Pars tertia. SeContentione. Diſt. XIII.

paſſione xp̄ide maioritate contēderēt. ſic intelſigendo ꝙ vnuſqͥſqꝫ maioritateꝫ appeteret. &ſe maiorem ceteris eſſe iactaret. uel etiā in corde ſentiret. Sed eſtimo pia fide ꝙ ꝓ tanto demaioritate fuit contentio inter eos. qꝛ viiuſqlqꝫ ſe mīmū reputabat. & omnes alios ſibi p̄ferendos cenſebat. Iſto modo fuit pia contentōinter ſanctos benedictū & maurū. ſicut legit̉ii. dyal̓. Cum enī placidus puer & monachusaquā hauriens mergeret̉. beatus bn̄dictus h̓videns in ſpū mauruꝫ vocans celerrime miſitvt puerū liberaret. Qui curſu cōcito ad lacumꝑueniens & ſuꝑ aquā qͣſi ꝑ terrā ambulās puerū ꝑ capillos extrahit & reducit. Qui mox uttetigit. & poſt tergū reſpiciens ꝙ ſuꝑ aquā cūcurriſſet agnouit. & ꝙ nullo mō facere p̄ſūpſiſſet. miratus extremuit eſſe factuꝫ. reuerſusad patrē. rem geſtam retulit. ſꝫ viro dei hoc nōſuis meritis. ſed illius obedientie deputante.e cōtra mauro dn̄te hoc ꝓ eius imꝑio factumeſſe ſeqꝫ illa qͣ ſi neſciens feciſſet conſciū nonfuiſſe. In illa aūt hūilitatis pia cōtentōne arbiter acceſſit puer qui fuerat liberatus. Ego inqͥtcum ex aquis traheret abbatis manibus melotam ſuꝑ caput meū aſpiciēs ip̄m ex aquis meeducere credebam. Item ī uita beati pauli primi heremite legit̉. ꝙ cum beatus antonius ueniſſet ad euꝫ coruus ꝓ eoꝝ refectione detulitvnū panē. Quo viſo. eya inquit paulus. dominus prandiū miſit nobis. qͣdraginta aūt iamſunt anni ex quo dimidii ſemꝑ panis fragmēaccipio. verū in aduentu. t. xp̄us militibus ſuis duplicauit annonā. Refectionis hora ſecusfonte ſedentibus quis eoꝝ panē frangeret oborta cōtentio diem pene duxit in veſperū. pauus more cogebat hoſpitis. antoniꝰ iure repellebat etatis. Tandeꝫ conſiliuꝫ fuit inter eos utcōprehenſo e regione pane. dum ad ſe quiſqꝫniteret̉. pars ſua remaneret in manibus. Ecceqͣꝫ pia cōtentio humilitatis extitit inter ſctōs.Quarto correctionis aſperitas. i. Re. xii. Aitſamuel ad populū. State ut iudicio contendāaduerſum uos corā dn̄o ſuꝑ vniuerſis miſericordiis dn̄i. &c̓. Nota ibi qūo de pctīs ſuis rep̄hendit populū. Quīto deuotōnis ſinceritas.ii. Coꝝ. v. Scientes qm̄ dū ſumus ī hoc corꝑeꝑegrinamur a dn̄o. ꝑ fidem enī ambulamꝰ etnon ꝑ ſpēm. audemus & bonā uoluntateꝫ habemus magis ꝑegrinari a corꝑe. & p̄ſentes eſſe ad deū & ideo cōtendimus ſiue abſentes ſiue p̄ſentes placere. om̄es enī uos manifeſtarioportet ante tribunal xp̄i. &cͣ. ¶ Contentioculpabilis fugienda ē multiplici rōne. Prīo qꝛobnubilat intellectū et ꝑuertit iudiciū ratōis.Ideo dicebat. Iob. Rn̄dete obſecro abſqꝫ cōtentione. & loquentes id qd̓ iuſtū eſt iudicate. q.d. Quādiu cōtenditis. iuſte iudicare nō poteſtis. Scd̓o qꝛ corrūpit affectū. Iacō. iii. Si zelūhabetis amarū. & contētiones ſunt in cordibꝰvr̄is. nolite gloriari. Tertio impedit ꝓfectum& ſubuertit corda audientiuꝫ. ii. Thy. ii. Noli uerbis cōtendere. ad nihilū enī utile eſt niſi

ad ſubuerſionē audientiū. Vel dicas ꝙ contētio impedit veritatē. Iob. vi. Rn̄dete obſecroVt ſupra. Et. Iac̓. iii. Si zelū habetis anīarum&cͣ. Sequit̉. & memdaces eſſe aduerſus ueritatem. Ex prima auctoritate habes ꝙ contentio obnubilat intellectū. & ſic impedit iudicium ueritatis. ex ſcd̓a habes ꝙ facit hominemmētiri ī p̄iudiciū veritatis. Scd̓o eneruat caritatē. ii. Coꝝ. xii. Ne ſint inter uos cōtentiōes&cͣ. Nota ibi peſſimā ſequelā q̄ tota eſt contracaritatē. Tertio diuidit vnitatem. i. Coꝝ. i. Idip̄m dicatis om̄es & non ſint in uobis ſciſmata. Significatū eſt mihi de uobis ꝙ cōtentiones ſint inter uos. Sequit̉. Diuiſus eſt xp̄us.Item. i. Coꝝ. xi. Si quis cōtentioſus uidet̉ eē.nos talē conſuetudinē non habemus nec eccleſia dei. Quarto deſtruit totius oꝑis bonitatē.Iac̓. iii. Vbi zelus & cōtentio. ibi incōſtantia etomne prauū opus. Om̄e enī opus qͣntūcunqꝫſit bonū de ſe ſi ꝑ cōtentionē fiat fit prauum.Sicut ip̄a p̄dicatio qͣ quidā xp̄m ānuntiabāt.Sicut dicit̉. phy. i. Ip̄m p̄dicatōis opus ſanctūerat de ſe. & forte audientibus vtile. ſꝫ tn̄ ip̄isp̄dicantibus erat damnabile. qꝛ ex cōtentioneerat deprauatū. Ideo hortat̉ apl̓us. phy. ij. Nihil ꝑ contentionē neqꝫ ꝑ inanē gloriaꝫ. ſupplefaciatis. Et ꝓu̓. xx. Honor eſt homī ſi ſe ſeparat a cōtentionibus. Et nota ꝙ licet cum nullohomīe ſit ſine cauſa rōnabili cōtendendū. Sicut dicit̉ ꝓu̓. iii. Non contendas aduerſus homineꝫ fruſtra. cū ille nihil mali tibi fecerit. tn̄cōſulit ſapiens non eſſe ſpecialiter cōtendendūcum ditiore. Eccͣi. viii. Non cōtendas cum homīe locuplete. Item nec cū homīe potentiore.Ecc̓es. vi. Nō poteſt homo cōtra fortiorem ſeiudicio cōtendere. Item nec cum homīe ſtultovel inſipiente. ꝓu̓. xxjx. Vir ſapiens ſi cū ſtulto cōtenderit. ſiue iraſcat̉ ſiue rideat. non īueniet requiē. Item nec cū peſſimo cōſcientiā. nōhabente. ꝓu̓. xxiiii.Irca ſcd̓m ſciendū ꝙ cōtentio ponit̉ filia īAanis glorie. ſicut. & diſcordia. qꝛ ſicut aliqͥſunt adinuicē diſcordātes ex hoc ꝙ corde ſtātin ꝓpriis. ita ſunt aliqui cōtendentes ex hocꝙ vnuſqͥſqꝫ id qd̓ ſibi uidet̉ uerbo defendit. ꝓpriū aūt eſt ſuꝑbie uel inanis glorie ꝓpriā exellentiā querere. tam diſcordantes qͣꝫ contendentes ꝓpriaꝫ exellentiā q̄runt. qꝛ iſti corde &illi uerbo ſtant ī ꝓpriis & alijs nō acquieſcūt.hec aūt contentio ẜm ꝙ eſt filia inanis glorieqn̄qꝫ poteſt eſſe mortale. qn̄qꝫ ueniale pctm̄.qꝛ cōtendere eſt contra aliquē tendere. Sicutaūt diſcordia qͣndā cōtrarietatē importat ī uoluntate. ita cōtentio importat cōtrarietatē ī locutione. Cōtrarietas autē locutionis poteſt attēdi dupliciter. Vno mō qͣntū ad intentionēcōtendentis. Alio mō qͣntū ad modū. In intētione quidē cōſiderandū eſt vtrū aliquis contrariat̉ veritati qd̓ eſt vituꝑabile. vel falſitatiqd̓ eſt laudabile. In mō aūt cōſiderandum eſtvtrū talis modus cōueniat ꝑſonis & negocioqꝛ h̓ ē laudabile. Vn̄ tulliꝰ dicit ī. ii. rhetorice.