Pars tertia.DeInfidelitate. Diſt. .XXX.

ſur. & ob. au. ſu. q̄ non ex. uo. in. ſa. ergo licetſuſpēdere ſacra u̓ba ad remediū hoīm. Pre.uerbuꝫ dei non eſt minoris ſanctitatis qͣꝫ ſanctoꝝ reliquie. ſꝫ licet homī uerbo uel ſcripto u̓ba ſacre ſcripture ad ſuam tutelā aſſume̓. Vn̄dicit. Augꝰ. ꝙ non minus eſt uerbū dei qͣꝫ corpus xp̄i. ſed licet homī reliquias ſanctoꝝ collo ſuſpendere. uel qualit̓cunqꝫ portare. ergo ſimiliter licet homī uerba ſacre ſcripture ad ſuātutelaꝫ aſſumere. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ Cryſoꝰ.dicit ſuꝑ. Math̓. Quidā aliqͣꝫ ꝑteme uangeliiſcriptā circa collū portant. ſed nōne quotidieeuangeliū in eccleſia legit̉ & audit̉ ab hoībusCui ergo in auribus poſita euāgelia nihil proſunt. qūo poſſunt eū circa collum ſuſpenſa ſaluare. deinde. Vbi eſt uirtus euangelii. in figūris lr̄arum. an ī intellectu ſenſuū. ſiue in figūris bene circa collū ſuſpenſis. ſi in intellectu.ergo melius in corde hoīm ꝓſunt qͣꝫ circa collum ſuſpenſa. Rn̄ſio. dicendū ꝙ ī oībus īcātationibus uel ſcripturis ſuſpenſis duo cauenda uident̉. ¶ Primo quidē qͥd ſit qd̓ ꝓferturuel ſcribit̉. qꝛ ſi eſt aliquid ad īcantationes demonū ꝑtinens. manifeſte eſt ſuꝑſtitioſū & illicitū. Similit̓ etiā videt̉ eſſe cauendū ſi contineat ignota noīa ne ſub illis aliqͥd illicitū lateat Vn̄ Criſo. dicit. ſuꝑ Math̓. ꝙ phariſeorummagnificantiū fimbrias ſuas exēplo. nūc multi aliqͣ noīa hebraica angeloꝝ cōfingūt & ſcribunt & alligant. que non intelligentibus metuenda uident̉. Eſt etiā cauendū ne qͥd falſitatis cōtineat. qꝛ ſic eius effectus non poteſt expectari a deo qͥ non eſt teſtis falſitatis. ¶ Deīde ſcd̓o cauendū eſt ne cū uerbis ſacris cōtineant̉ ibi aliqͣ uana puta aliqͥ caracteres īſcriptip̄ter ſignū crucis. aūt ſi ſpes habeat̉ in modoſcribendi. aut ligandi. aūt in qͣcunqꝫ hmōi uanitate. que ad diuinā reuerentiā non ꝑtineat.qꝛ hoc iudicaret̉ ſuꝑſtitioſū. alias aūt eſt illicitū. Vn̄ in decretis dicit̉. xxvi. q. vi. ca. Non liceat xp̄ianis. &cͣ. Nec in collectōnibus herbarum q̄ medicinales ſunt aliquas obſeruatōesaut īcantatōnes liceat attēdere. niſi tm̄ cū ſimbolo diuino. aut oratione dn̄ica. ut tm̄ creatoromniū deus honoret̉. Ad primū ergo dicenduꝫ ꝙ ꝓferre diuina uerba aūt inuocare diuinū nomē. ſi reſpectus habeat̉ ad ſolam dei reuerentiā a quā expectat̉ effectꝰ. licitū erit. Sivero habeat̉ reſpectus ad aliqͥd aliud uane obſeruatū. erit illicitū. ¶ Ad ẜm dicendū. ꝙ etiam ī incantatiōibus ſerpentū uel quoꝝcunqꝫaīalium. ſi reſpectus habeat̉ ſolummō ad uerba ſacra et ad uirtutē diuinā licitum erit. Sedplerūqꝫ tales p̄cantationes habent illicitas obſeruantias & ꝑ demones ſortiunt̉ effectuꝫ. &p̄cipue in ſerpentibus. qꝛ ſerpens fuit primuꝫdemonis inſtrumentū ad hoīem decipienduꝫVn̄ dicit Gloſa ibidē. Notandū eſt qꝛ nō laudat̉ a ſcriptura vn̄cunꝙͣ dat̉ in ſcriptura ſil̓itudo ut patet de miquo iudice qͥ rogantē uiduam vix audiuit. ¶ Ad tertiū dicendū. ꝙ eadeꝫratio eſt de portatione reliquiarū. qꝛ ſi portē

tur ex fidutia dei & ſanctoꝝ quoꝝ ſunt reliquie. non erit illicitū. Si aūt circa h̓ attenderetur aliquid aliud uanū. puta ꝙ vas eſſet triāgulare. aut aliquid aliud hmōi. quod non ꝑtineret ad reuerentiā dei & ſanctoꝝ. eſſet ſuperſtitioſum & illicitū. ¶ Ad quartū dicendū. ꝙCriſo. loquit̉ ibi qn̄ reſpectꝰ habet̉ magis adfiguras ſcriptasqꝫ ad intellectū uerborum.DE INFIDELITATE. ¶ DI. ¶ XXX.Finde conſiderandū eſt de errorep̄cipue cōtra fidem. Circa qd̓ confidelitate in cōmuni. Scd̓o de hereſideranda ſunt qͣtuor. Primo de īſi. Tertio de apoſtaſia a fide. Quarto d̓ ſciſmace. Circa primū cōſideranda ſunt duodecimPrimo utrū infidelitas ſit pctm̄. Scd̓o in quoſit ſicut in ſubiecto. Tertio utrū ſit maximūpctōꝝ. Quarto utrū omnis actio infideliū ſitpctm̄. Quinto de ſpeciebus infidelitatis. Sexto de comꝑatōne eaꝝ adinuicē. Septimo utrūcū infidelibus ſit diſputandū de fide. Octauoutrū ſint cogendi ad fideꝫ. Nono utrū ſit eiscōicandū. Decimo utrū poſſint xp̄ianis fidelibus p̄eſſe. Vndecīo utrū ritus īfideliū ſint tolerandi. Duodecīo utrū pueri infideliū ſint inuitis parentibus baptizandi.D primū ſcꝫ utrū infidelitas ſit pctm̄. dicendū ꝙ infidelitas accipit̉ duplicit̓. Vnomodo ẜm purā negationē fidei. ut dicat̉ infidelis ex hoc ſolo ꝙ non habet fidem. Alio mōpoteſt intelligi infidelitas ẜm cōtrarietatē adfideꝫ. qꝛ ſcꝫ aliquis repugnat auditui fidei. ueletiā cōtemnit ip̄am ẜm illud. Yſa. l. Quis credidit auditui nr̄o. & in hoc ꝓprie ꝑficit̉ ratioinfidelitatis. & ẜm hoc īfidelitas eſt pctm̄. Siaūt accipiat̉ īfidelitas ẜm purā negationē ſic̄in illis qui nihil audierūt de fide. non habet rationē pctī. ſꝫ magis pene. qꝛ talis ignorātia diuinoꝝ ex pctō primi parētis ē ſubſecuta. Quiaūt ſic ſunt infideles damnāt̉ quidē ꝓpt̓ aliapctā que ſine fide remitti non poſſunt. nō autē damnant̉ ꝓpter īfidelitatis pctm̄. Vn̄ dn̄sdicit. Ioh̓. xli. Si non ueniſſem & eis locutꝰ n̄fuiſſem. pctm̄ non haberēt. Qd̓ exponēs Augͥdicit. ꝙ loquit̉ de illo pctō quo non crediderein xp̄m. Oritur aūt infidelitas ex ſuꝑbia. ex qͣcōtingit ꝙ homo intellectū ſuū non uult ſubiicere regulis fidei & ſano intellectui patrumVnde Gre. dicit. xxxi. moꝝ. ꝙ ex mani gloriaoriunt̉ nouitatū p̄ſumptiones. qͣꝫuis poſſet dici ꝙ ſicut uirtutes theologice nō reducunt̉ advirtutes cardinales. ſꝫ ſunt priores eis. ita etiaꝫvitia oppoſita uirtutibus cardinalibus nō reducunt̉ ad uitia capitalia.¶D ſcd̓m ſcꝫ ī quo ſit infidelitas ſicut ī ſubLiecto. dicendū ꝙ pctm̄ dicit̉ eſſe ī aliqͣ potentia q̄ eſt principiū actus pctī. Actus aūt peccati poteſt eſſe duplex principiū. Vnū qͥdē prius & uniuerſale. qd̓ importat om̄es actus peccatoꝝ. & hoc principiū eſt uoluntas. qꝛ omnepctm̄ eſt uoluntariū. Aliud aūt principiū peccati eſt ꝓpriū & ꝓximū. qd̓ elicit pctī actum.