Pars tertia. DePreſumptione. Diſt. .XXV I

eccatū in quo ceciderat ꝓpter p̄ſumptionem.⁊ infra quinqꝫ dies mortuꝰ eſt. Ad hoc facitaq habet̉ Infra. de oratione de monacho p̄ſūtuoſo. qui cū ſuꝑueniſſet. & ad igneꝫ inueniret bt̄m Pachomiū ſedentē cū fratribus dixit.Vbi eſt fides ur̄a. & poſtqͣꝫ ſtētiſſet ſuꝑ igneꝫIlleſus. ip̄m dyabolus decepit ſub ſpecie pulcherrime mulieris. arripuit. fugauit in fornacēcipitauit. & occidit. Item īuitis patrū legit̉.de quodā ꝙ cū multa miracula faceret. & demones expelleret & hoīes ad eū fluerēt timēsī p̄ſumptionis & elationis qͣ temptabaturocauit dominuꝫ. ut dyabolus quē expellebatab alijs eum arriperet. & uexaret̉. & humiliaret̉. qd̓ factū eſt. & ſatis cito poſt liberauit euꝫuexatione & temptatione dyaboli. Item ī uitis patrū. abbas Neſteron uidens draconē fuit. Qd̓ uidens diſcipulus eius. ait. Tu timesater. Rn̄dit. Non timeo fili. ſꝫ fugio uanamgloriam & p̄ſumptioneꝫ. Ex hac p̄ſumptioneoritur nimia ſecuritas. qn̄ ſcꝫ homo de meritiſſuis p̄ſumens. credit eſſe de ſua ſalute ſecuruſ& minus timet & cauet caſū. ꝓu̓. xiiii. Sapiēstimet & declinat a malo. ſtultus trāſſilit & cōfidit. Augꝰ. Multū effrenis eſt qui illuc ire cōtendit. ubi multos ualentiores ſe cōſpicit corruiſſe. quis enī lucifero altior. adam innocentior ſampſōe fortior. dauid ſanctior. ſalomōiſapientior. nabugodonoſor potentior. petroferuentior. qui omnes ob uite p̄ſumptionē eximia ſui confidentia corruerunt. Bern̄. Nullus locus eſt fecurus fratres. qꝛ angelus ꝑ ſuꝑbiam cecidit de celo. adam ꝑ gulam de paradyſo. iudas ꝑ cupiditatē de ſaluatoris conſortio.Augꝰ. Nemo ſecurꝰ eſſe debet. qꝛ neſcit utruꝫfiet ex meliore deterior. qui fieri poruit ex deteriore melior. Ieroꝰ. Proſperitas parit ſecuritatē. ſecuritas negligentiā. negligentia contēptum. cōtemptus inobedientiaꝫ. inobedientiamalam ruina. Item ex hac orit̉ audax temeritas qua ſcꝫ homo audet indignus accedere adſacra miſteria tractanda & agēda. Sicut oza.de quo dicit̉. ij. Re. vi. Qui tangens archā domini ꝑcuſſus eſt a dn̄o ſuꝑ temeritate ſua. &hoc ideo. qꝛ nocte p̄cedente cū uxore ſua dormierat. Si tm̄ d̓o diſplicuit ꝙ iſte tetigiſſet archam dn̄i q̄ non erat niſi umbra & figura dominici corꝑis ꝓ eo ꝙ cū vxore ꝓpͥa dormiuiſſet. qͥd erit de illis qui cū alienis dormiunt &lacroſanctū dn̄i nr̄i corpus tangere. & nephādis manibus tractare. et ore ſacrilego conſecͣre plumunt. Apparet etiā h̓ temeritas in h̓ ꝙhomo dignuꝫ ſe reputans ultra merita ſua etiupra ꝓpriam facultatem p̄ſumit aſſumere. etambicioſe ſe ingerere p̄ſumit ad ſtatuꝫ nimisarduū. ac ſtatū ꝑſone ſue incōꝑabiliter tranſcēdente. puta dei & angeloꝝ officiū ſcꝫ regimenanimarū. & ſedere ī loco dei. Sicut lucifer. ylaxiiii. Similis ero altiſſimo. Et princeps thyride quo dicitur. Eze. xxviii. Deus ego ſum. et īcathedra dei ſedi. De hoc ſupͣ. Ambitio. Itemapparet iſta temeritas in hoc ꝙ homo audet

et p̄ſumit ſe cōꝑare uel p̄ferre melioribꝰ. et tm̄ſe reputat ꝙ maiores meliores et ſapientioresin ſui cōꝑatione ꝑuipendit. Sicut maria ſorormoyſi p̄ſumpſit ſe fratri ſuo ſcꝫ moyſi incomꝑabiliter meliori ſe cōꝑare. Nu̓i. xii. Et roboaꝫpatri ſuo ſalomoni ſe p̄ferre p̄ſumpſit. iii. Re.xiii. dicēs. Minimꝰ digitus meꝰ groſſior ē dorſo patris mei. Preſumptio enī ita excecat hominē ut neſciat ſe metiri. Sicut aliqn̄ ludificātur oculi hoīm ut res aliqua multo maior uideat̉ qͣꝫ ſit. Ro. i. Euanuerūt in cogitationibꝰſuis. et obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ dicētesenī ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſūt. Hoc dictūeſt de ph̓is et pharyſeis chriſtum arguere et eicontradicere p̄ſumētibus. Vn̄ dicit̉. Math̓. xvCeci ſūt duces cecoꝝ. Et ep̄o laodicie dicit dominꝰ. Apocͣ. iii. Dicis qꝛ diues ſum et locupletatus. & nullius egeo. & neſcis qꝛ tu es miſer.et miſerabilis. & pauꝑ. & cecus. et nūdꝰ. Multum erat excecatus ille de quo legit̉ in uit̓. paꝙ cū in duriſſima penitētia ſenuiſſet in heremo p̄ſumens de meritis ſuis cepit cogitare ꝙqͣꝫcito moreret̉. dignus eſſet āgelicis manibuſin celi faſtigiū deportari. qui dyabolo ſibi apparente in ſpecie angeli & ſuadente. in ꝓfundum puteū ſe ꝓiecit. Cū aūt fratres illū cadētem audientes accurriſſent. & cū magno conamine ſeminecē extraxiſſent. uix ꝑ triduumquo ſuꝑuixit ei ꝑſuadere potuerunt ꝙ ꝑ p̄ſūptionē fuiſſet a dyabolo ſeductus. ¶ Quartoſolet oriri p̄ſumptio ex nimia cōfidentia diuine pietatis. qn̄ ſcꝫ tante miſericordie et benignitatis credit̉ dn̄s ut non damnet delinquenres. cuius ſentētie fuit Origenes. ut dicit. Iero.Tn̄ eū excuſat ceſarienſis ep̄us in eccleſiaſticahyſtoria. dicens libros eius ab hereticis corruptos. multa magnifica dicēs & ſcribens de eo.Licet auteꝫ in pͣs. dicat̉ ꝙ miſericors & miſerator ſit dn̄s. tn̄ ſubdit̉ ꝙ etiā eſt iuſtꝰ. cuiꝰ uniuerſe uie miſericordia & ueritas equitatis. Itēhac p̄ſumptione laborat. qui uiuens deuꝫ īpugnare non ceſſat. et tamen credit ꝙ deus euꝫad bonū finem ꝑducat. Sed ut vulgarit̓ dicit̉Iſta cauda nō eſt de iſto vitulo. nec bonus finis eſſe poteſt quē nō p̄ceſſerit bona vita. Ecc̄ixxix. Repromiſſio nequiſſima multos ꝑdiditInter iſtas qͣtuor p̄ſumptionū ſpēs. prima eſtmala. ſcd̓a peior. tertia peſſima. qͣrta ſuꝑpeſſima. que eſt pctm̄ in ſpm̄ſanctū. Dicit̉ enī peccatū in ſpm̄ſanctū ꝑ qd̓ remouet̉ uel cōtemuitur ab hoīe id ꝑ qd̓ poteſt impediri ab electiōepctī. Auertit̉ aūt homo ab electōne pctī ex cōſideratione diuini iudicii. quod habet iuſtitiācū miſericordia. Vn̄ ſicut ꝑ deſperationē tollitur ſpes que conſurgit ex cōſideratione diuīemiſericordie remittentis pctā & p̄miantis bona. ſic ꝑ p̄ſumptionē excludit̉ timor qui conſurgit ex cōſideratione iuſtitie punientis peccata. & ſic ꝑ p̄ſumptionem homo p̄cludit ſibiviā ſalutis. ¶ DE SVPERSTITION E¶ DISTINCTIO. C XXVII.