Pars terria. De faceſſu.De Vanitate. Diſt. .XV.

gnatio .i. diſceptātis redargutō. Yſa. xxxIabia eius repleta ſunt indignatione. tribulatio.i. pena exterior ignis materialis. & anguſtia i. peua. interior vermis ſpūalis. Yſa. vltīoVermis eoꝝ non moriet̉. & ignis non extinnet̄̉. ī om̄em aīam ſupple uentura ſunt h̓ primo et poſtea etiā ī om̄e corpus homīs oꝑantismnali. Quarto & vltimo indignatō importatrrutē quā quis cōtra pctm̄ inuehit̉. vel contͣij ꝓpriū ꝑ dolorē cōtritionis. vel cōtra peccatū alienū ꝑ feruorē emulationis. ¶ Cōtratm̄ inqͣꝫ ꝓpriū ꝑ penitētiā. Vn̄. ii. Coꝝ. vii.Que ẜm deū eſt triſtitia .i. dum pctōr triſtis ēfecit qd̓ deus odit. pnīam .i. penitentialē ſatiſfactionē. ī ſalutē ſtabilē .i. eternā oꝑatur. Ecce enī hocip̄m ſcꝫ experti eſtis ī uobis qͣntā ſollicitudinē. &cͣ. Enu̓at hic apl̓us ſeptēplicē gratiam triſtitie pnīalis. cōtra ſepteꝫ incōmoda q̄facit pctm̄ ī anīa. Primo enī cauſat offenſamad deū. cōtra qd̓ eſt ſollicitudo de emenda. Secūdo obligationē ad ſuppliciū. contͣ qd̓ ponit̉defenſio a gehenna. Tertio maculā qͣntuꝫ adſubiectū ꝓpriū. contͣ qd̓ ponit̉ indignatio demacula. Quarto ꝓnitate ad malum. contͣ qd̓onitur timor. Quinto difficultatē ad bonū.contͣ qd̓ ponit̉ deſideriū de ꝓfectū. Sexto exēlum malū ad ꝓximū. contͣ qd̓ ponit̉ bonoꝝemulatio. Septimo delectationē voluptatumont quod ponit̉ corꝑis punitio. Dicit ergo.Ecce hocip̄m ſcꝫ cōtriſtari ꝑ deū qͣntā ſollicituſem emendandi qd̓ deliquiſtis oꝑat̉ ī uob̓.nec hoc ſolum. ſꝫ etiā oꝑatur defenſionem vr̄igehenna. qꝛ ẜm glo. penitere eſt defendereſe a gehenna. nec ſolū hic. ſꝫ etiā indignatōeꝫcōtra uoſip̄os ꝓ ſtatu p̄terito. pͣs. Ad meipſuꝫaſa mea conturbata eſt. Nec ſolum hoc. ſꝫ etiātimorē reſpectu recidiui. ꝓu̓. xxviii. Beatꝰ hōui ſemꝑ eſt pauidus. Nec ſolū hoc. ſꝫ etiā deſideriū ꝓficiendi. Nec ſolū hoc. ſꝫ etiaꝫ emulaionē. i. bonoꝝ imitationē. Apocͣ. iii. Emularego & pnīam age. Nec ſolū hoc. ſꝫ etiā vindictam .i. punitionē ꝓ pctīs vr̄is. Augꝰ. Vm̄a ēuedā dolentis vindicta puniētis ī le qd̓ doletcomiſiſſe. ¶ Cōtra uero alienū pctm̄ indignatur quis ꝑ zelum. Eze. iii. Abii amarus ī indignatione ſpūs mei. manus enī dn̄i erat mecumconfortans me. Itē Iach̓. viii. Ielatus ſum ſyon zelo magno. & indignatione magna zelatus ſum eam.Einde conſiderandū eſt de exceſſu. Circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ exceſſusmultiplicit̓ dicit̉ in ſcriptura. Vnomō dicit̉ exceſſus cōtemplationisexcatice. de qua dicit̉. ii. Coꝝ. v. Mente. i. contepſatione rōnis. excedimus tꝑalia ſcꝫ a tꝑalibus ad celeſtia noſmetip̄os eleuādo. deo teſte& conſcio. Alio mō dicit̉ exceſſus miſeratiōisanice. Luce. ix. Erant moyſes & helyas viſi innaieſtate & loquebant̉ cū eo exceſſum quē cōpleturus erat in ierl̓m. Exceſſus iſte fuit benericiuꝫ dn̄ice paſſionis. Bene aūt ſua paſſio dicit exceſſus ſi conſideret̉. quis. qͣntus. et qͣlis.

ꝓ quibus. & qͣlibet. qͣliter. & qͣre. qͣꝫgrauia. qͣꝫhorrenda paſſus fuerit. manifeſte patet ꝙ tāte dignationis miſteriū tā immenſe miſeratōnis beneficiū. ꝓrſus exceſſit modū. ordinē. &menſurā. excedit humana merita. excedit ītelligentiā angelicā et humanā. Vn̄ ſicut ioſephqui ſaluator mundi dictus eſt tantā frumētorū multitudinem cōgregauit. ꝙ copia menſuram excedebat. Ita xp̄us tantā multitudinemgratiarū & beneficioꝝ cōgregauit in eccleſiaꝙ copia menſurā excedit. Tertio mō dicit̉ exceſſus abuſionis erratice. qn̄ ſcꝫ abutit̉ aliquishabita poteſtate. vel vſurpat ſibi poteſtatē nōcōmiſſam. vel officiū non iniunctū. vel nimiam crudelitatē exercet p̄latus in ſubditū. dn̄sin ſeruuꝫ. uir in vxorē. vel qn̄ ſe ingerit ꝑ ſe. ꝑamicoꝝ potentiā. violentiā. fallaciā. vel pecūiam vt preſit cū ſit inutilis & indignus. Vereſi quis diligenter inſpiceret. et ꝓfunde cōſideraret. qͣntas habent ſollicitudines anxietates& curas illi qui p̄ſunt in qͣntis ꝑiculis ſint. &qͣꝫdiſtrictam habebūt corā ſummo iudice reddere rationeꝫ. nec ita ardent̓ ambirent. nec deadeptis ſuꝑbirent. Sicut dicit̉. Sap̄. vi. Auditereges & intelligite diſcite iudices finiū t̓re. etcͣSequit̉. horrende & cito apꝑebit vob̓. qm̄ duriſſimū iudiciū in hiis qui p̄ſunt fiet. Exiguoenī cōcedet̉ miſericordia. Potentes aūt potenter tormēta patient̉. Et infra. Fortioribus autē fortior inſtat cruciatio. Ad vos ergo o regesſunt hii ſermones mei ut diſcatis ſapīam et n̄excedatis p̄lationes ſcꝫ non habitas ambiēdo.vel habitis abutendo. ¶ DE STVDIO¶ ET AMORE VANITATIS.DISTINCTIO. ¶ XV.Finde conſiderandū eſt de ſtudio& amore vanitatis qn̄ ſcꝫ homonimis diligit ſequit̉ & friquentatvanitates huius mūdi. Sicut ſuntIudi. cantatōes. & choree. venatōnes. & aucupia. aues. & canes. & tyrocinia. comeſſatōnes& cōuiuia & hmōi que vana ſunt & hominēvanum reddunt. Omīa ꝓfctō mūdana vanaſunt. Ecc̓es. i. Vanitas vanitatū & om̄ia vanitas. Et hoc lucide declarat̉. qꝛ vanū eſt qd̓ necſacietatē p̄bet appetenti. nec vtilitatē poſſidenti. nec ſtabilitatē innitenti. nec ſecuritatē cōfidenti. Om̄ia terrena q̄cunqꝫ ſunt in mundovana ſunt ꝓpter iſtas qͣtuor rōnes. ¶ Prīo qͥdem. qꝛ non dāt ſacietatē. immo potius vacuitatem hoī diligenti. Tum. qꝛ non ſunt in corde hoīs. Sed nihil poteſt implere cor homīs niſi qd̓ eſt in eo. Tū ſcd̓o. qꝛ cor hoīs ꝓpter deūamandū & capiendū factū eſt. & tāte capacitatis & amplitudinis eſt. vt nihil niſi deus poteſt illud implere nec ſibi ſuffice̓. Tū etiā. qꝛ tēpalia non plenitudinē ſꝫ vacuitatē adducunt.Vnd̓ qui plus habet. exꝑitur ſe pluribus indigere. ꝓpter quod bene dicit ſapiens. Ecc̓es. v.Auarus non implebit̉ pecunia. Noīe pecunieintelligas om̄ia q̄cunqꝫ poſſunt pecunia comꝑari. ¶ Secūdo tꝑalia non p̄bent utilitatem