Pars. tertia. De IactantiaDe ſingularitate. Diſtinctio. .VI.

diuites huius mundi boua ſua iactant ī gazophylatiū. i. in theſaurū domī. Nam facultatesſuas in celeſtes theſauros manus pauperū deportāt. Mar. xiii. Aſpiciebat ih̓s qūo turba iactaret es ī gazophylatiū & multi diuites multa iactabant. Cū aūt uidua quedaꝫ duo minuta miſiſſet cōuocās diſcipulos dixit eis. Amēdico uobis qm̄ uidua hec plus om̄ibus miſit.& reddit cauſam huius dicens. Omnes enī exeo quod abundabat illis miſerūt. vtinam ſaltem de ſuꝑabundantiis ſuis mitterēt diuites.Sicut figurate dicit̉. Act. xxvii. Satiati ciboalleuiabant nauē ſcꝫ conſcientie iactātes triticum ī mare. i. ī pauꝑes qui ī amaritudīe multa uiuunt. ¶ Ex uehementia tēpeſtatis .i. tribulationis iactant̉ aliqui. ſicut diſcipuli qͥ coca nocte laborabāt in remigando. qꝛ & uentꝰerat eis cōtrarius. & xp̄us dormiebat .i. qꝛ tribulatio grauis eſt qn̄qꝫ & xp̄us quaſi dormienis eos reliquiſſe uidet̉. ſꝫ excitatus ih̓us oracione feruēti. imꝑat uentis & mari. & ſtatimfit tranquillitas magna. Math̓. xiiii. Nauicula in medio maris iactabat̉ fluctibus. Talibꝰergo ſic iactatis neceſſaria eſt paciētia. & orationis inſtantia. ¶ Ex redundātia vanitatisiactat ſe ſuperbus. & h̓ eſt iactantia que dicit̉quartus gradus ſuꝑbie. de qua loqͥmur priicipaliter quo ad preſens. Sciendū aūt ꝙ iſta iactantia fieri poteſt. vel oſtentatione factoruꝫ.Sicut dicit̉. Heſt .i. ꝙ aſſuerus fecit grāde cōuiuiū. &cͣ. vt oſtenderet diuitias regni ſui. &magnitudinē atqꝫ iactantiā potentie ſue. Vl̓oſtentatione uerboruꝫ. Sicut dicit̉. Iob. xviij.Vſqꝫ ad quē finē verba iactabis. Et de hac aitBern̄. Sicut veſica collecto turgida uento pūctoqꝫ ꝑforata exiguo ſi ſtringit crepitat cumdetumeſcit ac uentus egrediens non paſſimeffuſus. ſꝫ ſtrictim emiſſus quoſdā crebros ſonitꝰ reddit. poſtqͣꝫ uero vanitas creſcere & veſica tumeſcere ceꝑit. neceſſe eſt vt ampliori foramīe laxato ſinu ventoſitas eructet̉. Alioqͥnventoſitate rumpet̉. Sic ſuꝑbus inepta redundāte letitia dū riſu uel ſignis eam aperire nōſufficit. in helyū verba ꝓrumpit. En vent̓ meus quaſi muſtū abſqꝫ reſpiraculo qd̓ lagunciIas nouas diſrumpit. aut loquet̉ ergo aut rūpet. plenus eſt ſermonibus & coartat eū ſpūsvteri ſui. eſurit & ſitit auditores quibus ſuasiactitet vanitates. quibus om̄e qd̓ ſentit effūdat. quibus qualis & quantus ſit innoteſcat.Inuenta aūt occaſione loquēdi. ſi de lr̄is ẜmooritur vetera ꝓferunt̉ & noua. volant ſententie. verba reſonant ampulloſa. p̄uenit interrogantē. nō querēti reſpōdet. ip̄e querit. ip̄e ſoluit. & verba ꝓlocutoris imꝑfecta preſcindit.non loquit̉ vt edificet. ſꝫ vt ſcientia ſuā iactetcdificare poteſt. ſꝫ edificare non intendit. noncurat docere uel a te doceri qd̓ neſcit. ſꝫ vt ſcireſciat̉ qd̓ ſcit. Quod ſi de religiōe agit̉. ſtatī viſiones & ſomnia ꝓferunt̉. Deīde laudat ieiunia. cōmendat vigilias. ſuꝑ om̄ia oratōnes exaltat. de paciētia aut de humilitate. aut de ſin-

gulis virtutibꝰ pleniſſime ſꝫ vaniſſime diſputat. vt tu dicas ſcꝫ ſi audieris. ꝙ ex abundātiacordis os loquit̉. & ꝙ bonus homo de bonotheſauro cordis ꝓfert bona. Notandū aūt ꝙqui ſe iactat. euacuat internaꝫ conſcientiam.Bern̄. Lingua in humido poſita lata & tenuis optimū inſtrumentū ad euacuandū cor. Iactator enī qͥcqͥd habet in corde vnde poſſit habere laudem & exellentiam ſuaꝫ oſtendere. reuelat. & interdū etiā qd̓ non habet. Vn̄ actu.xxii. Vociferantibus iudeis cōtra paulū. & ꝓiicientibus veſtimenta ſua. & puluereziactantibus in aera. iuſſit tribunus induci pauluꝫ incaſtra. qꝛ ſuꝑbi cū clamore & impudentia ſe iactando veſtimenta virtutū ꝓiiciūt. & ſic turpiter ſe denudant. & puluere iactant in aerē.quia verba iactantie quaſi puluis in aere quibus aer obſcurat̉. & aſſiſtentiū obnubilatur aſpectus. Secūdo ꝑturbat fraternā concordiaꝫ.ꝓu̓. xxviij. Qui ſe iactat et dilatat. iurgia concitat. Et hoc bene ſignatuꝫ eſt. ii. Mach̓. x. Supra modū maledicebant & ſermones nephandos iactabant. dicit̉ de thymotheo & ſuis quipugnabant contra machabrū. Tertio incurritdiſplicentiā. Vn̄. Iere. xxviii. Audiuimus ſuꝑbiam moab ſuꝑbus eſt valde. ſublimitatē eius& ſuperbiam. & altitudinē cordis eiꝰ. & iactātiam ego ſcio dicit dn̄s. non ſcientia approhationis ſꝫ reprobationis & eterne damnationisSicut patet de lucifero qui iactando dicebat.In celū conſcendā. ſuꝑ aſtra celi ex altabo ſolium mneū. ſimilis ero altiſſimo. Statim reſpondet̉. Yſa. xiiii. Veruntn̄ ad infernū demergeris in ꝓfundū laci. ¶ Quarto meret̉ eternaꝫmiſeriam. Sicut impii cōquerēdo recognoſcūtSap̄. v. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia & diuitiarūiactantia quid cōtulit nobis. tranſierūt om̄iavelut vmbra. Bern̄. Quid illis ꝓfuit ſuꝑbia. diuitiarū iactantia breuis. leuis letitia. mūdi pōpa. vana voluptas. magna familia. poſt voluptatem vbi locus vbi riſus vbi iactantia vbi arrogantia. Nota ꝙ diuitiaruꝫ iactantia dicit̉duplici rōne. qꝛ opulētia duplicit̓ cauſat iactātiam ſcꝫ occaſionalit̓ inquantū aliquis ſuꝑbitde diuitiis. Et ideo. ꝓu̓. viii. dicunt̉ opes ſuperbe. Alio mō ꝑ moduꝫ finis. qꝛ ſicut dicit̉. iiii.Eth̓. Aliqui non ſolū ꝓpter gloriam ſeip̄os iactant. ſꝫ etiā ꝓpter lucrū qui de ſeip̄is fingūt& dicūt ea de quibus lucrari poſſunt. puta ꝙſint medici vel ſapientes. vel aliquid hmōi.¶ DE SINGVLARITATE ¶ DIS. VI.Vintus gradus ſuꝑbie eſt ſingularitas ꝑ quā non ſufficit hoī facere.ſicut alij facinnt. vel tenere qd̓ iut cōmunis regula monaſterii. ſꝫvult ſactior oībus apparere. De hac ait. Bern̄vbi ſupͣ. Turpe eſt ei qui ſe ſuper ceteros iactatſi non plus ceteris agat ꝑ qd̓ vltra ceteros appareat. ꝓinde non ſufficit ꝙ cōmunis regulamonaſterii. vel maioꝝ cohortant̉ exempla. nōtn̄ melior eſſe ſtudet. ſꝫ uideri meliꝰ viuere geſtit. quatinꝰ dicere poſſit. nō ſum ſicut ceteri