pira terti. De ptinatia.De Indignatione. Diſt. .XIIII.

q contentio eſt oratio acris ad cōfirmanduꝫritatem & confutanduꝫ errores accōmoda.. Vel vtrū excedat cōuenientiā ꝑſonaruꝫ &2. & ſic cōtentio eſt vituꝑabilis. Si exio accipiat̉ contentio ẜm ꝙ importat impugcionē ueritatis & inordinatū modū. ſic eſtttm̄ mortale. & hoc mō diffinit eam ambrofius dicens. Contentio eſt impugnatio ueritacū cōfidentia clamoris. Si aūt cōtentio diat̄ impugnatio falſitatis cū debito mō et acupimne. ſic cōtentio laudabilis eſt. Si uero cōtenrio accipitur ẜm ꝙ importat falſitatis impugarione cum inordinato mō. ſic non poteſt eſſenctm̄ mortale. niſi forte tanta fiat in ordīatio in contēdendo. ꝙ ex h̓ gn̓etur ſcandalumlioꝝe. Vn̄ cū dixiſſet apl̓us. ii. thy. ii. Noli uerhis cōtendere. ſubiūxit. Ad nihilū enī vtile ē.niſi ad ſubuerſionē audientiū. Notandum ergo ꝙ ſi accipit̉ contentio ẜm cōpletam rationem cōtentionis ꝓut eſt pctm̄ mortale. ille indicio cōtendit qui impugnat ueritateꝫ iuſtirie. Et in diſputatione cōtendit. qui intendit īugnare ueritatem doctrine. & ꝑ hoc catholici non contēdunt cōtra hereticos. ſed potius ecōuerſo. Si tn̄ accipiat̉ cōtentio in iudicio uelin diſputatōne ẜm imꝑfectam rationē ẜm qd̓rtat qͣndā acrimoniā locutōnis. ſic non ſēper eſt pctm̄ mortale.Oſt hoc dicenduꝫ eſt de ꝑtinacia q̄eſt ſeptima filia inanis glorie. Eſtaūt ꝑtinacia ꝑ quā homo nimis innititur ꝓprie ſentētie nolens cedere ſententie meliori. Vn̄ ꝑtinax nimis eſt proprii ſenſus. qd̓ maxime ꝑiculoſum ē ī uiris religioſis int̓ quos ꝑtinax maxime turbat pacē& cōtemnit mandata ſenioꝝ. Vn̄ hugo de ſācto victore in expoſitōe regule beati Auguſtini. Sunt qͥdam in cōgregatiōe obſtinati ī ſuoſenſu. ſapientes in oculis ſuis. hii qd̓ non conceperūt ex rōne defendunt. nec ſe alijs ſꝫ ſibialios applicari contēdunt. & ſi uiderint nō obēꝑari. ſtatim cōmouent̉ atqꝫ alios ꝑturbant.Ideo dicit Seneca. Mobilis eſto non leuis. cōſtans. non ꝑtinax. Reuera naturale eſt ꝙ homo ſententiā ſuā vel opinionē libenter ſuſtīet& defendit. Sicut dicit̉. ꝓu̓. xv. Letat̉ homo īſententia oris ſui. tn̄ nō ſic ei debet immutabiliter adherere ꝙ nullo mō uelit acquieſcere ſetentiis & cōſilijs melioꝝ. Non dico ꝙ ſententiſs quoꝝcunqꝫ debeat acquieſcere. qꝛ nec iniquoꝝ. Quia beatus vir qui non abiit in conſiſio imꝑioꝝ. Et. ꝓu̓. i. Fili ſi te lactauerīt peccatores ne acquieſcas eis. &cͣ. Non ſtultoꝝ &opulariū. Exo. xxiij. Nec plurimoꝝ inſipientiū & populariū acquieſces ſentētie. ut a verodeuies. Videlicet ſi ſit veritas certa uel ꝓbabiſis de qͣ certitudinalit̓ uel ꝓbabilit̓ tibi cōſtet.Nō pueroꝝ uel iuuenū inexꝑtoꝝ. relinq̄ndolniam exꝑtoꝝ. Sicut fecit roboam. iii. Re. xiiSed ſapientiuꝫ & bonorū. Deū. xxvj. Seq̄risforma eoꝝ ſapientiū. ſcꝫ nō declinabis ad dextera ueſ ſiniſtrā. Nota qūo moyſes qͥ ſpirituꝫ

dei habens quotidie cū dn̄o loquebat̉. conſilium iethro ſoceri ſui nō cōtempſit. Exo. xviii.Tales autē in quibus ſenſus eoꝝ nimis abundat de ſe nimis magna ſentiūt. qꝛ ſuꝑbia dn̄atur in eis. & ideo ſemetip̄os ſuꝑbos & p̄ſumptuoſos oſtendūt. Que eſt maior ſuꝑbia qͣꝫ ꝙvnus homo toti cōgregationi iudiciū ſuū p̄ferat tāqͣꝫ ſi ip̄e ſolus ſpm̄ dei habeat. Propt̓ qd̓dicit̉. Thob̓. iiii. Suꝑbiam in tuo ſenſu aūt intuo uerbo nunqͣꝫ dn̄ari ꝑmittas. Itē melioresſe cōtemnunt. ẜm illud. ꝓu̓. xxvi. Sapientiorſibi uidetur piger ſeptem viris loquētibus ſententias. Tales manifeſte on̄dunt ſe ſtultos eſſe. qꝛ cōſummata ſtultitia eſt ꝙ homo ſe reputet ſapientē & ī factis ſuis nihil uideat niſi ſapientiā. Ideo dicit̉. Ro. xii. Nolite prudenteseſſe apud voſmetip̄os. & Yſa. v. Ve qui ſapiētes eſtis in oculis ur̄is. & coram vobiſmetip̄isprudentes. Iſti ſunt ſimiles helyū qui cū eſſetjunior oīm. ſenſuꝫ ſuū ſenſui alioꝝ p̄ferebat.immo uerba deſpiciens alioꝝ. uerba ſua ſn̄asreputabat dicens. Iob. xxxiii. Sententiaꝫ labiamea puraꝫ loquent̉. Itē ꝑtinaces ſunt imꝑſuaſibiles. intractabiles. & ideo de pctīs ſuis īcorrigibiles fiunt. Si in errorē incidunt. in erroreſuo fiūt ꝑtinaces. & ex ꝑtinacia irreuocabilesVn̄ qꝛ nimis innitunt̉ ſenſui ꝓprio. ideo datillos deus in reprobū ſenſuꝫ. Ro. i. Et ibidem.Euanuerūt in cogitationibus ſuis. & obſcuratum eſt inſipiens cor eoꝝ. dicētes enī ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt. Item ꝓpter ſui ꝑtinaciā dei maledictionē incurrunt. Gen̄. xlix. Symeon & leui fr̄es uaſa iniquitatis bellantia inconſiliū eoꝝ nō veniat aīa mea. Sequit̉. Maledictus furor eoꝝ qꝛ ꝑtinax. Nota Symeon.i. audiens qͥ oīa audit & om̄ibus credit. & leui qui interpretat̉ firmator ſocietatis. Iſti ſūtfr̄es .i. complices & in om̄i malignitate cōcordes. Sequit̉. Vaſa iniquitatis. Bene ſūt vaſainiqͥtatis .i. receptacula omnis iniqͥtatis. qꝛ exquo credunt om̄ibus que dicunt̉ & ad om̄ia ſeapplicant ad ſue ꝑtinacie firmamentū colligatōnes faciunt. quibus ī ſuis ſceleribꝰ mutuoſe defendunt. Vn̄ bene ſignant̉ ꝑ ſquamas vehemoth. de quibus dicit̉. Iob. xl. vna vni coniungit̉. & nec ſpiraculuꝫ quideꝫ incedit ꝑ eas.Gre. xxxiii. moꝝ. xxviii. Quos ſimilis reatusſotiat concordi ꝑtinacia. etiaꝫ defenſio ꝑuerſacōſtipat. ut in facinoribus ſuis alterna ſe defēſione tueant̉. Qui enī diuiſi corrigi poterantin iniquitatū ſuarū ꝑtinacia vniti ꝑdurāt. Ettanto magis quotidie a cognitōne iuſtitie īſeꝑabiliores ſunt. qͣnto a ſeiuicē nulla increpatione ſeꝑantur. Vn̄ tales dei maledictionē merent̉. Ideo bene ſubdit̉. Maledictus furor eorum. quia pertinax. ¶ DE INDIGNATIONE. DISTINCTIO. .XIIII.Einde dicendū ē de indignatōne.que eſt octaua filia inanis glorie.Ad euidentiā aūt ueritatis ſciēdūeſt ꝙ indignatio multipliciter accipitur in ſcriptura. Vno mō importat culpam