¶ DE PEEverbie dicta ſufficiant.CATO INANIS GLORIE. DI. VIIIEinde conſideranduꝫ eſt de pctō īanis glorie. Circa qd̓ cōſiderandaſūt octo. Primo qͥd ſit gloria. Secūdo qͥd vana vel vera gloria. Tertio vtrū appetitus inanis glorie ſit pctm̄ mortale. Quarto vtrū inianis gloria ſit vitiū capitale. Quinto circa que habeat eſſe inanis gl̓ia.Sexto que mouere debent ad inanem gloriaꝫcontemnendā. Septimo q̄ mala facit ī animaOctauo de filiabus eius.Irca primū ſciēduꝫ ꝙ ẜm Tulliū ī ſua rheItorica. Gloria eſt frequēs de aliquo famacū laude. Et ambroſius dicit. ꝙ gloria eſt cumlaude clara notitia. Appetere aūt famā laudabilem vel noīs claritateꝫ non videt̉ eſſe pctrācū dicat̉. Ecc̄i. xli. Curam habe de bono nomine. Et apl̓us. ii. Coꝝ. xx. xp̄i bonꝰ odor ſumꝰdeo in om̄i loco. Itē. Ro. xii. Prouidētes bonanon tm̄ corā deo ſꝫ etiā coram omnibus homībus. Itē. i. Mach̓. ii. Mementote operū patruꝫur̓oꝝ et accipietis gloriam magna. & nomeneternū. Appetere ergo gloriā non eſt malum.Irca ſcd̓m ſcꝫ q̄ uera vel uana gloria ſit ditenda. Sciendū ꝙ gloria multipliciter accipitur in ſcriptura. Quedā enī eſt uera. Quedam vana. Vera quidē eſt que eſt de bone conſcientie teſtimonio. ẜm illud. ii. Coꝝ. iii. Gl̓iaur̄a hec eſt teſtimoniū conſcientie ur̄e. qn̄ ſcilicet homo refert in deū hmōi gloriā a quo eſt.& conſcientie puritas & operū bonoꝝ executio. Sicut hortat̉ apl̓us. 1. Coꝝ. x. Qui gloriat̉in dn̄o gloriet̉. non enī qui ſeip̄m cōmendatille ꝓbatus eſt. ſꝫ quē deus cōmendat. Itē veraē gloria quā habet vir iuſtus de teſtimonio ſpirituſſancti & eius dulcedine quā ſentit vir ſāctus. qn̄ mens eius ī dn̄o gloriat̉. Ro. viii. Ip̄eſpūs teſtimoniuꝫ reddit ſpūi nr̄o qd̓ ſumus filii dei. Et iterū ibidē. Gloriamur in ſpe gloriefilioꝝ dei. Iteꝫ uera eſt gloria qn̄ vir iuſtus &patiens eſt in tribulationibus quas ꝓpter deum ſuſtinet. ẜm illud. Ro. v. Gloriamur intribulationibus. &. ii. Coꝝ. xii. Libenter gloriabor ī infirmitatibus meis. Et act. v. Ibant apoſtoli gaudentes a cōſpectu concilii. qm̄ dignihabiti ſunt ꝓ noīe ih̓u cōtumeliam pati. Itemveriſſima ē gloria beatoꝝ in patria. pͣs. Exultabunt ſancti ī gloria. Cum gloria dicat̉ multipliciter ſemꝑ gloria claritateꝫ quandā importat. Vn̄ ẜm augͥ. ſuꝑ Ioh̓. Glorificari idem qd̓clarificari. Claritas aūt et decor quandā habetmanifeſtationē. Ideo nomē glorie ꝓprie īportat manifeſtationē nomīs alicuius de hoc qd̓apud homīes decoꝝ videt̉. ſiue illud ſit bonūcorꝑale ſiue ſpūale. Quare vero illud qd̓ ſimpliciter clarū eſt a multis cōſpici poteſt & a remotis. ideo ꝑ nomē glorie ꝓprie deſignat̉ ꝙbonū alicuius deueniat in notitiā & approbationē multoꝝ. Largius tn̄ accepto noīe glorienon ſolū cōſiſtit in cognitione multitudīs ſꝫetia paucoꝝ vl̓ uniꝰ. aut etiā ſui ſoliꝰ. ꝓut ſci-

licet aliquis bonū ſuū cōſiderat vt dignū laude. Ꝙ aūt aliquis bonuꝫ ſuū cognoſcat & approbet non eſt pctm̄. dicit̉ enī. i. Coꝝ. ii. Nosaūt non ſpiritū huius mūdi accepimus. ſꝫ ſpm̄qui ex deo eſt. vt ſciamꝰ que a deo donata ſūtnobis. Similit̓ non eſt pctm̄ ꝙ aliqͥs bonumſuū velit ab alijs approbari. Dicit̉ enī. Mach̓.v. Sic luceat lux vr̄a corā homībus vt uideantoꝑa veſtra bona. & glorificent patrē ueſtrū qͥin celis eſt. Et ideo appetitus glorie de ſe nonnomīat aliqͥd uitioſum. ſꝫ appetitus manis vl̓vane glorie uitiū importat. Nam quodcunqꝫvanū appetere uitioſum eſt. ẜm illud. pͣs. Vtquid diligitis uanitatem. &cͣ. ¶ Poteſt aūtgloria dici uana triplicit̓. Vno mō ex ꝑte rei d̓qua quis gloriam querit. puta cū aliquis querit gloriā de eo qd̓ non eſt. uel de eo qd̓ nō eſtgloria dignū. Sicut de aliqua re fragili & caduca. Vaniſſima aūt īmo inſaniſſima & dyabolica eſt q̄ naſcitur de malitia. ẜm illud. pͣs.Quid gloriaris in malitia. &cͣ. Alio mō dicit̉eſſe vana ex parte eius a quo quis gloriā q̄ritputa ab homīe cuius iudiciū non eſt certum.¶ Tertio modo gloria dicit̉ eſſe uana ex parte ip̄ius qui gloriā appetit. qꝛ ſcꝫ appetitū glorie ſue non refert in fineꝫ debituꝫ. puta ad honorem dei & ſalutē. vel edificationē ꝓximi. ſecundū illud. Math̓. v. Videant oꝑa veſtra bona. et glorificent patrē veſtrū. &c̓. Sicut eijimdeus gloriaꝫ ſuam querit ab homībus nō ꝓpt̓ſe ſed ꝓpter nos qui inde gloriaꝫ cōſequimurſic laudabiliter poteſt hō ad dei gloriā & utilitatē ꝓximoꝝ appetere. quā ſi ī ſe retorqueretpeccaret. Vn̄ augꝰ. ſuper. illud. Ioh̓. xiii. Vosvocatis me magiſter & dn̄e & bendicitis. ait.Periculoſum eſt placere .i. placentiaꝫ querere.cui cauēduꝫ ē ſuꝑbire. Poteſt ergo appeti laushumana non ꝓpter ſe. qꝛ non eſt ꝑ ſe appetibilis. poteſt tn̄ appeti inquantū vtilis ad aliqͥdſcꝫ uel ad hoc ꝙ deus glorificet̉ ab homībus.vel ad hoc ut homīes ꝓficiant ex bono qd̓ inalio cognoſcūt. uel ad hoc ꝙ ip̄e homo ex bonis que ī ſeip̄o cognoſcit ex teſtimonio laudiſhumane ſtudeat in eis ꝑſeuerare. & ad meliora proficere.IIrca tertiū ſcꝫ utrū appetitꝰ inanis glorieſit pctm̄ mortale. Sciendū ꝙ ex hoc iudicat̉ atiqd̓ pctm̄ eſſe mortale. ꝙ cōtrariat̉ caritati. Pctm̄ aūt inanis glorie ẜm ſe conſideratuꝫnon uidet̉ contrariari caritati quantū ad dilectionē ꝓximi. Quantū aūt ad dilectionē deipoteſt cōtrariari caritati duplicit̓. Vno modorōne materie de qua quis gloriat̉. puta cū gloriat̉ de aliquo falſo. qd̓ cōtrariat̉ diuine reuerentie. ẜm illud. Eze. xviii. Eleuatū eſt cor. tu.& dixiſti. deus ego ſum. Et. i. Coꝝ. iiii. Quidhabes qd̓ non accepiſti. ſi aūt accepiſti qͥd gloriaris quaſi non acceperis. vel etiā cū quis bonū aliqd̓ tꝑale de quo gloriat̉. prefert deo Drꝓhibet̉. Iere. xi. Non gloriet̉ ſapiens in ſapiētia ſua. nec fortis ī fortitudine ſua. nec diuesin diuitiis ſuis. ſꝫ in hoc gloriet̉ qͥ gloriat̉ ſcire