Pars tertia. De Adulatione. Diſtinctio. .XI.

deſit ſcꝫ qui ueruꝫ dicat. Sicut recognouit bn̄Theodoſius imꝑator de Ambroſio. qui arguit eum publice d̓ pctō ſuo publico. Vn̄ ait. Inueni vnū homine ueritatis in toto mūdo. ambroſiū ſcꝫ pontificem. qui etiā penitentiā publicam fecit ꝓ pctō ſuo publico. Iſti blandiēdodecipiunt. qꝛ faciuūt homīes obliuiſci diuinorū iudicioꝝ. & recedere a mandatoꝝ uia. yſa.iij. Popule meus qͥni te beatū dicūt. ip̄i te deciiunt. qꝛ faciunt credere miſeris ꝙ ſint beati.& ſtultis ꝙ ſint ſapiētes. Sicut illi qui ſtultisnaturalit̓ imponūt mitrā de ꝑgameno. quosfaciunt credere epiſcopos. faciunt errātes credere ꝙ bene uadunt. & ducunt eos per inuia.vt latrones ducunt ꝑegrinos extra uiam publicam vt ſpolient. Ideo ſequit̉. Viam greſſuuꝫtuoꝝ diſſipant. Stat adiu̓dicanduꝫ dn̄s. Iere.xxxviii. Seduxerunt te & p̄ualuerūt aduerſūte uiri pacifici tui. Sicut dicit Ieremias ad Sedechiam. Similit̓ Iere. xli. legit̉ feciſſe hyſmael filius caree ꝑegrinis euntibus īierl̓m. quosſeducens occidit. Iſti ſunt ſimiles aucupibus.qui dulciter ſibilando laqueos abſcondunt inquibus cū dulci ſibilo inducunt aues. Sicut dicitur ꝓu̓. xxjx. Homo qui blandis fictiſqꝫ ſermonibus loquit̉ cum ꝓximo ſuo. quaſi retheexpandit pedibꝰ ſuis. xallunt homīes. qꝛ eosqͣſi vendere ſibi uolunt dum eos ſibi laudant.Vn̄ adulatori ait quidam. Quid mihi me laudas. uūqͥd mihi uendere me uis. Tales ſub ſpecie amicitie decipiūt. Sed meliora ſunt uulnera diligentis qͣꝫ fraudulenta odientis oſcula.ꝓu̓. xxvii. Quis debeat aūt uelit iraſci amicovera dicenti. nam etſi odiū parit ueritas nō h̓agit. Nam in odiū vitioꝝ ſanctus amor igneſcit & loquit̉. & in illos magis inuehit. quosmagis diligere comprobat̉. Amicoꝝ ꝑcere uitiis eſt adulatio non dilectio. nec tam amicitiaꝫqͣꝫ amentia ſapit. non arguere quos amamuſAdulatores aut eo amplius caueant̉ quo ſubamantis ſpecie nocere non deſinūt. donec lumen interioris oculi obtundat̉. & aures ne uerum audiaut obturentur. Sed ut ait Cicero.cuius aures clauſe ueritati ut uerū audire nonpoſſint. eius ſalus deſperanda eſt. Adulatoresom̄ia ꝓferunt ad libitū aliene uoluntatis. parum ad ſolidū ueritatis. De hoc ait quidaꝫ ſapiens. Adulator eſt inimicus om̄is uirtutis. etquaſi clauū figit in oculo illius cū quo cōſeriteoqꝫ magis cauendus eſt qūo ſub amātis ſpecie nocere cupit. Comites enī habet. odiū. proditione. & notā mendacii. excecationē ꝓximiexterminiū totius honeſtatis. Seneca. Adulatio ſimilis eſt amicitie aꝑtis auribus excipitur& leniter in p̄cordia nr̄a deſcendit eoip̄o grati.oſa quo ledit. Venit ad me ꝓ amico blandusminicus. & uitia mihi ſub uirtutū ſpē ſuggerit. Idē. adulatiōes euita. ſitqꝫ tibi tā triſte laudari a turpibus qͣꝫ ut lauderis obturpia. Difficillimū eſt adulatoꝝ aſſertiones repellere quorū ſermones aīm qͣdam uoluptate reſoluunt.nullius ꝑ adulationē amicitiaꝫ me̓aris. nec ad

euam ꝓmerendā. ꝑ hancaditū pādas. nō acerba ſꝫ blanda uerba timebis. ¶Tertio adulatormalos fomentat blandis ſermonibus. ē enimadularor ſicut nutrix dyaboli. lactans & nutriens in malū. non ſolū ꝑuulos ſꝫ etiā ſenes.& libentius magnos qͣꝫ ꝑuos. puta reges. prīcipes & p̄latos. Adulatores ſunt ſimiles lamiis que facies habent uirgineas & corpus ferinum. que quos lactant laniant & occidunt.Vnde dicunt̉ lamie qͣſi lanie a laniando. Ideoꝓu̓. i. Fili ſi te lactauerīt pctōres. ne acqͥeſcaseis. Et. xvj. Vir impius lactat amicuꝫ ſuuꝫ. &ducit eum ꝑ viā non bonam. Nota. Nutricesꝑuuloꝝ non ſolū lactant. ſꝫ & ſuauiter cātantad ſopienduꝫ eos. Sic adulatores quos lactātcantibus ſuis .i. blandis ſermonibus ſopiūt inpctīs. Similes ſunt illis tybicinibus qͥ canebātcirca mortuā filiaꝫ archiſynagogi. Math̓. viii.Item illis qui ſepeliebant mortuū. Math̓. viii.Sinite mor. ſe &cͣ. Gre. ibi. Mortuus mortuūſepelit. cum pctōr pctōreꝫ fauoꝝ aggere p̄mitSunt ſacerdotes dyaboli cantantes adulationes ſuper mortuos quos flere debuerunt. Iſtiincipiunt qͣſi vigilias de placebo. cantant enīcarmina dyaboli que .ſ. ſciūt homībus placereReſpondēt enī ſingulis ſicut echo. Sap. xxviireſonans de altiſſimis montibus echo. Conformant enī ſe adulatores uocibus & uolūtatibus eoꝝ quibus cupiunt adulari. Oſee. vii.In malitiis ſuis letificauerūt regē. malitias eiꝰdicentes eſſe iuſtitias. Dicunt euī principi rapienti. vos poteſtis & debetis hoc facere. qꝛ omnia veſtra ſunt. & ip̄i ſunt mali ruſtici. Eccleſias ſpoliāti dicūt. domīe bene poteſtis acciꝑeqꝛ totū eſt ꝑditū qͥcqͥd iſti clerici uel monachipoſſident. & ſic de alijs. pͣs. Laudat̉ pctōr indeſideriis aīe ſue. &cͣ. Augꝰ. Lingue adulantium alligant homīes in pctīs. & ſic anīas eorūtrahunt ſecū in ꝑditione. Rex quidā collaterales ſuos interrogauit dicēs. Quid de medicūthomīes in regno meo. qui dixerūt ei. Dn̄e qͥdpoſſunt ip̄i dicere de uobis niſi omne bonumomnes laudant uos & amant. dicentes ꝙ nūqͣꝫ fuit princeps melior uobis. Rurſum int̓rogauit eos. Vos autē quid dicitis. quid de meſentitis. reſponderūt. Nos dicimꝰ dn̄e. ꝙ uoseſtis ſapientiſſimus. benigniſſimꝰ. largiſſimꝰpiiſſimus. animoſus. bellicoſus. deo & hoībꝰgratioſus. Indignatus rex videns illoꝝ infid̓litatem & falſitatē uerboꝝ dixit eis. ſi forēſesqui me non nouerunt quia facta mea non uident. falſo ne laudant non eſt mirū. ſꝫ uos qͥquotidie mecū eſtis & uitā meā uideris. ſcitiseoꝝ cōtraria que in me laudaſtis. Ideo mēdaces & ſeductōe̓s uos reputo qꝛ hucuſqꝫ ine veſtris blandis ſermonibus decepiſtis. & ī multis uitiis enutriſtis. Iam non ſum puer. nec d̓inceps uolo tales nutrices habere. Vos dicitisme prudentē eſſe. ego video qͣꝫmnutilia concupiſcam & appetā nocitura. Saluti mee neceſſaria omitto. cōmitto cōtraria. in ocioſitatibus.vanitatibus. & quod peius eſt in pernicioſis