pars prima. De uerbo.dei.Piſtinctio. .ix.

vore meo. vbi multiplex eius effectus notat̉Heu. xxxii. fluat ut ros eloquium meū. Ideo.xxo. xvi. & Ru̓i. xi. dicit̉. ꝙ cū manna deſcend̓ret. ros parit̓ deſcendebat. Semini comparat̉.qꝫ fecundat. Math̓. xiii. Semen eſt uerbuꝫ dei& ſemen totius boni. qd̓ ſi aliqn̄ diu latet incorde. aliquando poſt tꝑa multa germinat. &coaleſcit ī fructum. Vnde cum quidam argueret quendā ribaldum de hoc ꝙ frequentabatſermones. Rn̄dit. Etſi modo ſtatim nō immuter. tij ſemen recipio qd̓ aliqn̄ coaleſcet in fruſtum. & erit mihi deo dante uerbuꝫ quod mōdo audio ſalutis cauſa & emēdationis. ¶ Quīto ſanat. pͣs. Miſit uerbum ſuū & ſanauit eosFap̄. xvi. Nō enī herba neqꝫ malagnia ſanauit eos ſꝫ om̄ipotēs ſermo tuꝰ dn̄e qͥ curat ommia. Nō alio medicamīe herbe uel radicis uſeſt dn̄s adcurationeꝫ infirmoꝝ niſi uerbi ſuiMMath̓. viii. dixit leproſo. Mundare et mundarus eſt. & ſic de alijs pluribus. Vn̄ dixit ei centurio. Mar. viii. Dic tantū uerbo & ſanabiturpuer meus. Et bene omnipotēs dicit̉. qͥa magne uirtutis diceret̉ aliqua confectio d̓ multis.ſicum multis ſumptionibus haberet unū hōinem ab uno morbo curare. In uno aūt ſermone om̄es quotquot audiūt illud & obediunt.curantur ab omni infirmitate ſpūaliter. & aliqn̄ etiā corporaliter. ut fiebat ī ſermonibus apoſtoloꝝ. & dn̄i frequent̉. ¶ Sexto uerbū deiuiuificat. vn̄ fons uite dicit̉. ꝓu̓. xvj. Eons uite eruditio poſſidentis. i. xp̄i. dequo fluunt ꝙͣtuor flumina paradiſi. ꝓu̓. x. Os iuſti uena uite. Io. v. Omnes qui in monumentis ſunt audient uoceꝫ filii dei. & qͥ audierint uiuēt. Eodēpoſt. Verba q̄ ego loquar ſpūs et uita ſunt. qꝛconferunt uitam nature. gratie & glorie. Nācum dn̄s ſuſcitauit puellam. adolaſcentem. lazaruꝫ. eos uerbo uocando uiuificauit. dicēdo.ſurge. & ueni foras lazare. ad cuius uocem cōtinuo ſurrexerunt ad uitam nature & gratie.Item ad unicā uocem eius ſurgent om̄es. mali ſolum ad uitā nature. non gratie nec glorieIo. v. Omnes qͥ in monumentis ſunt. &cͣ. Huius exemplum habemꝰ. Eze. xxxviii. De cāpopleno oſſibus mortuoꝝ. ubi dicitur. Eili hoīsuaticinare Et dices. Audite u̓bū dn̄i. &cͣ. Ecce ego intromittā ī uos ſpiritū & uiuētis. &cͣ.Et acceſſerunt oſſa ad oſſa unūqd̓qꝫ ad iūcturam ſuam. & ingreſſus eſt ſpūs in ea et uixer̄t&cͣ. Per uerbū incarnatum uiuūt om̄ia. ſicutin epiſtola didaſcali bragmānoꝝ ad alexādrūinꝑatorem grecoꝝ continet̉. & in hyſt. tranimaria. Scripſit enī īter alia multa alexandro& luis hec uerba. Vos om̄es ſenſū ur̄m in linua ur̄a habetis. & tota ſapientia ur̄a ī ore ueitro cōſiſtit. noſtra aūt ſapientia in ore dei cōſiſtit. & per hoc homo ſimilis eſt deo. qꝛ deꝰ u̓bum eſt. &cͣ. et per illud deus mundū creauit.X per hoc uerbū uiuūt om̄ia. hoc colimꝰ. adoramus. amanus. nam deus ſpūs & mens eſtqui non amat niſi mundam mentē. Hoc aūtneroū immo & dei uerbum prolatum non ſo-

lum uiuifitat. ſꝫ continue ſumptuꝫ uitam cōtinuat. ut lignum uite. ꝓu̓. iii. Sapientia eſt lignum uite. ¶ Septimo ſeruat a caſu materialiet ſpūali. Sic fundamenta firmāt domū. Thoiiii. Verba mea quaſi fundamēta ī corde tuoconſtrue. Hoc exēplum dn̄s ponit. Math̓. vii.De edificante ſupra petram. & harenā. Itē ſeruat a caſu ſpūali. In miraculis beati andree legitur. de nicholao ſene comportante euangelium in ſinū ad ſcortum. Eccs. xii. Verba ſapientum quaſi ſtimuli. ad erigendū a caſu. & ꝙſi claui ī altuꝫ defixi. ad retinendū a caſu peccati. Item ſeruat ſeruantem ſe ab hoſtibꝰ materialibus & ſpūalibus. ꝓu̓. xix. Qui cuſtoditmandatum. cuſtodit animā ſuam. ¶ In miraculis bt̄i andree legit̉. cum beatus andreas cōuertiſſet concubinam cuiuſdam prepoſiti in p̄dicatione ſua. dedit ei euāgelium. ut illud portaret. & ut eiꝰ memoria & uirtute ip̄ius a peccato ſibi caueret. Vxor aūt dicti prepoſiti adhūc habens eam ſuſpectam. fecit eam capi &ad lupanar trahi. & lenonibus tradi ut ab eisludificaretur. et cū accedebant ad eam ꝑdebātuires ſuas. Cū autē ueſtes eius ſcinderet unusex eis & eo de ſinu eius cadente. uellet uim inferre. illa clamante ad dn̄m leno ſuffocatur. etangelus apparuit ei confortans eā. & liberāsVxor aūt dicti prepoſiti balneans ſe cum adultero ſuo a dyabolo ſuffocantur. tn̄ ad p̄cesdicte mulieris uterqꝫ ſuſcitat̉. & conuerſi ſūtad dn̄m. ¶ Item in paſſione beati thome dicit̉de tranſlatione corꝑis eius. qd̓ fuit tranſlatūab India ī edeſſenam urbem q̄ olim dicta fuitrages ab alexandro imperatore petentibus ſyris. ī qua regnauit quondam abgarus qͥ ſcripſit dn̄o. & dn̄s ei epiſtolam ſuam q̄ ibi ſeruat̉.ex quo nullus hereticus iudeus uel paganuspoteſt ibi uiuere. Si obſideat̉ ciuitas. infās nuper natꝰ legit epiſtolā ſuper portam ciuitatis.& eadem die aūt pacem faciūt adnerſarii. autbello uincūtur. Ite conſeruat in uita. Vn̄ ſimiles ſunt hoīes caſtoribus qͥ nō poſſunt diu uiuere niſi prope aquas. Similit̓ et piſcibus. yſa.lv. Cōputreſcent piſces ſine aqua. & morient̉in ſiti. Sic homines ſine doctrina. & maximeclauſtrales. Item conſeruat a mortis caſu. ꝓu̓.xiii. Lex dei fons uite ut declinet quis a rumamortis. ¶ Nota ꝙ in ciuitate cuiuſdam regnimagne erant nundine. filius aūt regis cum ſociis ſuis iuit ꝑ nundinas uidere diuerſitatemmertiuꝫ ſi forte ibi uideret qd̓ ei placeret. et cūꝑtrāſiret. uidet domū mirabiliter ornatam &paratam pannis ſericis & deauratis. tn̄ intusvacuam. admiratus intrauit nihil uidit intraniſi ſenem cathedra ſedentē. & in manu librūtenentem. & legentem. a quo queſiuit quid ſibi uellet h̓. qͥ rn̄dit ei. ꝙ domus illa erat ī quauendebātur precioſiora. & utiliora q̄ eſſent innundinis maxīe homībus qui alios habent r̄gere & ſi ipſe uellet emere uenderet ei. c. libratas. & dixit ꝙ merces eius erant ſapientia &prudētia. Ipſe emit. c. libratas. et ſenex ſcripſit