Pus quarta. De FalſoTeſtimonio. Diſt. .VI.

tanqͣꝫ piſcatoribus ſumme ſapiētie diſſimileſ.qui bonos in uaſa ſua eligunt. et malos foraſmitrūt. Iſti cōtraria faciūt qꝛ malas ītentiōesde bonis colligūt. & ut dicit̉ baculū accipiuntex ꝑte inqͥnata. de roſario ſpinas colligūt. &roſā dimittūt. imo qd̓ mirū eſt. mala colligūtinde ubi non ſunt. in bonis malas intentōesubi non ſunt dicunt. non deſpinis vuas colligunt. ſed de vuis ſpinas. & de ficubus tribulos colligunt. ¶ Quarto hoc pctm̄ oſtendit eſſe uitandum. iniuria diuinoꝝ. Tales enī iniuriam faciunt ſummo iudici. cui ſoli reſeruādūeſt iudiciū de occultis. Sicut enī ip̄e ſolus animas creauit. et redeīt. creare & recreare et iuſtificare poteſt. ita ſolus habet eas ad uitam uelmortem. ad premiū uel ſuppliciuꝫ iudicare. Iniuriam ergo ſibi faciunt. qui aīas uel de occultis animarum iudicare preſumunt. Ro. xiiii.Tu quid iudicas fratrem tuū om̄es ſtabimusante tribunal xp̄i. i. Coꝝ. iiii. Nolite ante temvus iudicare. quoaduſqꝫ &cͣ. In uitis patrumCum abbas ylaac uiſitaſſet ceuobiū & inueniſſet ibi quendam fratrē negligētem expulit eūCūqꝫ regrederet̉ ad habitaculuꝫ ſuuꝫ. angelusdn̄i ſtetit ante oſtium cellule dicens. Non te ꝑmitto ingredi. cūqꝫ cauſam quereret. rn̄dit angelus. Deus miſit me ut dicerem tibi. Vbi uismittam fratrē qui peccauit. qd̓ audiens ſenexpenituit. ueniamqꝫ petiuit. Cui angelus. cauene decetero quēqͣꝫ iudices. anteqͣꝫ deus iudicetillum. Tulerunt homines iudicium dicit dn̄s& non mihi ꝑmittunt illud. Tales appropriata perſonis beatiſſime trinitatis inſipiēt̓ uſurpantes iniuriam faciunt primo deo patri. qn̄de temporibus que pater poſuit ī ſua poteſtate ſicut dicit̉. Actu .i. aliter qͣꝫ ip̄e male iudicando diſponunt. de preterito faciūt preſens. qn̄illum qui aliqn̄ fuit malus cuius malitia iamin oculis dei p̄teriit. iudicant adhuc malum.De preſenti preteritū. qn̄ quē uidēt male age̓.iudicant in pterito talem fuiſſe. Semper de p̄ſenti faciūt & de preterito eſſe futurū. quādoque uident uel uiderunt malum. iudicant ſēꝑfuturum malum & incorrigibilem. Sapientiam filii ſibi uſurpant. ad quā ſolam ꝑtinet deoccultis cordium iudicare. Contra clementiaꝫſuminam ſiue bonitatem peccāt. cum iudicātreprobos quos ip̄a ſaluare decreuit. Vnde qͥaſummo iudici iniuriant̉. a ſummo iudice maſedicuntur. Yſa. v. Ve qui dicitis bonū malū& malum bonū. Et finaliter iudicati damnātur. Math̓. vii. Nolite iudicare &cͣ. In quo enīiudicio iudicaueritis. iudicabimini. Et. Ro. ii.In quo alium iudicas. teip̄m condemnans .i.nuntias condemnandū.¶ De FALSO TESTIMONIO.DISTINCTIO..VI.Einde conſideranduꝫ eſt de falſoteſtimonio. Qd̓ aliqn̄ ꝓfertur exmalitia & inuidia. ut patet ī falloteſtimonio qd̓ iudei contra ieſumtulerunt. Et congrue poſtqͣꝫ egimus de fallo

& temerario iudicio. quod aliqn̄ cōmittit̉ ſolo corde. ut in ſolis temerariis ſuſpitionibus.aliqn̄ corde & ore ſimul. et utrūqꝫ contrariumeſt ueritati & bonitati quibus p̄iudicat homoVeritati per falſitatē. benignitati ꝑ malignitatem. falſa ꝓ veris. & mala ꝓ bonis accipiēdo.Nunc conſequenter agendū eſt de temcrariouel falſo teſtimonio quod preſtat̉. dupliciter.Vel tacendo ueritatem agnitam ī iniuriam ꝓximi. & ī incommodū eius. Vel aſſerendo incertam ueritateꝫ. uel agnitam falſitatem. Velquia ꝓ agnita ueritate non ſtat homo cū impugnatur. Vel quia ueritateꝫ agnitam impugnat. cum contͣ eam teſtat̉. Ieroꝰ. Vterqꝫ reꝰeſt. & qui ueritatem temꝑe neceſſitatis occultat. & qui mēdaciuꝫ dicit. ille quia ꝓximo ſuonō uult ꝓficere. alter quia ei menciendo uultnocere. Augꝰ. ad Caſſulanū. Reus eſt qui ueritatem occultat. & qui mendaciuꝫ dicit. quiaille prodeſſe nō uult. iſte obeſſe deſiderat. Cri.Non ſolum ille reus eſt qui uiaꝫ ueritatis trāſgrediens mendaciū palam loquit̉. ſed etiā illequi non libere ꝓnuntiat ueritateꝫ quā libereꝓnuntiare tenet̉. aut qui non libere ueritateꝫdefendit. quā libere defendere cōuenit. ¶ Notandū aūt ꝙ multa ſunt que pctm̄ iſtud oſtēdunt ſummopere deteſtandū. ¶ Primo quidēlex nature. que dictat non faciendū eſſe alij.qd̓ nō uult homo ſibi fieri. Vnde cum nulluſhomo uellet contͣ ſe falſum teſtimonium perhiberi. ex lege nature docet̉ nō debe̓ cōtͣ ꝓximū fl̓m teſtioniuꝫ ꝑhibe̓. Ro. ii. Cū oēs qͥ legēnō hn̄t naturaliter q̄ legis ſunt faciunt. ip̄i ſibi ſunt lex. oſtendunt enī opus leguꝫ ſcriptūeſſe in cordibus ſuis. teſtimoniū illis ꝑhibenteconſcientia ipſorū. ¶ Scd̓o hoc idem oſtenditlex ſcripture. Exo. xx. Non falſum teſtimonium dices. et xxiii. Nō iunges maiū tuā ut ꝓimpio dicas falſum teſtimonium. ¶ Tertio hͨidem oſtendit ſanctoꝝ conſtātia tam ueterisſcꝫ teſtamenti qͣꝫ noui. Nā ſancti ꝓphete. apoſtoli & martyres in teſtimoniū ueritatis uocati. magis uoluerunt omnia tormenta ſuſtinere. qͣꝫ a ueritate deficere. uel falſum teſtimoniū dare. Heb̓. x. Sancti ludibria & uerbera ſūtexperti &cͣ. Et ibi. Hii omnes teſtimonio fideiꝓbati inuenti ſunt. Vſa. xliii. Vos teſtes meieſtis dicit dn̄s. Act. iii. Eritis mihi teſtes ī omni iudea &cͣ. Tales teſtes erant apoſtoli. dicētes. Act. iiii. Non poſſumus eaque audiuimꝰ& uidimus nō loqui. Item talis erat Iohāneseuangeliſta qui dicebat domitiano imꝑatoriꝓmittenti ꝙ eum in oleo bulliēti frigeret niſia teſtimonio xp̄i ceſſaret. potius uoluit frigeriqͣꝫ hoc facere. dicens. Nec xp̄m dn̄m meuꝫ negabo. nec a predicatioue & teſtimonio eiꝰ ceſſabo donec impleam curſum miniſterii qd̓ accepi. Ideo fuit in feruentis olei dolium miſſus& in pathmos inſula exilio relegatus. Cū beatuſ Iacobus minor. epiſcopus primus ieroſolimitauus. ꝓpter miram eius ſanctitatē ab omnibus in magna reuerentia haberetur. In die