Pars tertia. De Adulatione. Diſtinctio. .XI.

operibus totuꝫ tempus expendo. Quare ergome in nullo laudabilē laudare mendaciter preſumpſiſtis. recedite a me qͥa cōſilium & cōſortinm ur̄m vilipendo. Qūo enī in uobis confidere poſſum ꝙ in tꝑalibus tanqͣꝫ minꝰ necelſariis mihi fideliter conſulatis qui de neceſſariis aīe mee ſaluti metā impie ſeduxiſtis. vtinam ſic facerent om̄es reges et principes qd̓ aſe abiicerent tales peſtes iſti ſunt pincerne dyaboli. mortis poculuꝫ ꝓpinantes. Alexander.necau. Adulatio eſt uenenū melle linituꝫ. autmel uenenatū. Iero. Adulatorū aſſentationes& noxia blādimenta uelut quaſdaꝫ peſtes fue. Item tales ſunt ſub cubito dn̄oꝝ ſuoꝝ uelſub capitibus puluinos ponunt. Eze. xiii Ve illis qui conſuunt puluinos ſub om̄i cubito manus. & faciūt ceruicalia ſub om̄i cubito ad capiendas animas. Sicut enī ait. Gre. Quiſquismale agentibus adulatur puluinū ſub cubitouel ſubiacentis capite ponit. ut qui corripi exculpa debuerat in ea fultus laudibus molliterrequieſcat. ¶ Quarto adulatio ꝑuerſos augmientat in ſuis ſceleribus. hoc enī eſt oleuꝫ velvnguentū dyaboli. de quo. pͣs. Oleum pctōrisnon impīguet caput meū. Hoc qͥ vngitur. hicapꝑatur vt in pctō ſuccendat̉. & ī futuro fortius cōburat̉. Hoc eſt ſimile illi oleo de quo legitur in uita beati nicolai ꝙ qͥbuſdaꝫ nauigātibus peregrinis. ad ſanctū nicolaū dyabolusapparens in littore in ſimilitudīe cuiuſdā matrone nobilis tradidit pyxideꝫ in qua dicebateſſe p̄cioſum vnguentuꝫ rogans eos ut linirētinde parietes eccleſie ſancti nicolai ut meliorēodorē ſemꝑ haberent. quibus cū beatus nicolaus nauigantibus appareret & preciperet ut illud oleū dyaboli in mare ꝓiicerent. hoc factomare inde exarſit inflāmatū. Sic adulatio inmalū inflāmat eos qui in amaritudīe penitētie ſunt. Iteꝫ adulatio ſimilis eſt dyabolico vnguēto. qd̓ dedit dyabolus Cypriano ut eo domū Iuſtine vngeret. & ip̄e cor eius interiꝰ adpctm̄ inflāmaret. Sicut legit̉ in paſſione Iuſtine & Cypriani. Iteꝫ agit hoc oleū .i. falſa lausadulatoris ꝙ mentes a rigore veritatis emollit. & ad noxia inflectit. Exemplū qn̄ nabuḡdixit principibus & ducibus bellatoꝝ cogitationē ſuā in hoc eſſe ut om̄em terrā ſuam ſuoſubiugaret imꝑio. placuit om̄ibus tanqͣꝫ adulantibus. Iudith. ii. Item cū rex aſſuerus iratꝰcōtra vaſti reginā interrogauit conſiliarios ſuos cui ſententie regina ſubiaceret. rn̄derūt. Regis iuſta eſt indignatio. nō tēꝑauerunt furorem regis. nec excuſauerunt abſentē. ſꝫ magiscōtra eam ſententiā ꝓtulerūt. Heſt. i. Itē amici aman & vxor uidentes peſſimā eius uoluntatem cōtra mardocheū non mitigauerūt eū.ſꝫ dixerunt. Iube ꝑari exelſam trabē. &cͣ. Heſtv. Item principes darii regis perſarū uolentesꝙ rex iniquū decretū ſtatueret cōtra danielē.p̄miſerunt aliquid qd̓ ad eius honorē uidebatur ꝑtinere. Daū̄. vj. Phariſei uolentes ih̓m capere in ſermone ceperūt magnas laudes ei di

cere. Magiſter ſcimus qꝛ verax es. &cͣ. Itē Rerodi regi nephandiſſimo qui occidit Iacobuꝫ& incarcerauit Petrū. populꝰ acclamabat deilaudes & non hoīm. Act. xii. & ideo ꝑcuſſusab angelo expirauit. Patet igitur ex premiſſiſꝙ adulatores non ſolū fomentāt homīes magnos in uitiis. ueruꝫ etiā ip̄oꝝ p̄ſumptiones.elationes & temeritates augmentāt ſuis perūſis cōſiliis. Propt̓ hͦ antiqͥ ſapientes cauebantſollicite ne adulatores regibus loquerēt̉. Vn̄orator quidā imꝑatori loquens dicebat. Imꝑator auguſte cū in multis tū ī hoc elucet maxime prudentia tua ꝙ iſti adulatores nundū teoīno reddiderūt inlanuꝫ. qui cū applaudunt.non mō diis ſꝫ tibi & populo iniuriā faciunt.deoꝝ ſiquidē minuūt reuerentiā quos tibi parificant. te arguūt inſipientie. dū cōditionis. trepugnante natura te parem diis eſſe ꝑſuadere p̄ſumūt. nota ſuꝑſtitionis ſeducūt populuꝫcui mortales deos ꝓ immortalibus ꝑſuadēt eſſe colendos. Sed in eo aliqͥd diuinuꝫ tibi ī eſſemōſtrabis. ſi om̄es iſtos qui diuinitati. t. fraudulenter applaudunt rapi feceris ad tormētaQuis enī deoꝝ ei parcat a quo ſe deceptū iri ītelligat. quis non irruat ī eū qui aureos iouisoculos eruit. ut argento gēmiſqꝫ ſublatis euꝫnitat̉ excecare. nempe deos inuiſibiles & immortales circūuenire. & eis fallatie ꝑare inſidias. grauioris culpe eſt. eo ꝙ ab hiis viſibiliumdeoꝝ fabrica ſuſtentat̉. & honorē qͥ iſtis exhibetur ip̄i remunerant. Si ſapis ergo auguſtein deoꝝ hoſtes inſurges. & te deoruꝫ docebiseſſe cultorē. ſi deceptores iſtos extermīaueris.excecatores. t. deoꝝ cōtemptores. & iniuriampunias utroꝝqꝫ. Guiardus cancellarius pariſienſis & poſtmodū tornacēſis epūs. dicebat fabulam talē. Duo homīes errantes a caſu uenerunt in terrā ſymiarū. quos cū uidiſſent huiꝰmōi ſymie. cōuenerūt ad inuicē dicētes. Iſti homines ſunt exploratores. uocemus eos & ſciamus ad quid ueniunt. Ego inquit earum maior ero in loco eminenti. & uos circundabitisme quaſi regē vr̄m & honorabitis vndiqꝫ. &ego faciam altos geſtus. Qd̓ cum feciſſent uocauerunt dictos homīes. quoꝝ vnus vocabat̉falſidicus. & alter ueridicus. Vocatus eſt veridicus & requirit̉ a rege earū ad quid uenerat& quid ſibi uideretur de eo. qui ait. Dn̄e licetuos faciatis nobiles & magnos geſtꝰ. mihi videt̉ ꝙ non cōpetunt cōditioni vr̄e. cū ſitis animal d̓forme et īpotens. Tūc rex ille ait ſimiisſuis. audiſtis quid iſte auſus eſt dicere contrame. acuīte vnguēs vr̄os & euꝫ totū diſcerpiteQd̓ & fecerūt. Poſtea queſiuit a falſidico cōſimile. Qui ait. Dn̄e vos eſtis anīal maxīe nobilitatis & dignitatis & poteſtatis. qui tot &tātos habetis principes ſub uob̓. multū eſt vr̄aſublimitas honoranda. Qd̓ audiens rex precepit ut ſublimaret̉ & ab om̄ibus honoraret̉. Itēidem aliud exemplū dicebat fabuloſum. Cumleo & lupus & vulpes iuiſſent uenatū. & accepiſſent p̄dam queſiuit leo a lupo qūo deberet