magne ꝑfectōnis. & ꝓfectus. In uit̓. pa. Cū qͥdam frater pateret̉ iniuriā ab alijs & irrideret̉ currebat dicēs. Iſti ſunt qͥ occaſionē nob̓ p̄bent adꝓ fectū noſtrū & ꝑfectionem qui aūt beatificant nos ip̄i nos decipiūt. Item ibidē quidamfrat̓ requiſiuit ſenē dicēs. dic michi unaꝫ remqͣꝫ cuſtodiaꝫ et ſaluer ꝑ ip̄am. Rn̄dit ei ſenexIniuriari & affici cōuiciis & portare & taceremagna res eſt h̓ & ſuꝑ alia mādata. ¶ Decimūquartū. eſt cōſiderare ꝙ uincere ira ſuamfacit nobiliſſimū uictorē. Vn̄. Nobile uīcendi genus eſt paciētia. uincit qui patitur. ſi uisuincere diſce pati. Per hāc beati martires uicerūt. uincūt mundi ſeuiciā & maliciam de quibus canit̉. Hii pro te furias. &cͣ. Cedunt̉ gladiis more bidentiū. nō murmur reſonat necquerimonia. Sed corde tacito mēs bene conſcia cōſeruat pacientiam. In uit̓. pa. dixit abbas machariꝰ. Ille eſt monachꝰ qui ſe in omnibꝰ uīcit. Nam ſi aliū arguēs ad iracūdiammoueat̉ ꝓpriam paſſione implet. neqꝫ em̄ utaliū ſaluet ſe ꝑdere debet. ergo uicit ſe paciēs.Item cū quidā alexādruꝫ magnū offendiſſetnec p̄cibꝰ alicuius poſſet recōciliari ſibi tn̄ ariſtotiles ſic ſedauit eū dicēs. O rex nobilis documentū docebo te ceteris utilius ſi feceris.Quo rn̄dente. p̄ſto ſū. ait. Quis eſt qͥ ſuꝑauitom̄ia mundi regna & reges. Certe nobile cortuū & ſtrenuū. Sed maiorē uictoriā hodie acquiris ceteris ſi uīcas aīmum tuū qͥ tibi dicit