certa malitia. Diſt. XVI.Pars tertia. De Pctō ex
poſſidenti. ſed magis onus. ſollicitudines. anguſtias. & timores. damnū & ꝑiculum multiplex. ſicut docet expientia. Et Ecc̓es. v. diciturQui amat diuitias fructuꝫ non capiet ex eis.Inuanuꝫ dicit̉ aliqͥs laborare qn̄ de labore ſuonullū uel modicū fructū uel vtilitatē cōſequitur. Sicut pueri ſequēdo papiliones. & hō qͥlibet uentū. vmbrā. uel fumiū inſequendo. Ideodicit. Ecc̓es. ii. Vidi cūcta que ſub ſole fiūt &ecce vniuerſa vanitas & afflictio ſpūs. Seqͥt̉Magnificaui oꝑa mea. edificaui mihi domos& plantaui vineas. &cͣ. Et poſt multa q̄ enumerat cōcludit. Cūqꝫ me cōuertiſſem ad vniu̓ſa opera que fecerant manus mee. vidi ī om̄ibus vanitatē & afflictionē animi. ¶ Tertiotꝑalia vel mūdana non p̄bent ſtabilitatē inniteti. qꝛ ſicut ip̄a tranſeunt. ſic & ip̄i talia poſſidentes. Gre. Qui labenti innitit̉. neceſſe eſt utcum labente labat̉. Hoc cōfitent̉ impii in īferno. Sic̄ dicit̉ Sap̄. v. Quid nobis ꝓfuit ſuperbia. et diuitiarū iactātia qͥd cōtulit nobis. Trāſierunt om̄ia tanqͣꝫ umbra. &cͣ. ¶ Quarto n̄p̄bent ſecuritatē cōfidenti. Non enī poſſūt dare ſecuritatē uite uel pacis nel ſanitatis & huiuſmōi. ꝓu̓. xi. Qui cōfidit in diuitiis ſuis corruet. Et Nee. i. Vanitate ſeducti ſumus. Propter qd̓. pͣs. fatuitatē mundanoꝝ arguens. Filii hoīm vſqꝫquo gͣui corde. ut qͥd diligitis uaītatem & queitis mendaciū. Sicut aūt iſta ſūtuana. ita diligentes ſe uanos efficiunt. Iere. ii.Ambulauerūt poſt uanitatē & uani facti ſūt.Qui enī mūdi uanitates diligunt & in eis delectant̉. ex ip̄a vi dilectionis & adherentie uani ſunt. ¶ Quoꝝ uanitas radicatur in inflatis viſceribus. declarat̉ in ꝓlatis ſermonibus.demōſtrat̉ in oꝑibus ꝑpetratis. et ꝓbat̉ in paſſionibus toleratis. ¶ De pͥmo. pͣs. Dn̄s ſcit cogitationes hoīm qm̄ vane ſunt. Cōueniat ergo unuſqͥſqꝫ conſcīam ſuam et uideat qͣles cogitationes habet. qꝛ ſi uane ſunt conuīcit̉ eſſevanus. Vaue ſunt aūt ſi ꝓ eo ꝙ ceteris p̄fert̉tꝑaliter reputat ſe etiaꝫ ſpūaliter p̄ferendum.Vn̄. Gre. Magna eſt potentia tꝑalis. q̄ apuddeū meritū ſuū habet de bona admīſtrationeregiminis. Nōnunqͣꝫ tn̄ eoip̄o ꝙ p̄eminet ceteris. elatione cogitationis intumeſcit. & duꝫforis īmenſo fauore circūdat̉. intus ueritateuacuat̉. atqꝫ oblitus ſui in uoces ſe ſꝑgit alienas. talemqꝫ ſe credit. qͣlem foris audit. non qͣlem intus diſcernere debuit. ceteros deſpicit.eoſqꝫ ſibi equales ordine nature non cognoſcit. cūctis ſe eſtimat amplius ualere quibꝰ ſeuidet amplius poſſe. Scriptuꝫ eſt etiā. Iob. xi.Vir uanus in ſuꝑbiam erigit̉. Mūdana enimqꝛ uana ſunt faciunt cor homīs frequent̓ eiāneſcere. niſi ſit ꝑ gratiā ſtabilitū. Vn̄ de ſapiētibus huius mundi dicit apl̓us. Ro. i. Euanuerunt in cogitationibus ſuis. & obſcuratuꝫ eſtinſipiens cor eoꝝ. dicētes enī ſe eſſe ſapientesſtulti facti ſunt. Nota ꝙ alius euaneſcit ꝓpt̓ſcientiam. alius ꝓpter potentiā. alius ꝓpt̓ nobilitatē gn̓is. alius ꝓpter diuitias et ſic de alijs
& hec om̄ia uana ſunt. ¶ Itē declarat̉ eoꝝ vanitas in ſermonibus. Qd̓ enī latet in cordibꝰin uerbis frequent̓ oſtendit̉. Sicut dictum eſtbeato petro. Loquela tua manifeſtum te facit.Et dn̄s ait. Ex abundantia cordis os loquit̉.Scriptum eſt aūt. Vana locuti ſunt unuſqͥſqꝫad ꝓximū ſuū. Heu qͣꝫuana ſunt aliquoꝝ eloquia ſcꝫ uerba arrogantie. iactantie. fatuitatis & immūditie. uerba friuola. ocioſa & huiꝰmōi. ¶ Item mōſtrat̉ uanitas ex oꝑibus. Naꝫut plurimū in alearum. ſcacoꝝ. taxilloꝝ. ludisvel in alijs iocis eque parū utilibus aūt inuēationibus & aucupiis occupant̉. & eſt qͥcqͣꝫ taꝫvanum. Item ꝓ uaniſſima laude faciūt feſta.& cōuiuia non ꝓ pauꝑibus xp̄i. ſꝫ ꝓ diuitibushyſtrionibus. traiectoribus. & ꝑſonis alijs inhoneſtis. & hoc uaniſſimū iudico. Itē equos ſibi multiplicant. phaleratos. ſcutiferos & aliosſeruientes. ſupra nu̓m & ultra ſuppetentiamfacultatū. Item ſeruis ſuis & alijs multis multa dant paria ueſtiū ꝓ noīe largitatis. & h̓ nōne uanitas. ¶ Itē ꝓbat̉ uanitas ex doloribustoleratis. nam in uenatōnibus et aucupiis antedictis. multos labores ſuſtinēt. uigilias. eſtꝰpluuias. paludes. niues. glacies. ſpinarū. et uepriū punctiones. famem. ſitim. & plures alias corpoꝝe paſſiones. Similit̓ in tyrociniis uerberant̉. fuſtigant̉. et aliqn̄ mutilant̉. ut nomēſibi uendicent ꝓbitatis. ſꝫ hec uanitas eſt. Siꝓ pctīs ſuis imponeret̉ eis penitentia incomꝑabiliter minus grauis. dicerent ſe ſuſtine̓ nōpoſſe. Si aūt ꝓpter deū & aīarū ſuarū ſaluteꝫtanta & tam grauia ſuſtinerēt. magni eſſentapud deū. & ſancti ab hoībus dicerent̉. Itemut hmōi torneamēta frequentēt. expendūt q̄poſſident. & ꝓ expenſis hmōi faciendis t̓rasſuas obligant. pecunias mutuo ſub uſuris accipiunt. expenſas intolerabiles faciūt extra adoſtentationē. & in domibꝰ ſuis tam ip̄i qͣꝫ uxores & liberi famis in edia cruciant̉. Tandemuſuras ſoluere non ualentes. pauꝑes effecti d̓ꝓpriis hereditatibꝰ expellunt̉. Ecce que de uanō corde ꝓdeunt uana ſunt & uane ꝓpter uanitatē facta. uanū & uacuū hoīem oſtendūt.& ad pauptatis uacuitatē ꝑducunt. ¶ DEPECCATO EX CERTA MALITIA.DISTINCTIO..XVI.Finde conſiderandum eſt de pctōex c̓ta malitia. Dicit enī. Gre. xxv.in moꝝ. xii. ſuper illud Iob. xxx.Qui de induſtria receſſerūt a deo.Pctm̄ tribus modis cōmittit̉. nam aūt ignorantia. aūt infirmitate. aut ſtudio ꝑpetratur.Qd̓ poteſt ſic declarari. Homo enī ſicut & q̄libet res alia naturaliter habet appetitū bonuꝫ.Vn̄ ꝙ eius appetitus declinet ad malū. nō poteſt cōtingere ſine aliqua deordinatiōe in aliquo principioꝝ homīs exiſtente. Sic enī & inactionibus rerū naturaliū inuenit̉ pctm̄. Prīcipia aūt actuū humanoꝝ ſunt intellectus &appetitus. tam rōnalis qui dicit̉ uoluntas. qͣꝫſenſitiuus. In hūanis igitur actibus cōtingit