Pars quarta. De FalſoTeſtimonio. Diſt. .VI.

feſto iudei populum de circumiacētibus locisconuocauerunt. & rōgauerunt dictum iacobum ut a fide chriſti populum reuocaret. & teſtimonium daret ꝙ Ieſus non eſſet deus. id̓oy populus crederet uerbis eius tanqͣꝫ illiꝰ quēlanctiſſimū reputabāt. ſtatuētes eū ſuꝑ pinnaculum templi. minantes ei precipitiū. niſi hocfaceret. teſtificatus eſt xp̄m uerum deum. & fidei articulos p̄dicauit. potius eligens precipitari & excerebrari quā teſtimoīo ueritatis deficere. Similiter & in Act. iiii. legit̉ ꝙ licet iudei cepiſſent & īcarceraſſent apoſtolos & mortem comminati fuiſſent precipiētes ne ferrētteſtimonium fidei. ipſi uirtute magna reddebant teſtimoniū reſurrectōnis dn̄i noſtri etcͣ.¶ Quarto hoc idem oſtendit ꝓximoꝝ iniuriaQuia uidelicet ꝓximus contͣ quē fertur falſuꝫteſtimoniū multipliciter damnificatur & leditur. quia per falſum teſtimoniū amittit cauſam ſuam & condemnat̉ uel in rebus uel in ꝑſona. & tenet̉ ei reſtituere & ſatiſfacere de iniuria. quia aliter non dimittit̉ pctm̄ ei. Lediteius conſcientiam iaculo odii & rancoris uulnerando & occidendo. ꝓu̓. xxv. Iaculuꝫ & gladius & ſagitta acuta homo qui loquit̉ contraꝓximum ſuū falſum teſtimoniuꝫ. Ledit eumaffligendo per penam. vexando ꝑ columniaꝫ.tollendo pecuniam. Ledendo aliqn̄ eius famāauferendo poſſeſſiūculam. uulnerādo eius cōſcientiam. ſcandalizando eius famā. & occidēdo animā. Item non ſolum eum contͣ quē fertfalſū teſtimoniuꝫ ledit. immo ſeip̄m & eū proquo fert falſum teſtimoniū. & cui adiudicat̉ius alienum. & iudicem & omnes illos qui indebite ei credunt occidit. Et ita patet ueruꝫ eſſe quod dicit̉. Ecc̄i. xxxiii. Lingua teſtificansadducet morteꝫ ſcꝫ multiplicem. Iero. Qui falſum teſtimoniū ꝓfert. tribus perſoniſ obnoxius eſt. Primo deo cuius preſentiam cōdemnitScd̓o iudici quē mentiendo fallit. Tertio īnōcenti quē fallo teſtimonio ledit. & breuit̓ omnes ledit & interficit. qui ſibi indebite credūt.¶ Quinto hoc pctm̄ de xp̄iano facit antixp̄mQui .n. aduerſatur ueritati. aduerſat̉ xp̄o. qͥ deſeipſo dicit. Ioh̓. xiiii. Ego ſū via. veritas et vita. Et. i. Iohannis. iii. Spiritus eſt qui teſtificatur quoniā xp̄us eſt ueritas. ad hoc etiaꝫ uenit in mundū ut teſtimoniuꝫ perhiberet veritati. Ioh̓. xviii. In hoc natus ſum & ad hoc ueni in mundū ut teſtimonium perhibeam ueritati. Vnde magis mori uoluit. qͣꝫ ul̓ dicere falſitatem. uel celare temꝑe ſuo ueritatem. Notaꝙ falſi teſtes aūt ſunt ſimiles iude qui ueritatem uendidit. aut latroni ſiniſtro qui eam impugnauit. dicendo contͣ eam falſum. Aut iudeis qui contͣ eam in paſſione teſtimoniū tulerunt in mortem eius. Math̓. xxvj. Querebātfalſum teſtimoniū &cͣ. Item Venerūt duo falſi teſtes occultantes ueritatem. Similes ſuntcuſtodibus ſepulchri. qui cum iudeis dicerentea que facta ſunt circa eos & de reſurrectionexp̄i. ut dicit̉ in libro de geſtis ſaluatoris. pecu-

nia corrupti. ip̄am ueritatē celauerunt. ¶ Sexto hoc pctm̄ facit filium dyaboli. qui mendaxeſt & pater mendacii. ipſe fuit primus falſusteſtis qui primo teſtimonium perhibuit falſitati. Gen̄. iii. Neqͣqͣꝫ moriemini. &cͣ. Ideo omnes falſi teſtes dyabolum imitant̉. & eiꝰ filiifiunt. Vnde duo falſi teſtes ꝓducti contͣ Naboth. iii. Re. xxi. dicuntur filii Belyal. Et poſtdicit̉. adductis duobus viris filii dyaboli fecerunt ſedere contͣ naboth. qui ut uiri dyabolicidixerūt contͣ eum falſum teſtimonium. qͣzobrem lapidibus interfecerūt eum. Similes iſtisfuerunt illi qui adducti fuerunt in teſtimonium contͣ beatū Stēphanū. Act. vii. ad quorūfalſum teſtimonium interfectus eſt. ¶ Septimo ad hoc debet nos mouere. quia ꝓpter p̄dicta deus odit eos & multiplici pena punit. ꝓuerb̓. vi. Sex ſunt que odit deus et ſeptimumdeteſtat̉ anima eius ſcꝫ ꝓferentem mendaciateſtem fallacem. ꝓu̓. xix. Teſtis falſus nō eritimpunitus & qui loquit̉ mendacia non effugiet. Supra illud. ꝓu̓. xii. Qui nouit qd̓ loquitur. Glo. Qui falſum teſtimoniuꝫ ꝓfert contͣꝓximum. & qui mētu pctōꝝ ueritatem celatiram dei ſupra ſe ꝓuocat. In duodecimo librocollationū legit̉ cōtra falſi criminis impoſitores. Ꝙ cum beatus pachomius adhuc eſſet uiuens gratioſus. ſedens in cella ſua. quidam defratribus motus inuidia librum ſuū abſcōditin lecto dicti ſancti. et accedens ad locum ubifratres conuenerant miſſa celebrata aſſeruit.librum ſuum perdidiſſe. & illuꝫ fuiſſe ſibi furto ſublatum. miſſis aūt tribus fratribus qui ꝑcellas ſcrutarent̉ inuenerunt eum in lecto heati pachomii. qui accuſatus licet ī nullo ſibi cōſcius. apud patres uoluit humilit̓ ſuſcipere &ꝑficere penitentiam de furto. Qd̓ cum faceretille qui librum in lecto ſuo doloſe poſuerat arreptus & grauiter vexatus a demonio clamare cepit dolum quod fecerat de libro occultando. et qūo ꝓ intamatione ſancti uiri hoc fecerat. & clamabat ꝙ adduceret̉ ad eum ut orationibus eius liberaret̉ a demone. Qd̓ ut ita factum eſt precibus eius a demone liberaretur.Item in uita beati Nicolai legit̉ ꝙ cum qͥdamxp̄ianꝰ pecuniam uellet mutuo accipere a quodam iudeo. nec haberet uadium uel uideiuſſorem accōmodauit ei iurando per ſanctū nicolaum ꝙ dictam pecuniaꝫ temꝑe aſſignato redderet. quā cū dictus iudeus repeteret. negauitxp̄ianus dictū mutuum. Cum aūt coram iudice citari eum feciſſet ꝓ dicta pecunia. xp̄ianus ſciens ꝙ oporteret eum iurare ꝓ dicta pecunia fecit poni in baculo concauo quē uulgariter uocamus burdonem aureos quos debebat iudeo. & ſic iuit ad diem aſſignatam. Cūaūt iudeus nec haberet lr̄as nec fideiuſſorem.petiuit iuramentū dicens ꝙ nō habebat teſtē.niſi ſanctū Nicolaū per quē iurauerat xp̄ianꝰei ſe redditurum dictam pecuniam. Ille auteꝫvolens facere iuramentū. dixit iudeo ꝙ tenetei burdonem ſuum. Qd̓ cum faceret iudeus.