Pars quintaDeIraDiſtinctio prima

eſt lac̓. i. lra uiri iuſticiā dei nō oꝑatur. quidum ꝑturbata mens iudiciū ſue rōnis exaſperat. om̄e qd̓ furor ſuggerit rectū putat. Iō ſic̄noter. Gregꝰ. cum p zelū aīmus mouet̉ curanqnj ſummoꝑe ē ne hec eadē ira que inſtrumēcum uirtutis aſſuītur mēti dn̄etur ne qͣſi domina p̄eat. ſꝫ quaſi ancilla ad obſequiū paratarōnis tgo nō recedat̉. Nā quātumlibꝫ ira exxelo rectitudīs ſurgat ſi īmoderata mentē uicerit. rōni ꝓtinꝰ ſeruirecōtempnit. Vn̄ neceſſe ē ut an̄ om̄ia hic attēdat ne ira extra mētisdnnium trāſeat. ſꝫ in ulcōne pcc̄i tēpus modūqꝛ cōſiderās ſurgentē animi ꝑturbacōem ſubtiliꝰ ꝑtractādo reſtrīgat. aīoſitate reprimat &motꝰ feruidos ſubeqͥtate diſponat. ut eo fiatmaior ultor alienꝰ quo plꝰ extitit uictor ſuꝰne intemꝑant̓ excitatꝰ ip̄o zelo rectitudīs lonē a rc̄itudine aberret. un̄ bn̄ dicit̉. iob. xxxvj.Nō te ſuꝑet ira ut aliquē oppͥmas. ibi Gregꝰ.Om̄is ꝑ quē neceſſe ē aliena uicia corrigi. pusdebet ſemetip̄m intueri. nedum alioꝝ culpasulciſcit̉. ip̄e ulciſcēdi furore ſuꝑetur. plerūqꝫ eīmentē ſubo btētu iuſticie ire īmaritas uaſtat.et dum qͣſi ſeuit zelo rectitudīs. rabieꝫ expletfuroris. modūqꝫ ſepe trāſgredit̉. qꝛ mēſura iuſticie nō frenat̉. nō aūt iam correctō delīquētis ſꝫ magis opp̄ſſio ſequit̉. ſi in ulcōne ira ultra qͣꝫ culpa meret̉ extendit̉. In correpcōe qͥppe uicōꝝ ſubeſſe mēti debꝫ iracūdia non p̄eſſeut execucōem iuſticie non dn̄ando p̄ueniat. ſꝫfamulādo ſubſequat̉. Bn̄ ergo dicit̉. Non teſuꝑet ira ut aliquē oppͥmas qꝛ uidelicet ſi is qͥcorrigere nitit̉ ira ſuꝑetur. opprimit an̄quamcorrigat.¶ Quīto ꝑ iram gr̄a uite ſocialis amittitur.Sic̄ ſcriptū eſt. ꝓu̓. xxvii. Graue ē ſaxū et honoroſa eſt harena. ſed ira ſtulti utroqꝫ gͣuior&. ꝓu̓. xviii. Sp̄m ad iraſcendū facilem quispoterit ſuſtinere. Iō. dicitur ꝓu̓. xxii. Holi eſſeamicꝰ homini iracundo neqꝫ ambules cumhoīe furioſo ne forte diſcas ſemitas eiꝰ et ſumas ſcādalum aīe tue. qꝛ qui ex rōne nō ſe tēporat. neceſſe ē ut beſtialit̓ ſolus uiuat. De iramulieris ſpecialit̓ dicit̉. ecc̄i. xxv. Nō eſt caputneqͥus ſuꝑ caput colubri. & nō eſt ira ſuꝑ iraꝫml̓ieris. Item ꝓu̓. xxi. Meliꝰ eſt hītare ī terradeſerta. qͣꝫ cū muliere rixoſa et iracunda. Necmirū ſi iracundus gr̄am uite ſocialis amittit.qꝛ pacem et cōcordiā ſocialem deſtruit. Sic̄ dicit̉ ꝓu̓. xxviiii. Vir iracūdus ꝓuocat rixas. Etxxvi. Sicut carbones ad prunas & ligna adignem. ſic hō iracūdus ꝓuocat rixas. It̓. ecc̄i.xxviij. Scd̓m ligna ſilue ſic ignis exardeſcitet ẜm uirtutem hoīs ſic iracūdia illius erit. &ẜm ſubſtātiam ſuā exaltabit irā ſuā. Hō iracūdus intendit litē. & uir pcc̄or cōturbat amicos. et ī medio pacem hn̄tium īmittit inimiciciā. Item ꝑ irā ſpūsſancti ſplēdor excluditurqꝛ iuxta ueterē trāſlacōnem ſcriptuꝫ eſt. yſa.lxvj. Suꝑ queꝫ reqͥeſcit ſpūs meus niſi ſuperhuilem et quietū et trementē ſermones meosCū huīlem dr̄et quietū ꝓtinꝰ adiunxit. Si ex

go ira quietē menti ſubtrahit. ſuā ſancto ſpiritui habitacōem claudit. Itē ꝑ irā aīa occidit̉.Sic̄ ſcriptū ē. iob. v. Virū ſtultū interficit iracūdia. Ira em̄ ꝑ zelū ſapiētes turbat. ira autē ꝑuiciū ſtultos trucidat. qꝛ illa ſub rōne reſtrinSit̉. hec uero deuicte mēti dn̄atur.¶ Sexto ẜm irā quies mentis deſtruit̉. qꝛ iracor hoīs dilacerat et corrodit. ut genimīa uiꝑarū corpus & latera mr̄is ubi aluntur. uermescorrodētes ſe & dilacerātes quos debēt excutere ſinu ſuo ibi nutrit̉ miſer hō ſil̓is illi. d̓ quofabuloſe. Dicit petrꝰ alf. qd̓ cū inueniſſet ſerpentē afflictū & quaſi mortuū p̄ frigore eicōpaſſus eū in ſinu ſuo poſuit ut illū ibi fouerꝫqui calefactꝰ ibi incepit robur acciꝑe & eū cīgere ſtrīgere & mordere. Cū aūt quereret hōcur hoc faceret. rn̄dit ſe non poſſe dimitte̓ naturā ſuā. Sic ē de motibꝰ ire qꝛ pungūt cor īquo fouent̉ Sic̄ uernes lignū & tynea ueſteꝫqui tn̄ in eis & ex eis naſcunt̉ & alūtͣ. Iracūcius em̄ uīdicat hoſtē ſuū de ſeip̄o dū cās odiiin ſeip̄o abſcondit quibꝰ affligit̉ corroſus abhiis hoſte illeſo iracūdi. q. ſepeliūt ſe uiuos ininfernū a uermibꝰ infernalibꝰ & īmortalibꝰcorrodēdi. yſa. ult̓. Vermis eoꝝ nō morietur.Vermis infernalis ē ira. rancor. inſania. quo īceſſant̓ affligunt̉. yſa. xiiii. Subt̓ te ſternet̉ tynea et oꝑimentū tuū erūt uermes. In uit̓. pa.ſenex quidā dixit. Si de ſcripturis uel re aliqͣtecū cōtendere qͥs uoluerit. nō cōtendas cū eoſi benedicat. cōſentias ei ſi maledicit. tu uidequō loqͣris. hic ſeruās ſemꝑ requiem habebisSequit̉. De quacūqꝫ cā ſi cōtencōnes obſeruaueris. nll̓omo requiē poſſidebis.¶ Septimo ꝑ iram omnibꝰ malis aditꝰ aꝑit̉vn̄ ſuꝑ illud ꝓt̓i. xv. Vir iracundꝰ ꝓuocat rixas dicit beda Omniū viciorū ianuā eſt iracūdia. qͣ clauſa virtutibus interiꝰ dabitur quies.& ea aꝑta. ad om̄e facinꝰ armabit̉ aīmꝰ. ꝓu̓.xxviiii. Qui ē ad iraſcendū facilis erit ad pctāꝓcliuior. ecc̄i. xvii. ira et furor utraqꝫ execrabilia & uir pcc̄or ꝯtinēs erit illoꝝ .i. pcc̄oꝝ.¶ Octauo ꝑ irā omne bonū ſuccēdit̉. aufertem̄ homini bona ſua tꝑalia ſpūalia & eternapu. xix. Qui impaciēs eſt ſuſtinebit dampnūIra ē. q. ignis ſubitꝰ. qui ſubito occupans domum hoīs aufert ei ſe et ſua om̄ia. Iob. xxx.Ignis ē uſqꝫ ad conſūacōneꝫ deuorās et omīagmina eradicās. B̓. iiii. c. Vidi eos qui oꝑant̉.iniquitateꝫ flante deo ꝑiſſe et ſpū ire eius conſumptos. Iracūdiam et odiū ferēs ſil̓is ē rāpno qui in radice fouet ignē qui ſubito erumvēs pͥmo ſeip̄am poſt uicinas arbores ꝯſumitId̓. Ira ē ſubita animi tēpeſtas quo ad modūtēpeſtatis agros mentiū fertiles euerrit & ſteriles facit & cultores pauꝑes dū ꝑ eam ſubitoirruentē amittūt laborē ſuū p̄teritū. Ira igniseſt pͥmo nocēs rei in qua naſcit̉ qͣm rebꝰ alijsAugꝰ. Nemo malꝰ qͥ nō pͥmo ſibi noceat. Iracūdus pͥmo ſe ſuccēdit faciens de ſe faculaꝫ qͣrem ꝓximi ſui ledat. ſe uero ſuccēdendo aīaꝫſuā occidit. ſic̄ ſcriptū eſt. Iob. v. Virū ſtultū