Pars tertia. De cauſis Inobedientie.De Contumatia. Diſt. .XXV.

proprie voluntati. Bern̄. Quicqͥd fit ſine ſpiritualis patris uoluntate uel cōſenſu. vane glorie deputabit̉ non uirtuti. Itē in coll̓. pa. dicit̉iiii. li. ꝙ qui ueniebat in cenobio ad ſuſcipiendū ordinis habitū. ꝑ annū morabat̉ in domohoſpitū cū ſeniore. & examīabat̉ ibi & inſtruebat̉ in ſeruitio hoſpituꝫ. & ſi bene ſe habebatibi. tradebat̉ alteri ſeniori qui p̄erat decē iuueībus quibus p̄cipiebat ea q̄ ꝑpendebat uolūtatibus eoꝝ cōtraria. & hoc faciebat ut eoruꝫ frāgeret uoluntates. qꝛ nec hūilitas nec cōcordianec ꝑfectio. nec ꝑſeuerantia poteſt haberi ī ordine ab hiis qui ꝓprias nō didicerint frange̓voluntates. Itē in uit̓. pa. narrauit abbas caſſianus de abbate iohanne ꝙ cū migraturus eſſꝫcum hylaritate maxima & cōſtantia. fr̄es circunſtantes rōgauerūt eū ut aliqd̓ uerbū compendioſū & ſalutare qͣſi loco hereditatis eis dimitteret ꝑ qd̓ poſſent ad ꝑfectionē aſcendereq̄ eſt in xp̄o. Ille aūt ingemiſcens ait. Nunqͣꝫfeci ꝓpriam uoluntatē. nec aliqn̄ docui qd̓ prius ip̄e non fecerim. Reddit etiā hoīem honorabileꝫ. qꝛ magnus eſt honor ſeruo dn̄m. filiopatrē. diſcipulo mgr̄m venerabileꝫ honorare.& eius facere voluntatē. Item tales uocat fratres & ſorores. qd̓ eſt honorificū nimis. Vnd̓Math̓. xii. Quicunqꝫ fecerit uoluntatē patrismei qui ī celis eſt. ip̄e frat̓ & foror & mater ē.Econtra ꝓpria uoluntas reddit hoīem confuſibilē. ſicut dicit̉. Oſee. x. In uoluntate ſua cōfundet̉ iſrahel. Et qui nutrit̉ in religione ẜmuoluntatē ſuam. ſepe cōfundit eam. ꝓu̓. xxx.Duer qui dimittit̉ uoluntati ſue. cōfundit matrē ſuā. In uit̓. pa. dicit̉ ꝙ quidā iuuenis circuiens multos patres. uenit ad quendā ſenē cauſa edificatōnis. Cū aūt ſenex ab eo peteret qͥdip̄e q̄reret. ait iuuenis ꝙ aliquē ſene quē uideret uiuere ẜm uoluntatē ſua ut cū eo moraēt̉.Cui ait ſenex. Qūo tu tot tranſiuiſti bene uiuētes & huc ueniſti. tu ergo uis inuenire ſenēqui uiuat ẜm voluntatē tuā quē tu potius deberes q̄rere ut ẜm eius uiueres uolūtateꝫ. Hiceſt ordo p̄poſterus ſaluti tue & ſaluatori contrarius. qͥ non queſiuit facere uoluntatē ſuamſꝫ potius patris ſui. Nec audiens iuuenis cōfuſus ſe ꝓſtrauit ad pedes eius. Merito cōfuſione digni ſunt qui ſecunt̉ ꝓpriam uoluntatē.qꝛ ꝑ hanc poteſt homo cōuinci de furto vel rapina. maxime clauſtralis. de rapina ſi eſt violenta & aperta. de furto ſi eſt occulta. In profeſſione aūt dimiſit immo cōmiſit eam in manū p̄lati ut de ea & eo faceret qͥcqͥd ẜm deumvellet. quā inuito eo ſibi uſurpat homo ꝓprievoluntatis. Bern̄. talibus loquēs dicit. Vos qͥuos nobis ſemel dediſtis. quid ad huc uos deuobis intromittitis. ſimiles ſūt crucifixoribꝰdn̄i qui arundinem quā primo tenebāt quaſieū honorantes in manu eiꝰ ꝓ ceptro ponebātregio. & iterū eam inde rapientes. caput eiusinde ꝑcutiebant. Math̓. xxviii. Item uidenturſubſānare dn̄m ad modū illoꝝ qui ludunt cūpila & ad modū pueroꝝ qui mōdant & ſtatī

rehabere uolunt. qd̓ etiā ſi ſtatim non rehabētimprobe repetunt. & flent niſi ſtatim rehabeant. Ecc̓i. xxxiiii. Non placent deo ſubſannationes impioꝝ. & uota eoꝝ nō ꝓbat altiſſimꝰDeniqꝫ qui dei faciunt voluntateꝫ abnegādoꝓpriam uoluntatē. deus eos ad honorē ꝑpetuum ꝑducit. yſa. lviii. Si auerteris a ſabbatō pedem tuū facere uoluntatem tuam. Et poſt. &nō inuenit̉ voluntas tua. tunc delectaberis ſuper dn̄o. ſuſtollā te ſuꝑ altitu. t̓re. et cibabo tehereditate pr̄is tui. Item Math̓i. vii. Qui facitvoluntatē patris mei ip̄e intrabit in regnū celoꝝ. Augꝰ. Si in uita noſtra laborauerimꝰ facere non noſtrā ſꝫ dei uoluntateꝫ. deus ꝑ totaꝫvitā ſuā ſtudebit noſtrā implere voluntatē ſcilicet ꝑ totā eternitatē. pͣs. Voluntatē timentium ſe faciet & dep̄cationē eoꝝ exaudiet et ſaluos faciet eos. Augꝰ. Si h̓ feceris uoluntateꝫdei. in beatitudīe qͥcqͥd uoles erit. qͥcqͥd nolesnon erit. Miſer igit̉ eſt qui uoluntate dei nōvult facere ad tempus modicuꝫ. quā ſi faceretdeus ſuā faceret in et̓nuꝫ. ¶ Scd̓m qd̓ maxime cauſat inobedientiā in nobis. eſt ſenſus ꝓprius. ſicut ē qn̄ aliquis nimis tenet de ſenſuſuo. dū p̄latos ſuos minus eſſe diſcretos iudicat. etiā mandata eoꝝ cōtemnit. & ſic inobediens efficit̉. Sic̄ chore cū ſuis complicibus iudicans mandata moyſi tanqͣꝫ irrōnabilia & peruerſa. uocati ueuire contēpſerūt. dicentes. nōuenimus. nunqͥd oculos noſtros uis eruere.¶ De hoc require ſupͣ. de ꝑtinacia.DE CONTVMACIA. ¶ DI. .XXV.Finde conſiderandū eſt de contumacia. Scienduꝫ aūt ꝙ cōtumaciaduobus modis accipitur. Vno mōcōmūiter ꝓ īobedientia. Deu. xxi.Si quis genuerit filiū cōtumacē &cͣ. cuius pena ẜm legem moſaycā erat mors corꝑis. ſicutdicit̉ ibicie. Alio mō ꝓprie ꝓ īobedientia qͣ cōtemnit aliquis coram ſuo iudice cōparere paruipendēs canonicas & eccleſiaſticas ſantiōesid eſt ſententias excōicatōis. ſuſpenſionis. &hmōi. Vel poſtqͣꝫ incurrerit de eis ꝑuipēdit exire & q̄rere remedia opportūa. Iſtud aūt peccatū eſt dei cōtemptiuū. cōtumaci ualde nociuū. et eccleſie corruptiuū. Iob. xv. Cucurrit aduerſus deum erecto collo. & pingui ceruice armatus eſt. Cū aūt multiplex ſit eccleſiaſtica ſētentia. q̄ ꝓ cōtumiacia ferri ſolet. de ſola ſentētia maioris excōicatōis q̄ magis ē peſtifera dicendū eſt ad p̄ſens. oſtendendo ſoluꝫ qͣꝫſollicite ſit cauenda. Sciendū aūt ꝙ ſicut dicit̉ ī decretis. inobediens ſacerdotibꝰ īueteri lege autextͣ caſtra poſitus lapidabat̉ a populo. aut gladio ceruice ſubiecta cōtemptū expiabat cruoreNunc aūt inobediens eis q̄ apl̓ico gradui ſuccedunt. qͥ xp̄i corpus ore ſacro cōficiunt. qͥ claues regni celoꝝ habentes ante iudicii diē iudicant. ſpūali aīaduerſione truncant̉ .i. excōicatione. Que licet ex ītentione eccleſie & iudicisexcōicatōis ſnīam ꝓferentis ſit medicīalis. ſic̄ait. Innoꝰ. extͣ. Cū medicīalis. tn̄ ex ꝑuerſitate