Pars tertia De Ainbitione.De Ypocriſi. Diſtinctio. .X.

qliſcipulus beati petri apoſtoli. abſcidit ſibi polIicem ne ad ſacerdotalem honorē poſſet ꝓmoueri. ſꝫ deo uolente factus eſt primus alexandrie pr̄iarcha. Item in uitis patrū legit̉. ꝙ conuenerūt om̄es ſancti ſeniores qui habitabantin ſithy. & conſenſerunt ut pr̄ yſaac ordinaretur eis in p̄ſbiterū. Qd̓ audiens dictus yſaacfugit in egyptū latens ī quodā agro indignūſe reputans. Cum aūt niulti ſequerent̉ ut euꝫcōprehenderent. fatigati ex itinere dimiſerūtſinū qui uie neceſſaria eis portabat ad paſcēdum. qui paſcendo uenit ubi ſenex latitabat.die aūt illuceſcente reqͥrentes aſinū ſuū uenerunt & inuenerunt eū in loco ubi ſenex latitabat. & admirantes dei diſpenſationeꝫ uolebāteum ligare & cōſtringere & ſecū reducere. Senex aūt non ꝑmiſit dicens. Iam non poſſū uobis cōtradicere. qꝛ forſitan uoluntas dei eſt. licet ſim indignus. ut ſic uoluntas ur̄a fiat. Aoidem ē exemplū de priore clareuallis. ganfredo nomīe ꝙ cū ip̄e eſſet electus epiſcopus tornacen̄. & ab eugenio papa & beato bernardoabbate ſuo cōgeret̉ onus epātus illius acciꝑe.ꝓſtrauit ſe ad pedes beati bernardi & clericoꝝin modū crucis et ait. Monachus fugitiuus ſime eligitis eſſe potero. epiſcopus nunqͣꝫero.Cui laboranti ī extremis quidā monachꝰ aderat qui multuꝫ eum dilexerat uiceuerſa. & aitei. Adiuro te per deuꝫ kariſſime ꝙ ſi deus tibiconceſſerit. cerrifica me de ſtatu tuo poſt moītem. Qui cum poſt mortem eius oraret ꝓſtratus ante altare apparuit ei dictus ganfrectusdicens. ꝙ ip̄e erat quē adiurauerat Cum autēille quereret. qūo eſſet ei. reſpondit. bene ꝑ deigratiam. Verūtamen eſt mihi a beata trinitate reuelatū. ꝙ ſi fuiſſem de nu̓o epiſcopoꝝ. eſſeꝫ de nu̓o reprobroꝝ & damnatoꝝ. ¶ Sexto mouere nos debet male mortis incurſio. qꝛambitioſi frequenter turpiter & ſubito moriuntur. qd̓ patet ex multis biblie locis. Ex nu̓ixvi. patet ꝑ exemplū chore & ſuoꝝ qui ambiētes ſacerdotiū ſubito a terra abſorpti ſunt. & īinfernū deſcenderūt. Item Iud̓. jx. ꝑ exemplūabimelech qui a muliere ē excerebratus. ꝑcuſſus ſubito lapide. & a gladio armigeri ꝑcuſſꝰ& occiſus. Item de abſalon qui ambiebat regnū qui ſuſpenſus ꝑ capillos a ioab tribus lāceis eſt ꝑforatꝰ. ii. Re. xviii. De morte adonieqͥ dixerat. ego regnabo. ii. Re. i. Itē. ii. Mach̓.vii. De ambitione alchimi. de morte eius deteſtabili qūo paraliſi ꝑculſus obmutuit. De incpinata & turpi morte ambitioſoꝝ refert Gofridus pariſienſis. ꝙ cū darius eſſet uictus abalexandro & fugeret a facie eius quidaꝫ ſeruieius in fauorem dicti alexandri cōfoſſum darium ſeminecē reliquerūt. Cum aūt hoc fuiſſꝫalexandro intimatū fecit p̄conizari ꝙ quicūqꝫhāc vindictam de aduerſario ſuo ei feciſſet ſihoc ei notum eſſet. ſuꝑ om̄es hoīes eos exaltaret. Cū aūt illi credētes ſe ſuꝑ oēs honorē habere le manifeſtauerunt. & eos alexander ſuperom̄es altius ſuſpēdit. ut ſui terrerent̉ ne de eo

ſimilia attentarent. Item in li. fra. iiii. ca. vj. ꝙbeato Thederico deberet ſuccedere ī epiſcopatu lingonen̄. medericus ꝑ regis francoꝝ uiolēeiā eſſet expulſus quidā ſilueſter ei ſubſtituit̉.qui duꝫ res epiſcopales occupaſſet & apud lugd̓. iret ꝓ epiſcopali benedictione ſuſcipiēdaa beato niceno archiepō. epylentico morbo correptus. cum ꝑ duos dies cōtinuos mugitus d̓diſſet. tertia die ſpm̄ exalauit. Poſt hunc autēelegerunt lingonenſes pabulū. qͥ fuerat archidyaconus eduen̄. quē multa iniqua egiſſe dicunt. qͥ cū octauo epātus ſui anno dyoceſimſuam uiſitaret. dormiēti apparuit beatꝰ Thecericus dicēs vulti minaci. Quid hic ita agisquid ſedeꝫ meā polluis papule. quid eccleſiamꝑuadis. quid oues diſpergis. cede loco. relīqueſedem. abſcede longius a regione. Nec dicēscum ictu ualido uirgam quā habebat in māueius pectori impulit. ex quo euigilans dū cōgitat quid hoc eſſet dolore miximo in loco illo in quo depulſus fuit uirga paſtorali affligitur. cibum & potū abhorret. & mortē ꝓximāpreſtolatur. & in hiis afflctionibus cū die tertia ſanguinē ore ꝓiiceret. cū eo ſpm̄ exalauit.¶ Septimo mouere nos debet eterne mortisinflictio. Baruth. iii. Vbi ſunt principes gentium. &cͣ. Et poſt. Non eſt finis acquiſitioniseoꝝ. om̄es exterminati ſunt. & ad inferos deſcenderunt. Nu̓i. xvj. Chore et ſui om̄es deſcēdunc in infernū. yſa. xiii. de lucifero qui dicebat. ero ſimilis altiſſimo. ſupͣ aſtra celi col. ſo.me. & aſcendam ſuꝑ alti. nu. &cͣ. Et poſt. Vſqꝫ ad infernū detraheris. etcͣ. Et poſt. detractaeſt ad inferos ſuperbia. t. Bern̄. Ambi pͥmatūpoſſide archidyaconatū. aſcende ad ep. ſopatūgradatim aſcendes. uerūtamē uſqꝫ ad inferninouiſſima deſcendes. ¶ DE VPOCRISI DISTINCTIO.Eindē conſiderandū eſt de ypocriſi. Sicut aūt ambitio eſt appetitusIhonoris. ita ypocriſis eſt appetitꝰFapparentie. De hac aūt conſiderāda ſunt tria. Primo quid ſit ypocriſis. & quale pctm̄ ſit. Scd̓o que debēt nos mouere ad uitandum hoc uitiū. Tertio de differentiis velmodis eius.Irca primū ſcienduꝫ ꝙ dicit yſid̓. li. Eth̓i.ypocrita greco ſermone in latino ſimulator interpretat̉. qͥ dū intus uitiis plenꝰ ſit. bonum ſe palā oſtendit. yp̄o enī falſū. criſis iudiciū interpretatur. Vn̄ nomē ypocrite tractū ēa ſpecie illoꝝ qui ī ſpectaculis facies ſuas operiunt. diſtinguentes vario colore facies ſuas.vt ad ꝑſone quā ſiſant colorem ꝑueniant modo in ſpecie uiri. mō in ſpecie mulieris ut in ludis populū fallant. Vn̄ augꝰ. in li. de ſermonedn̄i in mōte. dicit ꝙ ſicut ypocrite ſil̓atores aliarum ꝑſonarū agunt partes illius quod nonſunt. Non enim qui agit partes agamenonisvere eſt ip̄e. ſed ſil̓at eum. ſic in eccleſia et ī omni uita humana qui ſe uult uideri quod noneſt ypocrita ē. ſilat enī ſe iuſtū qd̓ nō exhibet.