Paīe. tertia. De lactantia. Diſtinctio. .V.

rimo ad uoluptatateꝫ. Scd̓o ad vanitatem.Tertio ad feditatē. vnuꝫ enī conſequit̉ ad alid. & vnuꝫ eſt cauſa alterius. Sed in hiis om̄ibus eſt breuitas durationis ſicut ipſimet confitent̉ in verbis pͥmiſſis. Et hoc bene figuratūeſt. Ione. iiii. Preꝑauit dn̄s ederā vt eſſet vnibra ſuꝑ caput Ione. & ꝓtegeret euꝫ. laborauerat enī. & letatus eſt ionas ſuper edera letitiamagna. Sed iſta letitia parū durauit. qꝛ ſtatiꝫſequit̉. Preꝑauit dn̄s vermē ī aſcenſu diluculi in craſtinū qͥ ꝑcuſſit ederam & aruit. Exemplū etiam habemꝰ. Dan̄. v. de balthaſar qͥ crapulabat̉ in conuiuio. & cum eſſet in letitia mana p̄cepit ſibi afferri vaſa dn̄i & bibit ī eis ipſe & concubine eius. & uiſa eſt manus qͣſi hominis ſcribētis in pariete. mane. thechel. phares.j. nu̓atū eſt regnū tuū. appenſū eſt ī ſtatera. & inuentus es minus habens. diuiſū ē regnu. t. & datū eſt medis & perſis. eadem nocteinterfectus ē & ꝑdidit animā & vitā. ¶ Terrio inepta letitia habet admixtā anxietate. Inom̄i mūdano gaudio plus eſt de triſtabili. qͣꝫ d̓delectabili. plus de ſollicitudīe & labore qͣꝫ deconſolatione & pace. qꝛ riſijs dolore miſcebit̉& extrema gaudii luctus occupat. ꝓuer. xiiij.Vn̄ qꝛ beatus iob ſciebat in diuitiis huius mūdi nō eſſe ueram letitiā ſine anxitate. ſollicitudine & labore & timore. ideo dicebat. Si letatus ſum ī diuitiis meis multis. q. d. non. Iobxxxi. Rep̄hendit etiā talem letitiā & oſtenditInſania plenā eſſe. dicens. Iob. xxxi. Rodebācin ſolitudine ſqualentes egeſtate & miſeria. etmandebant herbas et arboꝝ cortices & radixiuniperoꝝ erat cibus eoꝝ. In hmōi letabant̉.q. d. ī talibus non erat letandū. Et qd̓ plus eſtEt eſſe ſub ſentibus delitias cōputabant. Gre.xx. moꝝ. c. xiiii. h̓ exponens dicit. In hmōi letant̉. qꝛ attendūt tranſitoria q̄ percipiūt. & intueri negligunt ꝑmanentia bona q̄ perduntcūqꝫ amore tꝑaliū flagrant ueram letitiā nolentes ignorant. quā ſi ſtudioſe cognoſcere q̄rerent. qꝫ flenda ſint gaudia q̄ appetunt uiderent. ſꝫ uiſibilia ſequētes cor fugiunt. & tantoextrinſecus gaudent. quāto recordationē ſui ītrinſecus non habent. Miſcentur tn̄ eoꝝ gaudiis plerūqꝫ tribulationes. & ex rebus ip̄is exquibus ſuꝑbiunt flagellant̉. neqꝫ enī ſine grauibus curarū moleſtiis poſſunt tꝑalia q̄ appetunt uel non habita q̄rere. uel queſita ſeruareinter equales preſtantiorē gloriam expetere. aminoribus reuerentiā plusqꝫ oportet exigereminus qͣꝫ debet eam maioribus exhibere. plerūqꝫ potēciā ꝑ īiuſtitiā oſtēdere. ſemꝑ pͣua agere. & tn̄ ne opinioneꝫ prauitatis habeant formidoloſe cuſtodire. Nec ꝓfecto om̄ia miſerospungūt. ſed eaſdem punctiones ip̄o reꝝ temporaliū uicti amore non ſentiunt. Vnd̓ recteſubditur. Et eſſe ſub ſentibus delicias cōputabant. qꝛ pctōꝝ delectationibus preſſi. & affectu uite preſentis qͣꝫ ſint aſpera q̄ patiunt̉ ignorant. letant̉ itaqꝫ. ſꝫ ſub ſentibus. qꝛ rebus qͥdem tꝑalibus gaudent. ſꝫ qꝛ diſpēſare ſine tri

bulatione nequeūt. eadem cuta pungunt̉ miſeri qua premunt̉. Manēt ſub ſentibus. & tn̄hocip̄m delicias eſtimant. qꝛ & diligi ex p̄ſentis uite amore tolerāt. & tn̄ affectu nimīe cupiditatis obligati. laborē eiuſdem tolerātie uoluptatem putant. Vn̄ recte. Ieremias totius īſe hūane conuerſationis ſpeciē ſumens ꝑ planctum cōqueritur. dicens. Inebriauit me abſinthio. Ebriꝰ quiſqꝫ qͥd patit̉ neſcit. qͥ abſinthioebrius eſt amaꝝ eſt qd̓ ſumpſit. & tn̄ non intelligit eādē amaritudinē quā replet̉. ¶ Quatto inepta letitia habet adiunctam ꝑuerſitatē.valde nāqꝫ ꝑuerſi cordis eſt letari de malo. qͥamalū in eo qd̓ malum cōtriſtat. non letificat.Peruerſi ſunt ergo in affectione qui de maloſuo. i. de pctō gaudēt. de quibus dicit̉. ꝓu̓. ii.Letant̉ cū malefecerint. & exultant in rebuspeſſimis. Tales ſunt ſimiles freneticis qui deuinculis ſuis gaudent & de inſania ſua ridēt.Sap̄. xiiii. Dum letant̉ inſaniūt. Item lecāturde malo tꝑali uel ſpūali ꝓximoꝝ ſicut inuidiContra quos dicit̉. ꝓu̓. xiiii. Qui in ruina letatur alterius. nō erit impunitus. Tales ſuntſimiles demonibus qui de malis alioꝝ ricient& caſū eoꝝ irridēt. & inde deriſiones ſuas faciūt & chachinos. ¶ Refert mgr̄ iacobus deuitriaco ꝙ cū qͥdē ſct̄us vir ī clauſtro ſolꝰ poſtalios remāſiſſet ī oratiōe. uidit magnā multitudīeꝫ demonū cōuenientē ī loco ubi iuuenesmonachi conſueuerant inter ſe cachinnare. &uidit illos demones cachīnantes. ridentes &irridentes. dicendo. ha. he. hy. qͣſi repreſentātes ſigna monachoꝝ & cachinnos eoꝝ.¶ DE IACTANTIA. ¶ DIST. .V.Vartus gradus ſuperbie ē iactantia. Videt̉ autē iactantia ꝓprie importare ꝙ homo ſe uerbis extollatvidemus enī ꝙ homo uolēs aliqͥdſonge iactare. eleuat illud in altū. Tunc homoꝓprie ſe extollit. qn̄ dicit aliqͥd ſupͣ ſe. Qd̓ cōtingere poteſt dupliciter. Vno mō qn̄ loquit̉de le non quidē ſuꝑ id qd̓ in ſe eſt. ſꝫ ſupͣ illudqd̓ de ſe hoīes opinant̉. Qd̓ apl̓us refugiēs dicit. 11. Cor. xii. Parco autē ne qͥs me exiſtimetſupra id qd̓ uidet in me. aūt audit aliquid exme. Alio mō aliqͥs ſe extollit loquēs de ſe ſupͣid qd̓ in ſe eſt ẜm ueritatē. Et qꝛ magis eſt aliquid iudicandum ẜm id qd̓ in ſe eſt qꝫ ẜm idqd̓ eſt in opīone alioꝝ. ideo magis ꝓprie dicitur iactantia qn̄ aliquis effert ſe ſupͣ id qd̓ ī ſeeſt. qͣꝫ quādo effert ſe ſupͣ id quod eſt in opinione alioꝝ. qͣꝫuis utroqꝫ mō iactantia dici poſſit. Notandū aūt ꝙ latius loquendo poſſumꝰdicere ꝙ iactat̉ aliquid ex confidētia bonitatis. ex affluentia pietatis. ex uehementia tēpeſtatis. ex redundantia uanitatis. ¶ Ex confidentia diuine bonitatis homo qn̄qꝫ ſe totuꝫiactat in deū. & diuine pietati cōmittit. ẜm illud. pͣs. Iacta cogitatū tuū in domīo. & ipſe teenutriet. Iſto mō ueri pauꝑes qui ꝓpter deuꝫom̄ia contemnūt mūdana ſe totos diuine pietati committunt. ¶ Ex affluentia pietatis