.Ira.Diſtinctio. .S. d̓a..Pars. quinta..De.

interficit iracūdia ibi gregꝰ. Ira ꝑ zelū ſapientes turbat. Ira ꝑ uiciū ſtultos trucidat.¶ Nono ꝑ irā hō uilis efficit̉. Magͣ uilitas ēſraſci uel ꝯtendere cū fatuo. uel īſano uel egroaut de talibꝰ uīdicare ſe uelle. talis aūt eſt q̄ tibi fecit iniuriā iniuſte. Magna uilitas ē punae̓ cū uilibꝰ ꝑſonis. & cū leproſis loripedibꝰet ꝯſimilibꝰ quoꝝ pūgnam abhorret nobilisaīmus ut inqͥnamentū manus. Seneca. Quibuſdā ꝑcas a quibꝰ te uīdicare faſtidias. aquibus reducēda ē manꝰ tanqͣm ab aīalibꝰ puisqͥbuſdaꝫ & inqͥnantibꝰ. Lucanus refert qd̓ cūq̄daꝫ uilis ꝑſona opponerꝫ ſe iulio ceſari ait illi cōtempnēs iraſci ꝯtra eam. dignū te ceſarisira nullꝰ honor faciet ꝓu̓. xx. Honor ē homini qͥ ſeꝑat ſe a cōtencōibꝰ. Ecōtra uilitas ē inqͥnare os tuuꝫ cōtumieliis & cōuiciis & quātomaior ē ꝑſona q̄ iraſcit̉. tāto uiliꝰ & ſibi indecentiꝰ eſt iraſci.¶ Decimo ꝑ iram aīa eterna morte puniturMath̓. v. Omis qͥ iraſcit̉ fratri ſuo &c. Talesdeſcendūt in infernū cū armis ſuis. ſic̄ dicit̉.eze. xxx. qͥ. ſ. armati odio & mala uoluntatemoriunt̉. Sic dicit mgr̄. Iaco. de quodā comite qͥ cum inūgeret̉ & moreretur diceret̉ ei abinungēte pax tecū. cū habuiſſet guerraꝫ cumquodā uicino ſuo. credidit qd̓ rogaret̉ de pace facienda cū eo. cū aūt totis uiribꝰ reclamaret & cōtradiceret paci faciende. ī illa cōtradictōne ſpm̄ exalauit. & ſic cū odio & ira armatus malicia ad inferos deſcendit. Ad ḣ etiā facit qd̓ dicit̉. Math̓. xvii. de illo qͥ noluit dimittere cōſeruo ſuo p̄cepit rex eum detrudi in carcerem. &c̓. Et poſt ſubdit̉. Sic pater meꝰ celeſtis faciet uobis niſi remiſeritis. &c̓.Irca quintū ſciendū qd̓ multa ſunt remedia ad iracūdiam mitigandam.¶ Primū remediū eſt cōſideracio ſcōꝝdocumentoꝝ q̄ iram diſſuadent. ge. xxxxv.Ne iraſcimini in uia. Ro. xii. Omīs amaritudo & ira & indignacō tollat̉ a uobis. Math̓.xviii. Nō dico tibi ſepties dimittere. ſꝫ uſqꝫ adſeptuagēſies ſepties. Eph̓. iii. Eſtote inuicembenigni donantes inuiceꝫ. &c̓. ¶ Secundumremedium eſt conſideracio lucri & mercedisqͣꝫ acquirit qui propt̓ deū temꝑat ſe uel dimittit iram uel iniuria. Math̓. v. Beati qͥ ꝑſecucōnem patiunt̉ ꝓpter iuſticiā qm̄ ip̄oꝝ ē regnūceloꝝ. Et poſt. Beati eritis cū uos oderīt hoīnes &c̓. Et poſt. Gaudete & exultate qm̄ merces ueſtra cōpioſa ē in celis. Luc̄. vi. Dimittiteet dimittemini. date .ſ. ueīam. & dabit̉ uobisueīa. gr̄a & gloria ad mercedem regni eterniAd hoc facit exēplum qd̓ legit̉ īuit̓ pa. Abbasioh̓es referebat qd̓ pacient ferre iniurias eſtporta ꝑ qͣm intrat̉ in regnū celoꝝ. & ſupponiebat h̓ exemplū. Cuiuldā ph̓i diſcipulꝰ peccauit. & dum ſibi indulgeri peteret dixit ph̓sNon indulgeo tibi niſi his tribꝰ annis portaueris. onus alioꝝ. Qui cū h̓ feciſſet. ait ph̓us.Nec adhuc indulgeo tibi niſi alijs tribꝰ ānismercedeꝫ dederis hiis qͥ iniuriis & cōtumeliis

te affligēt. Qd̓ cū ille feciſſet. remiſit ei peccatū ph̓s & ait. Nodo intra ciuitatē atheniēſiuꝫut addiſcas ibi ſapientiā. Quidā aūt ſenex ſedebat in porta urbis qͥom̄es experiendi tam ītrātes impetebāt in cōuiciis. Qd̓ cum dc̄o diſcipulo faceret. ille dictꝰ diſcipulꝰ qͣſi gaudēsriſit. Cum aūt ſenex cām quereret. rn̄dit diſcipulus. Ego tribꝰ annis p̄cium dedi ꝓ hoc qd̓mō dat̉ michi gratis. Tūc ſenex ait Ingredere ciuitatē. qm̄ dignꝰ es. Sic qui pacient̓ portant onera alioꝝ & iniurias. inueīunt remiſſionē pctōꝝ. & ingreſſū regni celoꝝ. It̄ ibideꝫalter ſenex. cū quis ei derraxiſſet aut cōuicia ītuliſſet. ſi erat uicinꝰ feſtinabat eū remunerare. ſi longins manebat. ei munera mittebat.cogitās qd̓ ſic ueniaꝫ gr̄am & gloriā emebat.¶ Terciū ē memoria finis. qꝛ morti iam ꝓximus non cito infert iniuriā. quīimo ꝓpter affflictionē corꝑis obliuiſcit̉ iniurias ſibi factasaut ꝓpter timorē mortis facilit̓ remittit. Itemilli qui ꝓximꝰ eſt morti nemo debet inferre īiurias quin potiꝰ in tali articulo ē ei miſerendum. dampnabilit̓ em̄ durꝰ eſt qͥ laborāti inextremis non cōpatit̉ nec indulget. nemo enīdebet alij facere ꝙ moriēs facere nō auderet.nec alij debet facere qd̓ moriēti nō faceret.¶ Quartū eſt facta uel exēpla ſcōꝝ. pͥmo ualet exemplū dn̄i. i. pe. 2. Xp̄s paſſus eſt ꝓ nob̓uobis relīquens exemplū ut ſequamini ueſtigia eiꝰ &c̓. Et poſt. Qui cū malediceret̉ nonmaledicebat. cum pateret̉ nō cōminabat̉ &cͣ.Qui ait. Luc̓. xxiii. Pat̓ dimitte illis qꝛ neſciunt quid faciūt. Itē exēplum beati ſteph̓i. act.vii. Ne ſtatuas ill̓ hoc pctm̄. Itē exēplū br̄e u̓ginis de qua legimꝰ qd̓ aliqd̓ ſignuꝫ iracūdieuel uerbū nō dixerit cōtra filii ſui crucifixoēsde quā inter alias inirificas uirtutes qͣs de eaſcribit beatꝰ ignacius martir ait in epſ̓a quaclam. Quidā nobis referūt mariā eſſe oīm gͣciaꝝ plenam & oīm uirtutū fecūdam. Et poſtalia. Iniuriantibꝰ ſibi eſt grata et moleſta letatur. &c̓. Item exēplum beatoruꝫ apl̓oꝝ. act. v.Ibāt apl̓i gaudētes a cōſpectu cōcilii qm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ih̓u cōtunieliā pati. Iteꝫin triꝑtita hyſt̓. xi. li. Cum quidā q̄reret a theodoſio iuniore piiſſimo imꝑatore quō h̓ eratqd̓ ſic ꝓprias iniurias ſuſtīebat & ledentes ſenō occidebat. ait. Vtinā mortuos poſſemꝰ aduitā reuocare. nō eſt magnū occidere uiuentes qd̓ poſſunt facere minuta al̓ia ut ſerpētesſꝫ magnū eſt & ſoli deo poſſibile mortuos perpeītentiam reſuſcitare. ¶ Quintū remediumeſt diuini iudicii cōſideracō de quo Math̓. v.Om̄is qui iraſcit̉ fratri ſuo reus ē iudicō. ecc̄i.xviii. Memēto timoris altiſſimi & non iraſceris. Qui recordat̉ ſeueritatis diuine contra illos qͥ ſeruāt iram et nolūt dimitte̓ ꝑ diſtrictuꝫiudiciū morient̉. Item in uit̓. pa. quidā ex fratribꝰ paſſus iniurias ab alijs ueīt ad abbatemſyſomi. exponēs iniurias nec uolens dimitterequin ſe uidicaret. tunc ſenex ſurgēs orauit dicens. Dn̄e nō eſt uobis neceſſariū ut ꝓ nobis