Pars quarta. DeOdio. Diſt. .VII.

lurauit ei chriſtianus ꝙ nihil ei debuerat qd̓non reddidiſſet ei. Cum autē ſic ab urbe recederet cum burdone & pecunia. occupatus ſōuo. cum dormiret iuxta uiam quadrigarius qͥdam tranſiens ſuper eum cum quadriga onerata. eum opprimēs occidit. & baculum fregitVbi cum conuenirent homines & iudeus cūalijs verpēdit dolum. ꝓmittens beato nicolaoqui ſic eum puniuerat ꝓ dolo ſuo ꝙ ſi euꝫ ſuſcitaret. baptizaretur cū tota familia ſua. Qd̓cum beatus nicolaus feciſſet. baptizatus eſt iudeus cum familia ſua tota. & ille reſuſcitatusveritatem aperuit. Item cum quedam mulierſanctaꝫ FEugeniam mendaciter accuſaſſet. qͥaillem virum eſſe putabat ꝓ eo ꝙ in habitu uirili inter uiros religioneꝫ intrauerat. & imponet ei dicta mulier ꝙ uellet eam opprimere. ethoc ueruꝫ eſſe tam ipſa qͣꝫ tota eius familia iuramento firmaret. igne de celo uiſibiliter ſuꝑos deſcendente cōſumpta eſt cum tota familia. & omnibus rebus ſuis. ¶ DE ODIO.DISTINCTIO. .VII.Finde conſideranduꝫ eſt de odio.Circa quod uidēda ſunt tria. Primo de odio dei. Scd̓o de odio pctīTertio de odio proximi.Irca primū ſcꝫ utrum deus poſſit odio haberi. Sciendum ꝙ deus poteſt ab homīepliciter apprehendi. Vno modo ẜm ſeip̄mut cū per eſſentiam uidet̉. Alio mō ꝑ effectusſuos qn̄ ſcꝫ inuiſibilia dei per ea que facta ſūtintellecta conſpiciunt̉. Deus aūt per eſſentiaꝫſuam eſt ipſa bonitas quā nullus odio poteſthabere. quia de ratione boni eſt ꝙ ametur. &ideo impoſſibile eſt ꝙ aliquis deum per eſſentiam ſuam uidens. habeat eum odio. Effectuum aūt dei quidam ſunt qͥ uullo modo poſſūteſſe contrarij uoluntati humane. quia eſſe. uiuere. & intelligere. eſt appetibile & amabile oībus. qͥ ſunt quidem effectus dei. Vnde etiamẜm ꝙ deus apprehenditur ut actor hoꝝ effectuum. non poteſt odio haberi. Quidam ſūteffectus dei qui repugnant inordinate uoluntati. ſicut eſt inflictio pene. & cohibitio pctōꝝper legem diuinam. que uoluntati per pctm̄deprauate repugnat. & ideo in conſideratiōetalium effectuum. deus ab aliquibus odio habetur. inquantū ſcꝫ apprehendit̉ ut pctōrū ꝓhibitor. et penarū inflictor. Vnde Ioh̓. xv. Dicit ſaluator. Odio habuerunt & me et patremmeum. Et in pͣs. Odio habuerunt me gratis.Idem. Superbia eorū qui te oderunt aſcenditſemper. Hoc autē pctm̄ ſumme deteſtandumeſt & horrendū. tanqͣꝫ grauiſſimū omniū peccatoꝝ. Omne enī pctm̄ mortale conſiſtit ī uoluntaria auerſione a deo. hec aūt auerſio ꝑ ſequidem importat̉ in odio dei. in alijs pctīs ꝑaliud. & quaſi per quandam ꝑticipationē. Sic̄enſ uoluntas per ſe inheret ei quod amat. itaper ſe refugit id qd̓ odit. Vnde quando aliqͥsodit deū. uoluntas eius ẜm ſe auertitur a deoſed in alijs pctīs puta in fornicatione uolūta-

nō auertitur a deo ẜm ſe. ſed ẜm aliud. inqͣntum ſcꝫ appetit inordinatam delectationem.que habet annexam auerſionem a deo. Semper aūt id qd̓ eſt per ſe principalius eſt eo qd̓eſt per aliud. Vnde odium dei inter alia pctāgrauius eſt. Quia uero dictum eſt ꝙ deus nōhabetur odio niſi ratione ſuoꝝ effectuum inquantū repugnant uoluntati. inter quos precipuum locum tenet pena. Sciendū ꝙ quicunqꝫ odit penas. non odit penaꝝ actorem. Nammulti penas odiunt. qui tamē ex reuerētia diuine iuſtitie. eas ſuſtinent patienter. Vnde dicit Augꝰ. x. confeẜ. ꝙ mala penalia deus tolerare iubet non amare. Sed ꝓrumpere in odiūdei punientis. hoc eſt odio habere ip̄am dei iuſtitiam. quod eſt pctm̄ grauiſſimū. Vnde dicit Gre. xxv. mora. Sicut inqͣꝫ grauiꝰ eſt peccatū non diligere qͣꝫ perpetrare. ita nequius ēodiſſe iuſtitiam qͣꝫ non feciſſe. Notandum eſtetiā ꝙ odium dei grauius eſt pctm̄ qͣꝫ infidelitas. quia infidelitas non habet rationē culpe.niſi inquantū eſt uoluntaria. & tanto grauior eſt. quantomagis eſt uoluntaria. Ꝙ aūt ſituoluntarium ꝓuenit ex hoc ꝙ homo odio habet ueritatem. Vnde patet ꝙ ratio pctī in īfidlelitate fit ex odio dei circa cuius ueritatem ēfides. Et ideo ſicut cauſa potior eſt effectu. itaodium dei maius pctm̄ eſt qͣꝫ infidelitas. Nota etiā ꝙ odium dei non numerat̉ inter ſpecies pctōꝝ in ſpiritumſanctū. licet maxime ſitpctm̄ in ſpiritūſanctū. ẜm ꝙ pctm̄ in ſpm̄ſāctum nominat aliquod genus ſpeciale pctī.ideo cum nō numerat̉ inter ſpecies eius quiageneraliter inuenitur in qualibet eius ſpecie.Irca ſcd̓m ſcꝫ de odio pctī. ſciendum ꝙ nihil odiendum eſt niſi pctm̄. uel ꝓpter peccatū. Sicut autē unūqd̓qꝫ diligitur ratōne bonitatis & illud magis amandū eſt in quo magis relucet ratio bonitatis. ſic unūqd̓qꝫ odiendum eſt ꝓpter malū et ubi eſt maior ratio mali illud eſt amplius odiendū. ¶ Primo igitur& principaliter odire debemus pctm̄. inquātum eſt contrariuꝫ uoluntati diuine. & īquantum per ipſum deus contemnitur. dehonorat̉& offenditur. Et ſicut deum & eius honoremdebemus amare ſuper omnia. pctm̄ inquātuꝫeſt contra deum & eius honorem ſuper om̄iadebemus odire. pͣs. Qui diligitis dn̄m oditemalum. Debemus etiaꝫ odire omnes dchonorantes deum. pͣs. Nōne qui oderunt te oderā.& ſuper inimicos tuos tabeſcebam. perfectoodio oderam illos. Hoc aūt eſt perfectū odiūut ſic odiantur uitia. ut tn̄ diligantur homīesSicut deus diligit om̄a que ſunt. & nihil oditeoꝝ que fecit. Sicut dicitur. Sap̄. xi. Odit tn̄pctōres. Ecc̄i. xii. Altiſſimus odio habet peccatores. non naturam quā condidit. nec animā.quā redemit. Ideo ſtatim ſequitur. & miſertꝰeſt penitentibus id eſt rationē nature quā diligit miſeret̉ pctōri quācito pctm̄ dimitttit penitendo. ¶ Secūdo pctm̄ debemus od ire ratione qua contrarium eſt ſaluti noſtre. pͣs. Qui