Pars ſecūda. de cauſa pctī.primi hominis. diſt. xi.
aliud. Primū autē qd̓ inordinate uoluit. fuitꝓpria excellentia. & ideo inobediētia ī eo cauſata fuit ex ſuperbia. Et hoc eſt qd̓ augꝰ. dicitad oroſiuꝫ. ꝙ homo elatus ſuꝑbia ſuaſioni ſerpentis obediens p̄cepta dei contempſit. Itē ineodē etiā pctō gula locū habuit Dicit̉ enī. gen̄iii. Vidit mulier ꝙ lignū eſſet bonū ad ueſcendū. & pulchrū oculis. aſpectūqꝫ delectabile. ettulit de fructu illius & comedit. Non enī ip̄abonitas & pulchritudo cibi fuit pͥmū motiuūad peccandū. ſꝫ potius ſuaſio ſerpentis. qui dixit. Aperientur oculi ueſtri & eritis ſicut dii.Qd̓ appetēdo ſuꝑbiam incurrit. & ideo pctm̄gule deriuatū eſt ex pctō ſuꝑbie. Item ibi fiit mordinatus appetitus ſcientie. qd̓ pertinetad curioſitateꝫ. Sed appetitus ſcientie cauſatꝰfuit in pͥmis parentibus ex inordinato appetitu excellentie. Vnde et in uerbis ſerpentis premittit̉. Eritis ſic̄ dii. & poſtea ſubiūgitur. Scientes bonū & maluꝫ. Deniqꝫ fuit in illo pctōquidā infidelitatis motus. Sicut patet ꝑ h̓ qd̓dicit apoꝰ .i. thy. ii. Mulier ſeducta in p̄uaricatione fuit. gloſa. Hanc ſeductionem ꝓprie appellauit apl̓us. ꝑ quaꝫ id qd̓ ſuadebat̉ cum falſū eſſet. uerū putatū eſt. ꝙ ſcꝫ deus lignum illud ideo tangere ꝓhibuerit. qͥa ſciebat eos ſitetigiſſent uelut deos eſſe futuros. qͣſi eis diuinitatē inuideret qͥ eos hoīes fecerat. Hoc autem credere ad infidelitatē ꝑtinet. Sed ſicut dicit augꝰ. xii. ſuꝑ gen̄. ad lr̄am. Verbis ſerpentis mulier non crederet a bona atqꝫ utili re diuinitus ſe fuiſſe ꝓhibitos. niſi iam īeſſet mēti anor ille ꝓprie poteſtatis. & q̄dam de ſe ſuperba p̄ſumptio. Qd̓ non eſt ſic intelligendūq̄ſi ſuꝑbia p̄ceſſerit ſuaſioneꝫ ſerpentis. ſed qͥaſtatim poſt ſuaſionē ſerpentis inuaſit menteꝫeius elatio. ex qͣ conſecutū eſt ut crederet ueꝝeſſe quod demon dicebat.D ẜm .ſ. qͥd primꝰ homo appetiit in pctōutrū ſcꝫ diuinā ſimilitudine. dicendum ꝙduplex eſt ſimilitudo. Vna om̄imode apparetie. et hanc ſimilitudinē ad deū pͥmi parentesnon appetierūt. qꝛ talis ſimilitudo ad deū nōcadit in apprehēſione precipue ſapiētis. Aliaaūt eſt ſimilitudo imitationis. qͣlis poſſibilis ēcreature ad deuꝫ. inquantuꝫ uidelicet ꝑticipataliqͥd de ſimilitudine ip̄ius. ẜm ſuū modum.Diony. aūt dicit in. ix. ca. de di. 110. Eadē ſimilia ſunt deo & diſſimilia. hoc quidē ẜm cōtingentē imitatōeꝫ. h̓ aūt ẜm ꝙ cauſata minꝰ habent a cauſa. quodlibet auteꝫ bonū a creaturaexiſtens. eſt quedā ꝑticipata ſimilitudo primiboni. & ideo ex hocipſo ꝙ homo appetiit aliqd̓ ſpirituale bonū ſupͣ ſuā menſuraꝫ. ut dictūeſt. conſequēs eſt ꝙ appetierit diuinā ſimilitudinē inordinate. Conſideranduꝫ tn̄ eſt ꝙ appetitus ꝓprie eſt rei non habite. bonū aūt ſpirituale ẜm ꝙ creatura ratōnalis ꝑtitipat diuinam ſimilitudinē. poteſt ẜm tria attendi. Pri.mo quideꝫ ẜm eſſe nature. & talis ſimilitudo.ab ip̄o creationis principio fuit impreſſa et homini. de quo dicit̉. gene .i. ꝙ fecit deus homi-
nem ad ymaginē & ſimilitudinē ſuā. & angelo. de quo dicit̉. Eze. xxviii. Tu ſignaculum ſimilitudinis. Secūdo uero quantū ad cognitōnem. & hanc etiā ſimilitudineꝫ ī ſui creationeangelus accepit. Vn̄ in premiſſis uerbis cū dictum eſſet. tu ſignaculū ſimilitudinis. ſtatimſubditur. plenus ſapientia. Sed primus hō inſua creatione iſtam ſimilitudinē nundū actuadeptus erat. ſꝫ ſolū in potentia. Tertio quantū ad poteſtatē oꝑandi. & hanc ſimilitudineꝫnundū erant in actu aſſecuti. neqꝫ angelꝰ neqꝫ homo in ip̄o creationis principio. qꝛ utriqꝫreſtabat aliqͥd agendū. quo ad beatitudinemꝑueniret. & ideo cū uterqꝫ ſcꝫ dyabolus & primus homo. mordinate diuinā ſimilitudinemappetierūt. neuter eoꝝ peccauit appetendo ſimilitudinē nature. Sed primꝰ homo peccauitprincipalit̓ appetendo ſimilitudinē dei quantū ad ſcientiā boni et mali. ſicut ſerpēs ſuggeſſit ei. ut ſcꝫ ꝑ uirtutē ꝓprie nature determinaret ſibi quid eſſet bonū & qͥd malum ad agendū. uel etiā ut ꝑ ſeip̄m p̄cognoſceret quid ſibiboni uel mali eſſet futurū. Et ſecūdario peccauit appetēdo ſimilitudinē dei quantū ad propriā poteſtatē oꝑandi. ut ſcꝫ uirtute ꝓprie nature oꝑaret̉ ad beatitudinē conſequendā. Vn̄augꝰ. dicit. ix. ſuꝑgen̄. ad lr̄am. Ꝙ menti mulieris inheſit amor ꝓprie poteſtatis. Sed dyabolus peccauit appetendo ſimilitudinē dei qͣntū ad poteſtatē. vnde Augꝰ. dicit ī libro de uera religione. ꝙ magis uoluit ſua potētia fruiqͣꝫ dei. Veruntn̄ quantuꝫ ad aliqͥd uterqꝫ deoequiꝑari appetiit. inquantū ſcꝫ uterqꝫ ſibi iniuoluit. cōtempto diuine regule ordine.D tertiū ſcꝫ utrū pctm̄ primi hominis fue¶ Arit grauius om̄ibus pctīs. dicendū ꝙ duplex poteſt attendi grauitas ī pctō. Vna quidē ex ip̄a ſpecie pctī. ſicut dicimus ꝙ adulterium ē grauius pctm̄ fornicatiōe ſimplici. Aliaeſt grauitas pctī q̄ attendit̉ ẜm aliqͣꝫ circūſtātiā loci. uel perſone. aūt tꝑis. Prima aūt grauitas eſſentialior eſt pctō & principalior. Vndeẜm eam magis pctm̄ dicit̉ graue qͣꝫ ẜm aliā.Dicendū eſt igit̉ ꝙ pctm̄ primi homīs nō fuit grauius omībꝰ alijs pctis humanis ẜm ſpeciem pctī. Etſi enī ſuꝑbia ẜm ſuū genus habeat quandā excellentiam inter alia pctā. maiortn̄ eſt ſuꝑbia qͣ quis deū negat ul̓ blaſphematqͣꝫ ſuꝑbia qͣ inordinate diuinā ſimilitudinemappetit. qualis fuit ſuꝑbia primoꝝ parentuꝫ.ut dictū eſt. Sed ẜm conditionē ꝑſonaꝝ peccantiū. pctm̄ illud habuit maximaꝫ grauitateꝫꝓpter ꝑfectionē ſtatus eoꝝ. Et ideo dicendūeſt ꝙ illud pctm̄ fuit quidē non ẜm quid grauiſſimū. ſed ſimpliciter.D quartū ſcꝫ quis eorū grauius peccauit.utrū ſcꝫ uir qͣꝫ mulier. dicendū ꝙ ſic̄ dictūeſt grauitas pctī principaliꝰ attendit̉ ẜm peccati ſpeciem qꝫ ẜm ꝑſone circūſtantiaꝫ. Dicendū eſt ergo ꝙͣ ſi conſideremus conditionē perſone utriuſqꝫ ſcꝫ mulieris & uiri. pctm̄ uiri ēgrauius. quia uir erat perfectior muliere. Sed