Pare tertia. De inep̄taeriti:. hiſii. clia. IIII.

iuſtus & ſtabilis mutat ſententiaꝫ ſuā. Sicutdicit ille rex aſſuerus. Heſter. xv. Ne putaredebetis ſi diuerſa iubeamus ex animi nr̄i uerre leuitate. ſꝫ ꝓ qualitate & neceſſitate tēproūꝓut reipublice poſcit utilitas ſententiaꝫ ferre.¶ Quarto leuis corde cito cxilit furore concepto. Cito enī mouet̉ ad iram. & cito motuscito ꝓrumpit ad cōtumelias & obprobria. ueletiā ad nocendū. hic eſt gladins ioab quo occiſus eſt amaſa. ii. Re. xx. Qui fabrefactus leuimotū egredi poterat & ꝑcutere. Nam leui occaſione mouet̉. & leui motu turbatur. & turbatus foras erumpit. & erumpens percutit lingua uel gladio. ¶ DE INEPTA LETIDISTINCTIO. ¶ IIII.Errius gradus ſuꝑbie eſt inepta letitia. ait enī Bern̄. li. de duodecimgradibus hūilitatis. Proprium eſtA luꝑboꝝ leta ſemꝑ appetere. triſtiadeuitare. Oum enī ſuꝑbꝰ ꝑ curioſitatē ad animi leuitatē deuenit. cū gaudiū qd̓ ſemꝑ appetit frequenti uidet interpolari triſtitia quā debonis alterius cōtrahit. impatiens ſue hūiliationis fugit adconſiliū falſe cōſolationis. Etiſta bene dicit̉ inepta letitia. conditiones qͣtuor habens ꝓpter quas nomīatur inepta. Hecenī letitia annexā habet fatuitatē. ſociam impuritatē. admixtā anxietatē. et adiunctā peru̓ſitatē. Obfuſcat fatuitas. deturpat impuritas.ꝑturbat anxietas. fermentat impietas. ¶ Apparet aūt fatuitas huius inepte letitie. tam ratione loci qͣꝫ rōne tꝑis in quo ſumus. qꝛ noneſt locus letantiū. ſꝫ flentiū. Iud̓. ii. Et uallis lachrymaruꝫ. in pͣs. Vn̄ puer cū naſcit̉ munduꝫiſtū ingrediens incipit a ploratū ꝓpheta calāitatis ſue nundū loquit̉. et iam ꝓphetat. Itemdlormiendo ridet qui qͣꝫcito excitat̉ plorat. qꝛmors q̄ ꝑ ſomnum deſignatur eſſet ei riſus etgaudiū. ſꝫ uita p̄ſens uercit̉ ei in luctuꝫ. Vel ꝑhoc deſignat̉ ꝙ qui clauſos habent oculos &non uident. miſeriā ſuam rident. Sed excitati & apertos habentes oculos uident ſe non ridendi. ſꝫ flendi rationē habere. Si reſpiciat homo & cōſideret diligenter. uidebit undiqꝫ materiā luctus non gaudii uel letitie. videlicet interius & exterius. inferius & ſuꝑius. Interiusqꝛ pctā nr̄a preterita non mouent nos ad letitiā. ſꝫ ad fletū. Item infirmitas nr̄a q̄ nobis ēoccaſio & materia & ſentina omniū pctōruꝫRo. vii. Video aliam legem in mēbris meis repugnantē legi mentis mee. & captiuanteꝫ mein lege pctī & mortis. Exterius uero nos urgent ad luctū innu̓abiles miſerie tam nr̄e qͣꝫꝓximoꝝ. undiqꝫ nos impugnātes & pūgentes & pericula infinita tam animarūqꝫ corporum. qꝛ tēpus nos rapit inceſſant̉ ad mortem& pctōres ad mortē tꝑalem ꝑiter & eternam.Cauſam ridendi uel letandi nō habet ille quēequus uelociſſimus cū fune ligatū in collo p̄cipitanter & inceſſanter & uelociſſime trahitad patibulū ꝑ ſpinas & tribulos. Mirū eſt etgo qūo ridere poſſunt illi quos tꝑus ꝑ funem

preſentis uite ꝑ ſpinas et tribulos .i. ꝑ multasmiſerias tꝑales inceſſanter & uelociſſime trahit ad patibulū mortis tꝑalis & eterne. AugꝰNihil aliud eſt tꝑus uite p̄ſentis qͣꝫ curſus admortē in quo paululū ſtare uel tardius ire permittit̉ nemo. ſꝫ om̄es pari motū urgemur. Fatuus eſt qui ridet & uidet ſe & ſocios ſuos influuiū rapidiſſimū cecidiſſe qui eos om̄es īceſſanter & curſu rapidiſſimo trahit ī mare. Fluuius iſte in quē cecidimus om̄es eſt fluxus tēporis uite p̄ſentis. qͥ nos oēs ꝑtrahit ad amaritudinē mortis tꝑalis. ſꝫ pctōres ad amaritudinē mortis eterne. Superius aūt eſt cōſideratōrōnis reddende corā ſummo iudice de omnibus oꝑibus cogitationibus & uerbis noſtris.de omnibus beneficiis dei nobis impenſis. dequolibet momēto tꝑis nobis conceſſi. De hoc.Reqͥre ſupͣ de iudicio. Inferius aūt mouet noſconſideratio purgatorii. uel inferni. ꝓu̓. xiiii.Extrema gaudii luctꝰ occupat. Luc̓. vj. Ve uobis qui nunc ridetis qꝛ lugebitis. Nota exemplū de hoīe fugiente unicornē. Itē refert qͥ deſcribit purgatoriū ſancti patricii ꝙ in monaſterio in quo ip̄e abbas p̄fuit. fuit quidaꝫ monachus cuius ſanctitati demones inuidentesdormientē a dormitorio detulerūt. ip̄mqꝫ pertriduū detinentes ad lectū ſuū grauiſſime flagellatū & uulneratū retulerūt. qui cōfeſſus ēei qui loquit̉ ſe ſtupenda & horrenda uidiſſetormenta. ſuꝑuiuens aūt annis. xv. nullo medicamine curari potuit a uulneribus ſuis. ſedſemꝑ recentia et aperta manebant. quoꝝ quedam ꝓfunda erant ad menſurā unius digiti.aſſerit aūt qui loquit̉ ſe illa uulnera ſepius attrectaſſe & illū mortuū ſuis manibus ſepeliſſe. dictus aūt monachus qͥ h̓ uiderat qͣndo uidlebat aliquē ridentē leuit̓ uel iocantē. uel incōpoſite ſe habentē. dicebat. O ſi ſcires qͣnta huicdiſſolutioni debeat̉ pena. diſſolutōnes tuas etmores incōpoſitos forſitan emendares. Itemin anglia uir quidā religioſus qui faciem habebat uelut emortuā. dicebat̉ ī illo purgatoriofuiſſe qͥ in nullo qd̓ uideret in hoc mūdo letari poterat. nec ad riſum uel ſaltem ad hylaritatis ſpeciem ꝓuocari. Propt̓ h̓ omnia xp̄us &alij ſancti qͥ fleuiſſe & non riſiſſe legunt̉. ſuonobis oſtenderūt exemplo ꝙ ineptam letitiaꝫcauere debemus. Bene ergo dictū eſt. Cor ſtultoꝝ ubi letitia. Vn̄ Bern̄. Mūdus eſt ubi malitie plurimū. ſapientie modicū. vbi ſunt om̄iaviſcoſa. om̄ia lubrica. om̄ia oꝑta tenebris. obſeſſa laqueis. vbi ꝑiclitant̉ anime. affligunturcorpora. & vbi eſt vanitas & afflictio ſpiritꝰ.¶ Scd̓o inepta letitia habet ſociam impuritacem. Sicut ī libro ſapientie dicit̉. in ꝑſona impioꝝ. venite & fruamur bonis q̄ ſunt. & vtamur creatura tanqͣꝫ ī iuuētute celeriter. vinoprecioſo & vnguētis nos impleamus. & nonpretereat nos flos tꝑis. coronemus nos rōſisanteqͣꝫ marceſcant. nullum pratū ſit quo nonpretereat luxuria noſtra. vbiqꝫ relinquamusſigna letitie. Aduerte qūo ſe mutuo cohortāt̉